დღეს „ნაციონალური მოძრაობის“ რიგით მეშვიდე ყრილობა გაიმართა, რომელიც 14:00 საათზე სპორტის სასახლეში დაიწყო. ყრილობას, როგორც დაანონსებული იყო, 7000-მდე დელეგატი ესწრებოდა.
ყრილობამ აირჩია პოლიტსაბჭოს 100-კაციანი შემადგენლობა, რომლის თავმჯდომარედ ნიკა მელია დაამტკიცეს, მოადგილეებად კი _ ზაზა ბიბილაშვილი და ლევან ვარშალომიძე დაამტკიცეს.
"გურია ნიუსთან" "ნაციონალურ მოძრაობაში" მიმდინარე პროცესებს გურიის ყოფილი ვიცე-გუბერნატორი და "ნაციონალური მოძრაობის" აჭარა-გურიის რეგიონის ყოფილი კურატორი პაატა მანჯგალაძე აფასებს.
_ მადლობა "გურია ნიუსს" იმისთვის, რომ შესაძლებლობა მაქვს, ფართო აუდიტორის მივაწოდო სხვადასხვა საკითხზე ჩვენი შეხედულებები. ახლა, რაც შეეხება "ნაციონალურ მოძრაობაში" მიმდინარე პროცესებს _ მიმაჩნია, რომ ყველაფერი თავის ლოგიკურ ნიშნულთან მივიდა, რადგან დარჩენილ და წასულ ჯგუფს შორის განსხვავება იმდენად არსებითი იყო, მთელ რიგ საკითხებზე მათი თანაარსებობა უფრო ხელოვნურად მიმაჩნდა, ვიდრე მათი გამოყოფა.
_ განსხვავებულობაში რას გულისხმობთ?
_ შევთანხმდეთ იმაზე, რომ საქართველოში, სადაც რიგი ობიექტური თუ სუბიექტური მიზეზებით, არ არსებობს იდეოლოგიების მიხედვით იდენტიფიცირებადი ტრადიციული პოლიტიკური პარტიები, გვაძლევს რეალობას სადაც, აბსოლუტურად სხვა მოცემულობაა პარტია ხელისუფლებაში და პარტია ხელისუფლების მიღმა. ფაქტია ისიც, რომ საქართველოში დღემდე არ არსებობს ზღვარი სახელისუფლებო ბიუროკრატიასა და ე.წ. პარტიულ ელიტას შორის. შესაბამისად, პირველი დიდი დანაკარგი "ნაციონალურმა მოძრაობამ" არჩევნებში დამარცხებისთანავე განიცადა, როდესაც, ის ე.წ. სახელისუფლებო ბიუროკრატების დიდმა ნაწილმა დატოვა. ხოლო პარტიაში დარჩენილი ბირთვი, პირობითად, შეგვიძლია დავყოთ 3 კატეგორიად. პირველი კატეგორია ანუ გარკვეული ღირებულებების, იდეების მატარებელი ადამიანები, რომლებიც, თავის მხრივ, იყოფოდნენ ჯგუფებად, სადაც ღირებულებებთან ერთად უფრო ორიენტირებულები არიან ლიდერ(ებ)ზე და უპირატესობას ანიჭებენ მის პიროვნულ ავტორიტეტსა და ქარიზმას და მეორე ჯგუფი, რომლებსაც გააჩნიათ საერთო იდეოლოგიური ფუნდამენტი და წინასწარ გაწერილი, გეგმაზომიერი იდეოლოგიური ხედვა.
მეორე კატეგორიას წარმოადგენდა პირველ კატეგორიასთან მეტ-ნაკლებ სოციალურ ბმაში მყოფი ადამიანები, რომლებსაც გარკვეული პირადი მეგობრული და ნათესაური ურთიერთობები და ვალდებულებები გააჩნდათ, ერთმანეთის წინაშე, ხოლო მესამე კატეგორია, ე.წ. მარგინალები, რომლებსაც თავისი პოლიტიკური თუ პირადი ,,დამსახურებიდან,, გამომდინარე, სხვა არჩევანი არ გააჩნდა.
_ თუ სწორად მივხვდი, ლიდერის გარშემო შემოკრებილებში "ნაციონალურ მოძრაობაში" დარჩენილები იგულისხმეთ და იდეოლოგიურში ბოკერია- უგულავას დაჯგუფება. რა პოლიტიკური პერსპექტივები გააჩნიათ თითოეულ ამ ჯგუფს?
_ საინტერესო კითხვაა, თუმცა, არ ვფიქრობ, რომ პარტიების, ან თუნდაც ცალკეულ პიროვნებების პოლიტიკურ მომავალზე წინასწარ საუბარი შემიძლია, მაგრამ წარსულის გამოცდილებიდან და იმ მოცემულობიდან, რაც დღეს გვაქვს, მომავლის გარკვეული სავარაუდო სურათის დანახვა შეგვიძლია.
ვფიქრობ, ორივე ჯგუფს თავისი ძლიერი და სუსტი მხარეები გაჩნია, თუმცა, დღევანდელი ქართული პოლიტიკური, სოციალური და ეკონომიკური ფაქტორების გათვალისწინებით, მოკლევადიან პერსპექტივაში ვგულისხმობ 2020 წლამდე ჩასატარებელ არჩევნებს. ფაქტია, "ნაციონალურ მოძრაობას" უფრო დიდი ელექტორალური რეზერვი გააჩნია, ვიდრე ბოკერია-უგულავას დაჯგუფებას.
