ბათუმში, ბათუმისა და ლაზეთის მიტროპოლიტ დიმიტრის ლოცვა-კურთხევით, ოჯახში დამზადებული ღვინის მერვე ფესტივალი ჩატარდა. ფესტივალში მონაწილეობა მიიღეს მევენახეებმა, რომლებიც საუკეთესო ღვინის სტატუსის მოსაპოვებლად უკვე წლებია ეჯიბრებიან ერთმანეთს.
"გურია ნიუსის" ინფორმაციით, ფესტივალზე წარმატებას მიაღწია ოზურგეთელმა, ანდრო ვაშალომიძემ, რომელიც გურიის რეგიონული ასოციაცია "გურიის ვაზის" გამგეობის თავმჯდომარეა. მას 2011 წელს ამავე ფესტივალზე "საკმიელა" ოქროს მედალი ერგო.
"ამჯერად ვერცხლის მედალი ერგო "საკმიელას", ასევე გავიმარჯვე ნომინაციაში იშვიათი ვაზის ჯიშისგან დამზადებული ღვინო. ეს არის მთელი გურიის გამარჯვება. ჩემთვის ძალიან მნიშვნელოვანია, რომ "საკმიელა" ყოველ ფესტივალზე წარმატებას აღწევს", – გვითხრა ანდრო ვაშალომიძემ.
აღმოსავლურ და დასავლურ ღვინოებში გამოვლენილი სამეულები: დასავლური თეთრი ღვინო – I – ოქროს მედალი. დემურ ბურჯანაძე, ღვინო ცოლიკაური; II – ვერცხლის მედალი. ანდრო ვაშალომიძე, ღვინო სარფიელა; III – ბრინჯაოს მედალი. ვარლამ ჩხეიძე, ღვინო კრახუნა; დასავლური წითელი ღვინო I – ოქროს მედალი – გოჩა გათენაძე, ღვინო ალადასტური; II – ვერცხლის მედალი – ბენიტა ჭიტაძე, ღვინო ალადასტური; III – ბრინჯაოს მედალი – ზაზა კილაძე, ღვინო ალადასტური; აღმოსავლური წითელი ღვინო; I – ოქროს მედალი – ძმები ალექსანდრე და ბექა ნეშრუმაშვილები, ღვინო საფერავი; II – ვერცხლის მედალი – ვერცხლის მედალი – ნინო გაბუნია, ღვინო საფერავი; III ბრინჯაოს მედალი – ბრინჯაოს მედალი – პაატა ჩაფიძე, ღვინო საფერავი; აღმოსავლური თეთრი ღვინო; I – ოქროს მედალი – თემურ კოპტავა, ღვინო რქაწითელი; II – ვერცხლის მედალი – კონსტანტინე დარიაშვილი, ღვინო ქისი; III – ბრინჯაოს მედალი – ანზორ ცერცვაძე, ღვინო რქაწითელი
ფესტივალის ნომინაციებში გამარჯვებულები: საუკეთესო ზვრები – თემურ შარაშიძე; საუკეთესო მარანი – მერაბ ჯაფარიძე; ფესტივალის ორგანიზატორი – ვახტანგ ჩახლაძე; საუკეთესო დებიუტი – ივერი ბერიძე; ფესტივალის უხუცესი მონაწილე – ვახტანგ კუტუბიძე: იშვიათი ვაზის ჯიშისგან დამზადებული ღვინო – ანდრო ვაშალომიძე
ცოტა რამ საკმიელას შესახებ
ანდრო ვაშალომიძე: საკმიელა (სინონიმები: საკმეველა, საკმელა) _ გურიის თეთრყურძნიანი ვაზის ჯიშია. ფილოქსერისა და სოკოვან ავადმყოფობათა შემოჭრამდე მასობრივად იყო გავრცელებული მაღლარების სახით გურიის თითქმის ყველა რეგიონში, განსაკუთრებით კი მთისპირა სოფლებში. თეთრყურძნიან ჯიშებს შორის მას ყველაზე გამორჩეული ადგილი ეკავა, როგორც უხვმოსავლიან და იმავდროულად მაღალხარისხოვანი პროდუქციის მომცემს. სამეურნეო დანიშნულებით საკმიელა საღვინე