(გურია ნიუსი, ლანჩხუთი) _ “ღმერთს დაუბერტყია უხვი კალთა ამ ქვეყანაში” _ ეს სიტყვები ქართველი ხალხის გაცნობის შემდეგ, არტურ ლაისტმა ბრძანა. ქართული ხალხური სიმღერა ის ერთ-ერთი კომპონენტია, რაც უცხოელებს საქართველოს მიმართ ინტერესს უღვივებს. სწორედ ქართული ფოლკლორის სიყვარულმა ჩამოიყვანა საქართველოში ინგლისელი დიდგვაროვანი სარა კობამა. ქალბატონი სარა თავის 13 წლის ვაჟთან ერთად, ლანჩხუთს კულტურის ცენტრთან არსებული სალოტბარო სკოლის მუშაობის გასაცნობად ეწვია. მისი ვიზიტი ჩვენებურის, ანსამბლ “შავაბადას” ხელმძღვანელის დათო ცინცაძის ხელშეწყობით მოხდა.
სტუმარი ლანჩხუთის საკრებულოს თავმჯდომარესა და გამგებელს შეხვდა და მათთან სამომავლო გეგმებზე ისაუბრა. ქალბატონ სარასთან საუბარში დათო დაგვეხმარა და ჩვენი ინტერვიუც შედგა.
_ ქალბატონო სარა, როდის დაინტერესდით საქართველოთი და ქართული სიმღერით?
_ ქართული სიმღერა პირველად ინგლისში მოვისმინე, როცა ერთ-ერთ ფესტივალზე “შავნაბადას” გამოსვლა ვნახე. მოვიხიბლე და დავინტერესდი. ეს ინტერესი შემდეგ დიდ გრძნობაში გადაიზარდა და მეც ამ სიმღერების შესწავლა დავიწყე.
_ თქვენს შესახებ გვიამბეთ.
_ ინგლისური ენის პედაგოგი ვარ. გარდა ამისა, დამთავრებული მაქვს ოქსფორდის სამკურნალო ფაკულტეტი. როცა სიმღერით დავინტერესდი, ჩემი პროფესიები თითქმის დავივიწყე. ეს იყო 2009 წელს. ტელევიზიით, რადიოთი ყველგან “შავნაბადას” სიმღერები მესმოდა. შევეცადე მესწავლა. ირგვლივ თანამოაზრეები შემოვიკრიბე. ახლა ოთხნი ვართ და ჩვენს კვარტეტს “სამზეო” ჰქვია.
_ “სამზეო” საქართველოში იმყოფებოდა?
_ რა თქმა უნდა, ჩვენ მონაწილეობა მივიღეთ “ჩვენებურებში”. შემდეგ “შავნაბადა” მივიწვიეთ. ეს ვიზიტი “ბი ბი სი”-მაც გააშუქა _ ანსამბლი ერთ-ერთ პრესტიჟულ გადაცემაში მიიწვიეს. შემდეგ ჩვენი უნივერსიტეტი დაინტერესდა ქართული კულტურით, რომლის შესახებაც დათო უყვებოდა მათ.
_ თავად რომელი სიმღერა მოგწონთ?
_ გურული სიმღერები მომწონს ძალიან, განსაკუთრებით კი “კრიმანჭული”. თუმცა ჩვენმა ანსამბლმა ყველა კუთხის სიმღერა შეისწავლა და ვფიქრობთ, კარგადაც გამოგვდის.
_ მინდა დღევანდელ ვიზიტთან დაკავშირებით გკითხოთ.
_ ჩვენ ვმუშაობთ გაცვლით პროგრამაზე. რაც იმას ნიშნავს, რომ ნიჭიერ ბავშვებს მივიწვევთ ჩვენთან და პირიქით. მეორე, მაინტერესებს, ასე კარგად როგორ შეინახეს და შეინარჩუნეს ძველისძველი სიმღერები ქართველებმა. საინტერესოა, როგორ ვასწავლო და რა მეთოდით მივიტანო ინგლისელ ბავშვებამდე ეს ყველაფერი.
_ თქვენ მოისმინეთ სალოტბარო სკოლის აღსაზრდელების სიმღერები. როგორ შეაფასებდით მათ?
_ ამ საქმეს მოზარდები სერიოზულად შეეჭიდნენ. იმ ეტაპზე არიან, როცა სიმღერის გათავისებას, გაანალიზებას იწყებ. ვიცი, რომ პოლიფონიური, მით უფრო, გურული სიმღერის შესწავლა, რთულია. საქმე, რომელიც ამ სკოლაში კეთდება, მნიშვნელოვნად სპეციფიკურია. მაქსიმალურს გავაკეთებ მათთვის. მოხარული ვარ და დიდ პერსპექტივებს ვხედავ ჩვენს მომავალ ურთიერთობებში. ერთსაც დავძენ _ “შავნაბადასთან” თანამშრომლობა ჩემთვის დიდი პატივია. მიხარია, რომ ეს ბიჭები მენდობიან.
_ საქართველო და ქართველები რომ მოგწონთ, ფაქტია. რითი მოგხიბლათ ჩვენმა ქვეყანამ?
_ ძალიან თბილი და სტუმართმოყვარე ხალხი ხართ. მაინტერესებს აქაური კულტურა, ტრადიციები. ვცდილობ, ვისწავლო ქართული ენა. ძალიან მინდა გავხდე მართლმადიდებელი. ამიტომ ჯერ ბიბლია უნდა წავიკითხო კარგად.
_ ქალბატონო სარა, ძალიან საინტერესოა თქვენი ოჯახის ისტორია.
_ ამ თემაზე საუბარი არ მიყვარს. ყოველთვის ვცდილობ, ჟურნალისტებთან ამაზე არ ვისაუბრო, მაგრამ ამჯერად გამონაკლისს დავუშვებ და მოგიყვებით _ ჩემი გვარი ინგლისში დიდგვაროვნად მიიჩნევა. სამეფო გვარის შემდეგ კობამათა გვარი მეორე ადგილზეა. კობამა ისტორიული მნიშვნელობის გვარია. ჩემს ბაბუას ერთი ჩვეულებრივი, ძალიან ლამაზი ქალი შეუყვარდა. იმ პერიოდში დაოჯახებული იყო თავისი წრის ქალბატონზე. ბაბუას იმდენად შეუყვარდა ეს ქალი, რომ ყველა პრივილეგიაზე უარი თქვა და მასზე დაქორწინდა. ჩემი ბებია წარმოშობით ირლანდიელი იყო და ამიტომაც მაქვს წითური თმები. ცოტა სევდიანი, მაგრამ საინტერესო ისტორიაა. მე მყავს ერთი ძმა, რომელიც ავსტრალიაში ცხოვრობს და საკმაოდ სოლიდურ თანამდებობაზე მუშაობს.
ქალბატონმა სარამ დიდი სიამოვნებით მოისმინა და ჩაიწერა სალოტბარო სკოლის აღსაზრდელების სიმღერები, განსაკუთრებით პატარა ჯაბა მორჩილაძე მოეწონა და ლონდონში გამგზავრებაც კი უწინასწარმეტყველა. შემდეგ კი მეგრული “ჩელა” თავადაც შეასრულა.
