“რთულია მშვიდად უყურო ამ ყველაფერს და გადადარებას ელოდო”

მელი თურმანიძე 14 წელია იტალიაში, მილანში მეუღლესთან და ორ ვაჟთან ერთად ცხოვრობს.

როგორც მელი ჩვენთან საუბრისას ამბობს, იტალიაში ჩასვლისას უფროსი ვაჟს 4 წელი არ ჰქოდა შესრულებული, უმცროსი კი იქ შეეძინათ.

_ რა მდგომარეობა არის ამ ეტაპზე იტალიაში?

_ მდგომარეობა კრიტიკულია. ლომპარდიის რეგიონი ვირუსის გავრცელების ეპიცენტრია იტალიის ტერიტორიაზე და ჩვენ ამ ეპიცენტრში ვიმყოფებით.  სერიოზული სისწრაფით იმატებს დაავადებულთა რაოდენობა. დღეს ყველაზე დიდი სიკვდილიანობის მაჩვენებელი გვქონდა (ინტერვიუ ჩაწერილია 28 მარტს). რთულია მშვიდად უყურო ამ ყველაფერს და გადადარებას ელოდო.

_  მელი, იქნებ კონკრეტულად გვითხრათ, რა მდგომარეობაში არიან ქართველი ემიგრანტები?

_ საერთო პრობლემა ყველას ერთნაირად ეხება, განურჩევლად ეროვნებისა ან  სოციალური მდგომარეობისა. საჭიროების შემთხვევაში აბსოლუტურად ყველას ექნება ერთნაირი დახმარება, მიუხედავად იმისა, იტალიის მოქალაქეა, თუ ემიგრანტი, ლეგალურად ცხოვრობს ქვეყნის ტერიტორიაზე, თუ არა!  მიუხედავად ამისა, ძალიან მნიშვნელოვანია ყველა წესის გათვალისწინება, რომელსაც ჯანდაცვის სამინისტრო მოითხოვს და მაქსიმალური მცდელობა იმისა, რომ არ აღმოვჩნდეთ საავადმყოფოში. რთული წარმოსადგენი არაა, რა მდგომარეობაა საავადმყოფოებში. მიუხედავად იმისა, რომ ექიმები გვარწმუნებენ, ჯერ კიდევ მართვადია მდგომარეობა, მაინც არაა რთული წარმოსადგენი, რა პირობებში უწევთ მუშაობა ათასობით ადამიანის გადასარჩენად.

რაც შეეხება გავრცელებულ ინფორმაციას, რომ ბევრი ქართველი ემიგრანტი სამუშაოდან დაითხოვეს, რამდენად სიმართლეა არ ვიცი, რადგან საპირისირო ცნობები მაქვს. ნებისმიერი ეროვნების ადამიანს, რომელიც მომვლელად ცხოვრობს, ისე უწევს კარანტინში ყოფნა, როგორც  ყველას. ისინი აღარ გამოდიან დღისით გარეთ, ვეღარ იყენებენ თავისუფალ ორ საათს და კვირა დღესაც ატარებენ ოჯახში. რაც შეეხება ადამიანებს, რომლებიც საათობით მუშაობდნენ ოჯახებში,  დათხოვნილები არიან დროებით, როგორც  ყველა და როგორც კი აღდგება ნორმალური მდგომარეობა, ისინი დაუბრუნდებიან თავიანთ სამუშაოს.

მართალია უშემოსავლოდ დარჩენილი ადამიანების ყოფა უფრო რთულია, მაგრამ ყოველ ქალაქში არის ქართული სათვისტომოები და ზრუნავენ მათზე მაქსიმალურად.

ჩვენს ქალაქში,- მილანში არის “მილანის ქართული სამრევლო“, ჩვენი წინამძღვარი მამა კირიონ მაჩაიძე აკეთებს შესაძლებელზე მეტს.  არსებობენ  ქართველი ოჯახები, რომლებიც უსასყიდლოდ სთავაზობენ უსახლკაროდ დარჩენილ თანამემამულეებს თავშესაფარს. რამდენადაც ვიცით, მამა კირიონმა,  საქართველოში წამოსვლის მსურველთა მოთხოვნით საელჩოსაც მიმართა, მაგრამ   ახლა რთული დრო უდგას მთელს მსოფლიოს და  სამწუხაროდ იოლი არაფერია.

_იტალიის ხელისუფლება გეხმარებათ თუ არა?

