ოზურგეთში, ამ ზაფხულში განსაკუთრებით, სოფლის პროდუქტის, ბოსტნეულის, შინაური ცხოველის თუ ფრინველის ფასი, დღემდე არარსებულ ნიშნულამდე აიწია.
_ინდაურის სამასგრამიანი ჭუკი 30 ლარი ღირს. გოჭი, ცოცხალი წონით, ერთი კილოგრამი 18 ლარია. ქათამი 40 ლარი. რა სჭირს, ნეტა, ქართულ სოფელს, აბა, ერთი კილოგრამი ქინძის ფასი რომ 17 ლარს ეთამაშება, კარგა ხანია, კი ვიცით, _ ამბობს რიგითი მომხმარებელი მაია მუჯირი და იქვე, ოზურგეთის ბაზრის ფრინველების დ ცხოველების გასაყიდი, დახურული დახლებიდან პასუხიც ისმის:
– მოიცადეთ და ორ დღეში გოჭის ცოცხალი წონა, ერთი კილოგრამის, 20 ლარი იქნება. ჭუკების ფასი რატომ გიკვირთ? აღარ ჰყავს ხალხს ინდაური და ქათამი, არა! ვერ თესავენ, ვერ ხნავენ, ჭამა ხომ უნდა? ვისაც ჰყავს, სათავისოდ ძლივს ჰყოფნის. სადაა გასაყიდი. თორემ მაგას რა სჯობს, _ გვეუბნება ნონა ზოიძე, რომელიც ოზურგეთის ბაზარში ყოველ შაბათ-კვირას ჩამოდის ლანჩხუთის ერთ-ერთი სოფლიდან.
როგორც გვეუბნება, აქ გასაყიდად ჩამოაქვს ყველი, რძე, ბოსტნეული. ბაზრის კარებთან დგება და არც კლიენტები აკლია. ახლახან კი თავად გოჭის ყიდვა სურდა, თუმცა ვერ შეიძინა.
_რაც ღირს, გადავიხდიდი, თუმცა 18 ლარი რომ ღირს ერთი კილოგრამი ცოცხალი წონა, ვირთხას რატომ უნდა ჰგავდეს გოჭი? წყვილი უნდა მეყიდა, ღორებისთვის შემოღობილი პატარა ადგილი და კარგი ნაგებობა გვაქვს. ასე ვზრდით, რომ ზამთარში დავკლათ. ღიასივრცეში გაშვება ხომ საშიშია. ეს აფრიკული ჭირია თუ ჯანდაბა, არა და არ დასრულდა. თუმცა ისეთი გოჭებიც ვერ ვნახე, ყიდვა რომ ღირდეს. ამასობაში ზამთარიც მოვა… – გვითხრა ზოიძემ.
სოფლის პროდუქტის ფასი მზარდი ტენდენცია, ხშირად დადებით მოვლენად მიაჩნდათ გამოცდილ მეურნეებს. გლეხკაცის ნაშრომს ფასი უნდა ჰქონდეს და სულს მოითქვამსო, ამბობდნენ. თუმცა არსებული ვითარება, იმაზე როდი მიუთითებს, რომ მეურნის მდგომარეობა გაუმჯობესდა, ვინმე ეკონომიკურად გაძლიერდა. პირიქით, თანდათან მცირდება , განსაკუთრებით შინაური ფრინველის თუ ცხოველის რაოდენობა.
ხალხი გაკვირვებას გამოთქვმს იმის გამოც, რომ ერთი წლის მანძილზე არ გაზრდილა სხვადასხვა პროდუქტის, მათ შორის, შაქრის ფასი, რომლის ყიდვა დღესაც შესაძლებელია 2,50 ლარად.
_კარგად გვახსოვს, პანდემიის დროს და შემდეგაც, პირველადი მოხმარების ცხრა პროდუქტს ფასი არ მოემატებაო, მთავრობა რომ გვპირდებოდა. რომ გადახედო, მართლაც იგივე ფასებია. სოფლის პროდუქტი კი ყოველდღე ძვირდება. მართლა რასჭირს ამ ჩვენს სოფელს… _ ამბობენ რიგითი მომხმარებლები.
_ის ჭირს, რომ, თხილი იყო მარჩენალი და დღეს 1,80 თეთრი ღირდა ერთი კილოგრამი. ერთ ჰა ფართობზე მაქვს და ახლა ვეხვეწები ხან ვის და ხან ვის, რომ საზიაროდ წაიღოს, ნახევარი ჰქონდეს და მომიკრიფოს. ასეთიც ვერ ვიშოვე…ასე მოგვიქციეს საქმე. სოფელში გაჩერებას და ცხოვრებას აზრი ხომ უნდა ჰქონდეს? _ ამბობს სოფელ ქაქუთის მკვიდრი ნატო ქავთარაძე.
მართლაც, რა სჭირს ქართულ (გურულ) სოფელს?
რატომ ეძებენ ადგილობრივები „ვიღაც გადამთიელს“ თუ ადგილობრივ მცოხვრებს, რომ თხილის ფართობები საზიაროდ გასცენ? რა ტენდენციაა ეს?
ამის შესახებ სტატიას “გურია ნიუსი” ვრცლად მალე შემოგთავაზებთ.
ავტორი
