ლანჩხუთისა და ჩოხატაურის მაჟორიტარი დეპუტატის, ნინო წილოსანის მამის წინააღმდეგ თბილისის საქალაქო სასამართლოში დღეს მორიგი სასამართლო პროცესი გაიმართა. დავა, რომელიც დაახლოებით 8 წლის წინ დაიწყო, დღესაც გრძელდება. საქმე 2008 წლის 17 სექტემბერს, “ელექტროვაგონშემკეთებელი ქარხნის” წილის 52.63%-ის 3 მილიონ ლარად წილოსანის კომპანიისთვის გადაცემას ეხება, რომელიც “ელექტროვაგონშემკეთებელი ქარხნის” ყოფილი მეწილეების მტკიცებით, იძულებით დაათმობინეს.
შპს “თ. ჯ. თრეიდის” გენერალური დირექტორი დავით აბრამიშვილი, პროკურატურისთვის მიცემულ ჩვენებაში აღნიშნავს, რომ კომპანიის თანამშრომლებსა და მფლობელებზე, 2008 წელს, ფინანსური პოლიციის მაღალი და დაბალი რგოლის თანამშრომლების მხრიდან ხდებოდა ზეწოლა, რომ “თ. ჯ. თრეიდს” თავისი წილი უნდა გადაეცა “ელექტროვაგონშემკეთებელი ქარხნის” კიდევ ერთ მეწილე ბადრი წილოსანზე.
წილის იძულებით გადაფორმებაზე საუბრობს “ელექტროვაგონშემკეთებელი ქარხნის” სამეთვალყურეო საბჭოს ყოფილი თავმჯდომარე ავთანდილ საყვარელიძეც, რომლის მტკიცებით, “ბადრი წილოსანის ვაჟი, ირაკლი წილოსანი დავით კეზერაშვილის ახლო მეგობარია და სწორედ ამ მეგობრობის დამსახურებით მოხდა მისთვის ქონების წართმევა”.
განსხვავებული მოსაზრება აქვს წილოსანის დაცვის მხარეს. როგორც ბადრი წილოსანის ადვოკატი დავით სამხარაშვილი აცხადებს, “ავთანდილ საყვარელიძე ბინძურ კამპანიას და ცილისწამებას აგრძელებს”.
“ავთანდილ საყვარელიძე დაახლოებით სამი წელი მართავდა ქარხანას და ამ პერიოდში 70 მილიონ ლარამდე დავალიანება დაუგროვდა. მათ შორის სახელფასო დავალიანება აღწევდა დაახლოებით 2 მილიონ ლარს. ეს იმ დროს, როცა ამავე პერიოდში, მაშინდელი ხელძღვანელობის მითითებით, სხვადასხვა მაქინაციური გზით სალაროდან მილიონობით ნაღდი ფული გაჰქონდათ. ასევე ძალიან საეჭვოა ისიც, რომ ქარხანას მოულოდნელად წარმოეშვა თავათ საყვარელიძის კომპანიების დავალიანება, 28 მილიონ ლარზე მეტი. მოკლედ, საყვარელიძემ იქამდე მიიყვანა საქმე, რომ მისივე მმართველობის პერიოდში დაიწყო ქარხნის გაკოტრების საქმის წარმოება. ძალიან მარტივად რომ გითხრათ, საყვარელიძემ თავადვე გაკოტრების პირას მიიყვანა ქარხანა და იძულებული გახდა მის გაყიდვაზე ეფიქრა. მიუხედავად იმ საეჭვო გარემოებებისა, რაზედაც ზემოთ ვისაუბრე, შედგა მოლაპარაკება ბადრი წილოსანსა და ავთანდილ საყვარელიძეს შორის და ბადრი წილოსანმა გაკოტრების პროცესში მყოფი ქარხნის აქციებში 2 მილიონ 200 ათასი აშშ დოლარი გადაიხადა. ამასთან ერთად გაისტუმრა ქარხნის დავალიანებები, რომელიც ავთანდილ საყვარელიძემ დააგროვა.
ამ ყველაფერს, რაზეც ზემოთ ვისაუბრე, დოკუმენტური დადასტურება ახლავს“, _ განაცხადა სამხარაშვილმა “გურია ნიუსთან” საუბრისას წინა სასამართლო სხდომის შემდეგ, 2016 წლის 29 ოქტომბერს. თუმცა, ადვოკატს ჩვენთვის გარდა ნოტარიუსთან გაფორმებული ხელშეკრულებისა, დოკუმენტები არ მოუწოდებია.
