დევნილების განცხადებით, მათ არაერთხელ მიმართეს შესაბამის ორგანოებს და მიმდინარე წლის თებერვალში საკრებულოს თავმჯდომარის, დავით თოფურიას მიერ ხელმოწერილი პასუხიც მიიღეს. თოფურია დევნილებს დაჰპირდა, რომ საკითხი შესწავლილია და უახლოეს დღეებში შესაბამისი ორგანოები ტერიტორიიდან ნაგავს გაიტანდნენ. თუმცა, მას შემდეგ 9 თვე გავიდა და დაპირება დაპირებად დარჩა.
მედეა გინდელია: “ყველამ იცის, დევნილებს რა პირობებში გვიწევს ცხოვრება, განსაკუთრებით მძიმე მდგომარეობაა ჩვენთან _ წვიმის დროს წყალი ჩამოდის, სახურავზე ასასვლელი ლუკიც კი არ გვაქვს, ხანძრის დროს ან სხვა რაიმე დაზიანების დროს სახურავზე ასვლა შევძლოთ. წყლის მოტორი დაგვიდგეს, მაგრამ ავზი არ არის დადგმული და საიდან წამოვიდეს ეს წყალი, არავინ ფიქრობს. წყალი მეორე სართულზე საერთოდ არ ადის, კანალიზაცია დამთავრებული არ არის. ამ პრობლემებს ემატება ის ანტისანიტარია, რომელიც კორპუსის მიმდებარე ტერიტორიაზეა გამეფებული. რაც შევძელით, ჩვენი სახსრებით გავასუფთავეთ და იმ მიწაზე პატარ-პატარა საბოსტნე ადგილებიც შემოვღობეთ, მაგრამ იმ დიდ ნაგავს ვერ მოვერიეთ. საშინელი მდგომარეობაა, ეზოდან სახლებში შედიან მორიელები, ხვლიკები, ზაფხულში გველები იყვნენ მომრავლებული და ბავშვებს ვერ ვუშვებდით გარეთ. ზამთარში ხომ თაგვებმა შეგვჭამეს. მივმართეთ თხოვნით საკრებულოს, დადებითი პასუხიც მოვიდა, მაგრამ შედეგი არ ჩანს. ჩვენც ადამიანები ვართ და გვინდა ნორმალურ პირობებში ვიცხოვროთ”.
ამ საკითხთან დაკავშირებით ჩვენ მივმართეთ აბაშის კეთილმოწყობის სამსახურის უფროსს, ბაჩუკი ნადარაიას: “როგორც მე ვიცი, მთავრობის დადგენილებით მათ გადაეცათ ეს ბინები და პრივატიზებულია, ამიტომ ეზოდან ნაგვის და სამშენებლო მასალების გატანა თავად უნდა მოახერხონ. კიდეც რომ მინდოდეს, ვერ შევძლებ დახმარებას, რადგან ბეტონის იმხელა ნატეხებია იქ, ჩვენი ძალებით ვერ გავიტანთ, ამისთვის არც ტექნიკა გვყავს შესაბამისი და არც სახსრები”.
ნადარაიასთან საუბრის შემდეგ ისევ ვესაუბრეთ ე.წ. “აბანოს“ შენობაში ჩასახლებულ დევნილებს _ დავინტერესდით, მართლა იყო ეს ბინები პრივატიზებული თუ არა.
ლიანა ბიგვავა: “ტყუილია, ჩვენ უკვე რამდენი ხანია ბინების დაკანონებას ვითხოვთ და ვერ მივაღწიეთ ამას. აბა, ახლა როგორღა გახდა ჩვენი საკუთრება? თუ მხოლოდ იმიტომ, რომ ასე სჭირდებათ, დაპირება რომ არ შეასრულონ და ტერიტორია არ დაასუფთავონ?!”
მედეა გინდელია: “ძალიან ცუდია, როცა ასეთ უსამართლობას ვაწყდებით. ნეტავ, მართლა დაგვიკანონდეს ეს ფართები და მოვახერხებთ როგორმე ჩვენი სახსრებით დავასუფთავოთ, მაგრამ ამ ეტაპზე მათ ევალებათ, კეთილი ინებონ და შეასრულონ მათზე დაკისრებული მოვალეობა. ქალაქი ვერ დაუსუფთავებიათ და ჩვენ დაგვეხმარებიან? თქვენ შეგიძლიათ გადაამოწმოთ ჩვენი სიტყვები და გაიგოთ, არის თუ არა პრივატიზებული ფართები. მარტო ჩვენი კი არა, არსად არ არის დაკანონებული. თქვა ტყუილი და თავად გჯეროდეს ამის, მხოლოდ აბაშაში ხდება”.
ამის შემდეგ ვესაუბრეთ დევნილთა რეგიონული სამმართველოს მთავარ სპეციალისტს სლავა ჯონჯუას: “ფართები პრივატიზებული ნამდვილად არ არის. ამ ეტაპზე დევნილთა სამინისტროს განსახლების ჯგუფი მუშაობს ამ საკითხზე ეკონომიკის სამინისტროსთან ერთად, მიმდინარეობს ოჯახების საბოლოო შესწავლა და როგორც კი დამთავრდება მოსამზადებელი სამუშაოები, მოხდება ამ ფართების დაკანონება.”
მიუხედავად იმისა, რომ ფართები ნამდვილად არ არის დაკანონებული, დევნილებს მაინც საკუთარი სახსრებით მოუწევთ ნაგვის გატანა, რადგან დაპირების ასრულების მოლოდინში თვეები გადის.
