_ ბატონო კოტე, რეგიონებში სადაც მჭიდრო ურთიერთობა აქვს მოსახლეობას ერთმანეთან, რამდენად ეფექტური იქნება ამ ინსტიტუტის შემოღება და რამდენად არ მოექცევიან ნაფიცი მსაჯულები ამა თუ იმ მხარის გავლენის ქვეშ.
_ ეს არის ერთ-ერთი რისკი, რომელიც თან ახლაცს ნაფიც მსაჯულთა სისტემას, რომ ისეთი ცნობადობა იყოს ერთმანეთს შორის მოსახლეობაში, ყოველი მეორე ადამიანი იცნობდეს ერთმანეთს და ამიტომ გაუჭირდეს ობიექტურობის შენარჩუნება.
რა თქმა უნდა, პატარა ქვეყნებისთვის ასეთი რისკი არსებობს, მაგრამ არის საშუალებები იმისთვის, რომ ეს რისკი დაიძლიოს ანუ მოიხსნას. მაგალითად ის, რომ შემთხვევითი შერჩევა მოხდეს და არა მხოლოდ ერთ ტერიტორიაზე, ქუთაისის მაცხოვრლებლებს შორის, არამედ დასავლეთ საქართველოდან. სხვათაშორის, ჯერჯერობით ასე არის კანონში, ქუთაისში მცხოვრებლები ერთმანეთს უფრო კარგად და ახლოს იცნობენ, ეს რისკი არსებობს, მაგრამ თუ გავაფართოებთ ამ წრეს და ავირჩევთ ნაფიც მსაჯულებს დასავლეთ საქართველოს მოსახლეობიდან შემთხვევითი შერჩევით, რა თქმა უნდა, ეს რისკი მოიხსნება.
_ რაიმე განსაკუთრებული მეთოდოლოგია ხომ არ იქნება ნაფიცი მსაჯულების შერჩევისას გამოყენებული?
_ კი, ამ ყველაფერს ხსნის ის, რომ უფრო ფართო წრიდან შეირჩეს ნაფიცი მსაჯულები. მაგალითად, თბილისში ეს შესაძლებელია, მილიონი ადამიანი ცხოვრობს და ძალიან ბევრი ადამიანი არის კანდიდატი ნაფიცი მსაჯულობის. სამი პროცესი ჩატარდა და არცერთს ჰქონია პრობლემა ვიღაცა ვიღაცას იცნობდეს ან ბრალდებულის ნაცნობი იყოს. პატარა ქალაქებში ცოტა ძნელია, მაგრამ ამისათვის, შესაძლებელია, გავაფართოვოთ შესარჩევი კატეგორია.
_ რეგიონებში, მედია განსაკუთრებული აქტივობით გააშუქებს ნაფიცი მსაჯულების პროცესს, მოახდენს თუ არა ზეგავლენას თვითონ ნაფიც მსაჯულებზე გადაწყვეტილების მიღებისას?
_ კი, რა თქმა უნდა, მაგრამ იცით, რა ყველა ნაფიც მსაჯულს, ვინც შერჩეული იქნებიან, წინასწარ უტარდებათ ტრენინგები. რა თქმა უნდა, იქნება ინტერესი მედიის მხრიდან, რადგან შეიძლება განიხილებოდეს ძალიან მნიშვნელოვანი საქმე, რომელიც ყველასთვის ცნობილია
შერჩეულ ნაფიც მსაჯულებს უტარდებათ ძალიან დეტალური ახსნა-განმარტება, რას უნდა მიაქციონ ყურადღება, მედიის მიმართ როგორ უნდა მოიქცნენ პროცესის განმავლობაში, შემდეგ თათბირის საიდუმლოება როგორ უნდა შეინახონ და ა.შ. არ უნდა შეკრთნენ და შეშინდნენ იმის გამო, რომ მედიის ყურადღების ქვეშ იქნებიან, ეს არის მათი მოქალაქეობრივი ვალდებულება, პასუხისმგებლობა, რომელიც მედიის გარეშე თუ მედიასთან ერთად, უნდა განახორციელონ.