ჯიშია. ხასიათდება ძლიერი ზრდა-განვითარებით, რაც შესამჩნევია ყლორტების პირველივე გამოჩენისთანავე. ცალკეული რქების სიგრძე ხშირად 3 მეტრი და მეტიცაა. ძალიან უხვმოსავლიანია. დაბლარზე საშუალო საჰექტრო მოსავლიანობა შეადგენს 90-95 ცენტნერს, ხოლო სათანადო მოვლის პირობებში იგი გაცილებით მეტია. მაღლარად დაყენების შემთხვევაში, 1 ძირი, საჭირო აგროტექნიკური ღონისძიებების ჩატარების შემთხვევაში, საშუალოდ, 60-70 კგ. მოსავალს იძლევა. შეიძლება ითქვას, რომ მოსავლიანობის თვალსაზრისით საქართველოში არსებულ ჯიშებს შორის საკმიელა თუ პირველი არა, ერთ-ერთი პირველი მაინც არის. საერთოდ, არც თუ ხშირია შემთხვევა, რომ ვაზის ჯიში ერთდროულად უხვმოსავლიანიც იყოს და პროდუქციასაც მაღალი ხარისხისას იძლეოდეს. საკმიელა სწორედ ასეთი გახლავთ. სოკოვან ავადმყოფობათა მიმართ სუსტად გამძლეა. ავადდება როგორც ჭრაქით, ისე განსაკუთრებით ნაცრით.
შედარებით ადრეულა მწიფობისუნარიანია. გურული ვაზის ჯიშების უმეტესობა, ჩვენში არსებული კლიმატური პირობებიდან გამომდინარე, გვიან მწიფდება (ოქტომბრის ბოლოს, ზოგიერთი კი ნოემბერშიც). საკმიელა ამ მხრივაც გამორჩეულია: ტექნიკურ სიმწიფეს აღწევს ოქტომბრის პირველ რიცხვებში.
მტევანი საშუალო სიდიდის, ცილინდრულ-კონუსური, უფრო ცილინდრული. გვხვდება უფორმო მტევნებიც. საშუალო სიკუმსის, ზოგჯერ თხელი და განტოტვილი. მტევნის საშუალო წონა 126 გრამია, დიდი მტევნის წონა _ 166 გრამი.
მარცვალი ღია-მწვანე, მზის მხარეს ოდნავ მოწითალო-მეამული, საშუალო სიმსხოსი ან საშუალოზე მცირე, მრგვალი ან მომრგვალო ფორმის, საკმაოდ სქელკანიანი, მცირედ ხორციანი და უფრო წვნიანი, სასიამოვნო ტკბილი გემოთი.
წვენის გამოსავლიანობა 78,7%, შაქრიანობა 20%, საერთო მჟავიანობა 8,5%. ვაზზე დატოვებული ყურძენი ნოემბრამდე ძლებს, დაკრეფილი კი საზამთროდ არ ინახება. ღვინო მაღალი ხარისხის, ღია ქარვისფერი, ალკოჰოლის ნორმალური შემცველობით, მეტად ჰარმონიული, საკმაოდ სხეულიანი, ძვირფასი გემური თვისებებით.
სამწუხაროდ, როგორც მრავალი გურული ვაზი, საკმიელაც _ ეს მართლაც უძვირფასესი ჯიში, გადაშენების და გაქრობის პირას იყო. ჩვენ მას მრავალწლიანი სოფელ-სოფელ ძებნის შედეგად შვიდი წლის წინათ მივაკვლიეთ ერთ-ერთ ოჯახში, სადაც მოუვლელობის გამო იქაც თითქმის გახმობის პირამდე იყო მისული. ზოგი ჭირი მართლაც მარგებელია: საკმიელას ძიებაში გზადაგზა 20-მდე ვაზის ჯიში ვიპოვეთ და დავაბინავეთ (დღეს მათი რიცხვი უკვე 40-ს უახლოვდება).
სადღეისოდ მის ნერგებზე მოსახლეობის მხრიდან მართლაც დიდი მოთხოვნილებაა, რომლის სრულად დაკმაყოფილებაც ჯერ არ შეგვიძლია. მისი გაშენებით დაინტერესდნენ მეღვინე ბიზნესმენებიც.