დღევანდელ სხდომაზე კი, ერთი მოწმე დაკითხეს _ “ელექტროვაგონშემკეთებელი ქარხნის” დირექტორი გურამ რატიანი. მისი ინფორმაციით, წილის შესყიდვასთან დაკავშირებით საყვარელიძესა და წილოსანს შორის მოლაპარაკებები, დაახლოებით, თვენახევრის განმავლობაში მიმდინარეობდა, 2008 წლის 17 სექტემბერს კი, ეს მოლაპარაკებები ხელშეკრულების გაფორმებით დასრულდა.
როგორც რატიანმა აღნიშნა, სავარაუდოდ, იძულებას ადგილი არ ჰქონია და საყვარელიძემ კუთვნილი 52%, 3 მილიონი ლარის საფასურად, საკუთარი ნებით დათმო.
რატიანს დღეს არ გაჭირვებია იმის გახსენება, რას აკეთებდა 2008 წლის 17 სექტემბერს მარჯანიშვილის მოედანზე, სადაც წილოსანსა და საყვარელიძეს შორის ხელშეკრულება გაფორმდა. ისიც, როგორც სხვა მოწმეები, აღნიშნავს, რომ საყვარელიძემ წილი, სავარაუდოდ, საკუთარი ნებით დათმო, რადგან ქარხანა გაკოტრებული იყო და 73 მილიონი ლარის ვალი ჰქონდა.
მოსამართლის კითხვაზე: ამ ოდენობის ვალის მქონე ქარხნის შესყიდვა რატომ იყო წილოსანის ინტერესებში, რატიანმა უპასუხა: “წილოსანი ამ ქარხნის აქციების 47%-ს ფლობდა. ქარხნის დახურვის შემთხვევაში, მას რომ ეს წილი საყვარელიძისგან არ შეესყიდა, იმ 47%-საც კარგავდა. თანაც ჩვენ შეგვეძლო ქარხნის რეაბილიტაცია და ფეხზე დაყენება, რაც გავაკეთეთ კიდეც“.
რატიანის დაკითხვა 22 წუთს გაგრძელდა. ამ ხნის განმავლობაში “ელექტროვაგონშემკეთებელი ქარხნის” დირექტორმა დეტალურად გაიხსენა, როგორ მოხდა წილების გადაფორმების პროცესი, რა სიტუაცია დახვდა მას 2008 წელს ქარხანაში და რამდენი ვალი გაისტუმრეს წლების განმავლობაში.
როგორც სასამართლო პროცესზე რატიანმა აღნიშნა, 2008 წელს ის “ელექტროვაგონშემკეთებელი ქარხნის” დირექტორის მრჩევლად მუშაობდა. მისთვის წილის გადაფორმებამდე თვენახევრით ადრე გახდა ცნობილი, რომ ბადრი წილოსანი შპს “თ. ჯ. თრეიდისგან” დარჩენილი 52 %-იანი წილის შესყიდვას აპირებდა. 16 სექტემბერს კი, ბადრი წილოსანი მას პირადად დაუკავშირდა და უთხრა რომ წილს მეორე დღეს, 17 სექტემბერს შეისყიდდა.
“მე, მამუკა დოლიძე და ბადრი წილოსანი შევიკრიბეთ მარჯანიშვილზე ხიდთან. ცოტა ხანს იქ ვისაუბრეთ. მერე ბადრი ავიდა ნოტარიუსთან და გააფორმეს ხელშეკრულება“, _ აღნიშნა რატიანმა.
ადვოკატის კითხვაზე: ხომ არ შეუნიშნავს ნოტარიუსის ოფისთან შეიარაღებული ან უნიფორმაში ჩაცმული პირები, ხომ არ შეუყვანიათ შენობაში საცვლებიანი მამაკაცი, _ რატიანმა აღნიშნა, რომ მსგავსი არაფერი დაუნახავს. თუმცა მოსარჩელე მხარის ადვოკატის კითხვაზე: შესაძლებელი იყო თუ არა შენობაში ისე შესულიყო ვინმე, რომ რატიანს ვერ დაენახა, მოწმემ აღნიშნა, რომ თუ ვინმე შენობაში მაშინ შეიპარებოდა, როცა ის გვერდზე იხედებოდა, მაშინ ეს დასაშვებია.