 _ ბონუსები, რომლებიც გამოიყო ხალხის დასახმარებლად, გავრცელდა  ლეგალურად მომუშავე ემიგრანტებზეც.  ქვეყნის ტერიტორიაზე კანონიერად  მცხოვრებ ნებისმიერ ადამიანს შეუძლია გამოიყენოს შემუშავებული კანონები იპოთეკურ სესხებზე, ელექტრო ენერგიისა, თუ გაზის მოხმარების  საფასურებზე.

ჯანდაცვის სისტემისთვის კი, როგორც უკვე გითხარით, მნიშვნელობა არ აქვს ავადმყოფის სოციალურ ეკონომიკურ მდგომარეობას. იტალია თანაბრად ზრუნავს ნებისმიერ დედამიწელზე, რომელიც მის ტერიტორიაზე იმყოფება.

_  თუ გაქვთ იტალიის საელჩოსთან კონტაქტი  და რამდენად ხშირად მიმართავთ მათ?

_ მე პირადად არ მაქვს საელჩოსთან კავშირი, დამოუკიდებლად ვახერხებ მოვიგვარო პრობლემები და ვთვლი, რომ არ უნდა შევაწუხო, თუმცა საჭირო დროს მეიმედება.   ქვეყანაში ძალიან ბევრი ემიგრანტია, ვინც არ იცის იტალიური, არ იცის როგორ მოიქცეს, ამიტომ რამდენადაც ჩემთვის ცნობილია საელჩო აქტიურად ეხმარება მათ. ხშირად ვრცელდება  საელჩოსთან დასაკავშირებელი ნომრები და თხოვნა, რომ დაავადების შემთხვევაში სასწრაფოდ მივმართოთ საელჩოს, ისინი შუამდგომლობენ საავადმყოფოებთან.

სამწუხაროდ, ქვეყანაში გამოცხადებულმა კარანტინმა, ბევრი უსაბუთოდ და შავად მომუშავე ადამიანი დატოვა სარჩოს გარეშე, რასაც მათი ქუჩაში გამოსვლა მოყვება ალბათ, აქა იქ უკვე გამოჩნდნენ და დიდი სიფრთხილე გვმართებს. მიუხედავად კარანტინისა, ბევრი ჩვენგანი იძულებულია გარეთ გავიდეს. ჩემი მეუღლე, ჩემი და მუშაობენ, ისე როგორც ბევრი სხვა ადამიანი. მომვლელებს უწევთ გამოსვლა, სხვაგან თუ არა, აფთიაქში მაინც. მეც მიწევს ყოველდღიურად გასვლა, რომ მოვიკითხო ორი მოხუცი, რომელთაც გარეთ გამოსვლა არ შეუძლიათ, ისინი მეუბნებიან რა სჭირდებათ  და მე მათთვის მიმაქვს.  სწორედ მათგან მომავალს თავს დამესხა ახალგაზრდა მამაკაცი, თანხისა და ტელეფონის წართმევის მუქარით, ტელეფონი ხელში მეჭირა, მაგრამ არ მივეცი, მან კი შეშინების  მიზნით ქურთუკში  შემალული დიდი სამზარეულოს დანა ამოიღო და დამემუქრა, საბედნიეროდ ჩემს ყვირილს გამოეხმაურნენ ადამიანები სახლებიდან, უყვიროდნენ, თუ არ შეეშვები პოლიციას გამოვიძახებთო, შეშინდა და გაიქცა. გუშინვე საჩივარი შევიტანეთ პოლიციაში. აღმოჩნდა, რომ დღის განმავლობაში ჩემს გარდა ორ ქალს შეეტანა საჩივარი იგივე  აღწერილობის ადამიანზე. პოლიცია აქტიურად იძიებს საქმეს,  ჩვენს ტერიტორიაზე მოიმატა პოლიციის მანქანების პატრულირებამ. 

მართალია, ადგილობრივი პოლიცია აქტიურად მოძრაობს ქუჩებში, მაგრამ საშიშროება მუდამ არსებობს და თუ კარანტინი დიდხანს გაგრძელდება, საშიშროებაც იმატებს. ძალიან მადარდებს იმ ადამიანთა ბედი, რომლებიც ასე მძიმე პერიოდშიც კი იძულებულები არიან გამოვიდნენ სახლებიდან და სამუშაოზე წავიდნენ. მათზე არავინ საუბრობს, ისინი ყოველთვის ჩრდილში დგანან, მაგრამ მნიშვნელოვანია ვიცოდეთ ბევრი ფაბრიკა და დაწესებულება, რომელიც ვერ დაიკეტა ქვეყნის კეთილდღეობის მიზნით, როგორც კონტი ამბობს, ამ ადამიანების ზურგზე მუშაობს. სწორედ ამ ადამიანებზე ხმის მიწვდენის მიზნით გავავრცელე ინფორმაცია სოციალურ ქსელში.