თუმცა, ეს ელექტოლარული მოცემულობა მუდმივი არ არის და "ერთიანი ნაციონალური მოძრაობისთვის" უმთავრეს გამოწვევას გუშინდელი "ნაციონალური მოძრაობა" წარმოადგენს და თუ ის არ გარდაიქმნება დასავლური ტიპის შიდაპარტიულ დემოკრატიაზე და კონკურენციაზე ორიენტირებულ ღია სისტემად, სადაც ყველა დონეზე ძირითად ბირთვს არა ინიციატივის არმქონე მიმდევრები, არამედ მოტივირებული პროფესიონალი ენერგიული, ლიდერები ქმნიან, სხვა რეალობაში მოუწევს პოლიტიკური თვითრეალიზება.
_ თქვენ თქვით, რომ მოკლევადიან პერსპექტივაში "ნაციონალურ მოძრაობას" უფრო დიდი ელექტორალური რეზერვი გააჩნია, ვიდრე ბოკერია-უგულავას დაჯგუფებას. რას ეფუძნება თქვენი ეს მოსაზრება?
_ ზოგადად, ამომრჩევლის ნების ფორმირების, განწყობების და ტენდენციების შექმნის საკითხი საკმაოდ რთული და კომპლექსურია და მასში, გარდა აღნიშნულისა, ასევე, მნიშვნელოვანია ეთნოფსიქიკური, კულტურული და ისტორიული ასპექტები. მე მესმის სატელეფონო ინტერვიუს ფორმატში ვერ მოხდება მათი დეტალური განხილვა და ამიტომ მოკლედ გეტყვით, ტრადიციულ, განვითარებად საზოგადოებაში, სადაც პარტიული სისტემა სუსტი და ფრაგმენტულია, პარტიის წარმატებას, დიდწილად, არა იდეოლოგია და სხვა მსგავსი ფაქტორები, არამედ ლიდერის პირადი ქარიზმა, პოლიტიკური თუ ფინანსური კაპიტალი განაპირობებს. ამდენად, გამოყოფილი ჯგუფისაგან განსხვავებით, "ნაციონალურ მოძრაობას" უკვე თავისი გარანტირებული ელექტორალური რესურსი გააჩნია, რაც სასტარტო ეტაპზე არსებითი უპირატესობაა სხვა ახალ კონკურენტებთან შედარებით.
_ ქვეყანაში მიდინარე პროცესების ფონზე, როგორ შეაფასებდით, რა შანსები გააჩნია თვითმმართველობის არჩევნებზე "ქართულ ოცნებას"?
_ როგორც განვლილმა რამდენიმე არჩევნებმა ცხადყო, "ქართული ოცნება" საქართველოში დღეს არსებული ყველა პარტიისათვის საკმაოდ უხერხული მეტოქეა, მუხედავად მისი ე.წ. "ქარხნული წუნისა", რაც იმაში მდგომარეობს, რომ მისი მშენებლობა ზემოდან ქვემოთ, არაბუნებრივად მიმდინარეობს, ხასიათდება ნაკლები დემოკრატიზმით და საბოლოო პროდუქტის სახით ვიღებთ არა ახალ პოლიტიკურ კლასს ან პოლიტიკურ ელიტას, არამედ ადმინისტრაციულ-ბიუროკრატიული ტენდენციების მქონე პოლიტიკურ ლიდერებს ტექნიკური მუშაკების განწყობით ვერტიკალების და ბოსების მიმართ.
_ მრჩება შთაბეჭდილება, რომ ტენდენციური ხართ "ნაციონალური მოძრაობის" და "ქართული ოცნების" შეფასებებში და საერთოდ არ ახსენებთ "ნაციონალური მოძრაობის" მართველობის 9-წლიან პერიოდს…
_ მაქსიმალურად ვცდილობ, ობიექტური ვიყო. რამდენად ვახერხებ ამას, ეს შეფასების საკითხია .
_ თქვენ, ასევე, არ ისაუბრეთ "ქართული ოცნების" საარჩევნო შანსებზე წლევანდელ თვითმმართველობის არჩევნებში…
_ პირდაპირ პასუხის გაცემა გამიჭირდება, თუ არ მოვახდენთ იმ გარემოს შეფასებას, რა პირობებშიც არჩევნები ტარდება. ცნობილია, რომ საკანონმდებლო დონეზე რომც იყოს გარანტირებული პარტიებისთვის თანაბარი თვითგამოხატვის შესაძლებლობა, ის ვერ რეალიზდება თუ არ არსებობს შესაბამისი სოციალურ-ეკონომიკური და ფინანსური ფაქტორები. ქართული საარჩევნო სისტემის ხარვეზებზე და "ქართული ოცნების" დიდ ფინანსურ რესურსზე საუბარი შორს წაგვიყვანს. მოკლედ გეტყვით, საქართველოში საარჩევნო გარემო აშკარად ასიმეტრიულია მმართველი პარტიის სასარგებლოდ, როგორც სამართლებრივი, ისე რესურსობრივი თვალსაზრისით, რაც კონკურენტებს რაციონალური პრაგმატიზმისკენ უბიძგებს და სხვა არჩევანს არ უტოვებს, გარდა იმისა, მიიღოს შემოთავაზებული თამაშის წესები, სადაც ყველაფერი მათ შორის სავარაუდო შედეგი წინასწარ გათვლილი აწონვადი და გაზომვადია.
არსებობს მოსაზრება _ არჩევნებს იგებს ან დიდი ფული, ან ეროვნული მუხტი. სწორედ ეს ირაციონალური რაღაც ფორმით ქარიზმატული ინტუიციური აზროვნება და მისი კუმულაცია წარმოადგენს "ქარული ოცნებისთვის" ძირითად საფრთხეს ტრადიციულად შეუქცევადი სახელისუფლებო ელქტორალური ეროზიის ფონზე.