“რა ძალადობაზეა საუბარი. 2012 წელს დაიწყეს ამაზე ლაპარაკი, როცა საყვარელიძემ ინტერვიუ მისცა. მანამდე არაფერი თქმულა ამაზე“, _ აღნიშნა რატიანმა.
მისივე თქმით, წილის შესყიდვის შემდეგ, 9 დღეში, 2008 წლის 26 სექტემბერს ის ქარხნის დირექტორად დაინიშნა. მას შემდეგ ქარხნის რეაბილიტაციას პირადად ხელმძღვანელობს.
“ამ ქარხანაში 1978 წლიდან ვმუშაობდი. ეს ქარხანა ჩემთვის რაღაცას წარმოადგენს. სულ ვსაუბრობდით, როგორ გვეშველა, რადგან გაკოტრებული იყო. 73 მილიონი ლარის ვალი ჰქონდა. 47 მილიონი ლარი ბანკების. 1 600 000 მუშა მოსამსახურეების ვალი, მენეჯმენტსაც არ ჰქონდა ხელფასი აღებული. მერე ჩვენ გავისტუმრეთ. ქარხნის ღირებულება ფაქტიურად მინუს 73 მილიონი იყო.
6 მილიონად შეიძინა ქარხანა “თ. ჯ. თრეიდმა“. მალევე ქარხანამ დაიწყო კრედიტების აღება. და დაგროვდა ვალები. ფაქტიურად ჩვენ გადავარჩინეთ ქარხანა და ახლაც რეაბილიტაციის რეჟიმში ვართ“, _ აღნიშნა რატიანმა.
კითხვაზე, რა სახსრებით იხდის ბადრი წილოსანი ქარხნის ვალებს, რატიანმა უპასუხა:
“ბადრის ჰოლდინგი აქვს რუსთავის მეტალურგიული ქარხანა. 2005 წელს ავამუშავეთ და ფაქტიურად აქედან ვისტუმრებთ ამ ვალებს. ტენდერებში ვერ ვმონაწილეობთ. ახლა ბანკები მთლიანად გასტუმრებული გვაქვს. დანარჩენს კი, რეაბილიტაციის გეგმის მიხედვით ვასრულებთ“, _ აღნიშნა რატიანმა.
მისივე თქმით, 2012 წელს, როდესაც ფინანსური პოლიცია შევიდა ქარხანაში შესამოწმებლად, აღმოაჩინეს, რომ, დაახლოებით, 6 მილიონამდე ლარი ქარხნიდან ქეშად იყო გაცემული.
“5-6 მილიონი იყო ნაღდი ფულის გატანილი, ეს აღმოვაჩინე 2012 წელს. ამის გამო 10 მილიონით დაგვაჯარიმა ფინანსურმა. დოკუმენტაციას მარტო დირექტორის ხელმოწერა ჰქონდა და ჩაგვითვალეს, რომ ხელფასებად გავეცით“, _ აღნიშნა რატიანმა.
მოწმემ დღეს ივარაუდა, რომ შესაძლოა, მოსარჩელე მხარე რაღაც ვალდებულებების გამო ითხოვს ქარხნის წილის დაბრუნებას, თუმცა, რა ვალდებულებებს გულისხმობდა ის, ამაზე არ უსაუბრია.
“შესაძლოა, ეს ხალხიც არაფერ შუაში არ არის და რაღაც ვალდებულებების გამო ლაპარაკობენ“, _ განაცხადა რატიანმა.
აღსანიშნავია, რომ დღევანდელი სასამართლო პროცესზე მოწმეების დაკითხვა დასრულდა. როგორც მოსამართლე ლია ავალიშვილმა განაცხადა, რადგან საქმე რთულად განსახილველია, მხარეებს წინასასამართლო სხდომისთვის დროს 19 დეკემბრამდე აძლევს.
“მესმის, რომ საქმე არის რთულად განსახილველი. გაძლევთ დროს, წარმოადგინოთ ის ძირითადი აქცენტები ორივე მხარემ რაზეც ფიქრობთ რომ ყურადღებაა გასამახვილებელი. ამით სასამართლოსაც გაუადვილებთ მუშაობას“, _ აღნიშნა ავალიშვილმა.
მორიგი სასამართლო პროცესი, მოსამართლის გადაწყვეტილებით, 2016 წლის 19 დეკემბერს გაიმართება.
ამავე თემაზე:
ბადრი წილოსანის ადვოკატი: “ავთანდილ საყვარელიძე ბინძურ კამპანიას და ცილისწამებას აგრძელებს”
