80-იანი წლების დასაწყისში, როცა ჩვენში მასიურად შემოვიდა ვიდეოკასეტებზე ჩაწერილი ფილმები, ერთ-ერთი პირველთაგანი ,,ყბებთან” და ,,მეომრებთან” ერთად იყო ,,სიკვდილის წყურვილი”. ფილმი მოგვითხრობდა ერთი არქიტექტორის შესახებ, რომელსაც სახლში შემოჭრილი ნაძირალები ცოლს მოუკლავენ და შვილს გააუპატიურებენ. პოლიციის უმოქმედობით იმედგაცრუებული კაცი ხელში იარაღს იღებს და ნიუ_იორკის ქუჩებში ანგარიშს უსწორებს ყველა ჯურის არამზადას და ისე სჯის ბოროტებას როგორც მას გაეგება. ფილმის გამოსვლა დაემთხვა 1974 წელს, მაშინ ამერიკაში ქუჩის დანაშაულმა არნახულ მასშტაბებს მიაღწია, ფილმის მესიჯი ყველასათვის ნათელი და გასაგები იყო _ ძალადობა რომ აღმოიფხვრას, მას ხშირად ისევ ძალადობა უნდა დაუპირისპირდეს. ფილმის სცენარი ოდნავ სახეშეცვლილი სახით სინამდვილეში განმეორდა როცა 1984 წლის 22 დეკემბერს, ვინმე ბერნარდ გეთსმა ნიუ იორკის მეტროში თავდაცვის მიზნით ოთხი აფრო-ამერიკელი ყმაწვილი ცეცხლსასროლი იარაღიდან მძიმედ დაჭრა (ფილმში მთავარი გმირი მეტროში ორ ნაძირალას სიცოცხლეს გამოასალმებს). ამ შემთხვევამ დიდი რეზონანსი გამოიწვია, სასამართლომ და საზოგადოების უდიდესმა ნაწილმა (57%-მა, აქედან, 37% ფერადკანიანი იყო) გეთსის ქმედებანი მართებულად ჩათვალა და განაცხადა, რომ თავდაცვის მიზნით გამოიყენებდა იარაღს. გაზეთებმა მას ,,მეტროს ვიჯილანტი” უწოდეს.
,,სიკვდილის წყურვილში” არქიტექტორის როლს ასრულებდა ჩვენთვის ყველასათვის კარგად ცნობილი, თავის დროზე ჰოლივუდის ერთ-ერთი ყველაზე შემოსავლიანი მსახიობი ჩარლზ ბრონსონი (2007 წელს გადაიღეს ფილმის რიმეიქი ,,მამაცი” (რეჟ. ნილ ჯორდანი), სადაც მთავარ როლს ჯოდი ფოსთერი თამაშობს და უნდა ითქვას რომ ის არა მარტო კარგ ფორმაშია ყველა თვალსაზრისით, არამედ ტოლსაც არ უდებს ,,მაჩო” ბრონსონს).
,,სიკვდილის წყურვილმა” აქცია ჩარლზ ბრონსონი ვარსაკვლავად 53 წლის ასაკში, ალბათ ჰოლივუდის ისტორიაში ეს ერთადერთი შემთხვევაა, რადგან ამ წლოვანებაში ბევრი მსახიობი ემშვიდობება კინოკარიერას ან კიდევ ჩრდილში გადის, ბრონსონი კი მილიონობით მაყურებლისათვის ნამდვილ კერპად იქცა. თავისი ჰონორარებით და პოპულარობით მსახიობი თვით ბერთ რეინოლდს, ქლინთ ისთვუდსა და სთივ მაკქუინს გაუტოლდა, მაგრამ რაც მთავარია იგი მიიღო ამერიკულმა აუდიტორიამ. იქამდე ამერიკელი ბრონსონი მთელს მსოფლიოში იყო პოპულარული საკუთარი სამშობლოს გარდა. ჩარლზ ბრონსონს წარმატების მიღწევა უფრო ადრეც შეეძლო _ 1964 წელს, მაშინ მსოფლიოსთვის ჯერ კიდევ უცნობმა იტალიელამა სერჯიო ლეონემ შესთავაზა მსახიობს მთავარი როლი სპაგეტი ვესთერნში ,,ერთი მუჭა დოლარი”, მაგრამ ბრონსონმა უარი განაცხადა. ,,სცენარი იმდენად უხარისხო იყო, რომ მაშინვე უარი ვუთხარი, _ იხსენებდა ბრონსონი, _ ეს იყო ყველაზე საშინელი სცენარი, რომელიც კი მე მქონდა წაკითხული”. ამით მისცა შანსი ქლინთ ისთვუდს გამხდარიყო სუპერვარსკვლავი. წლების შემდეგ ამ მცდარი გადაწყვეტილების გამო მსახიობი ძალზე ნანობდა. თუმცა მას მაინც მოუხდა იტალიური ვესთერნის მამის ეპიკურ ფილმში ,,ერთხელ დასავლეთში” მონაწილეობა.
,,სიკვდილის წყურვილის” ეკრანებზე გამოსვლის შემდეგ კი ,,ნიუ იორკ დეილი ნიუსი” იუწყებოდა: ,,ჩარლზ ბრონსონი _ ფილმების ახალი მეფე” და ამცნობდა ამერიკელ მკითხველს, რომ იგი იყო ევროპის ყველაზე ცნობილი მსახიობი და რომ მისი პოპულარულობა უტოლდებოდა დიდი იაპონელი მსახიობის ტოშირო მიფუნეს პოპულარობას აზიაში. ბრონსონმა და მიფუნემ ერთად ითამაშეს კიდეც ფილმში ,,წითელი მზე”, რომელიც მსახიობს თავის საყვარელ ნამუშევრად მიაჩნდა.
ჩარლზ ბრონსონის ნამდვილი სახელია ჩარლზ დენის ბუჩინსკი, იგი დაიბადა ერენფილდში 1921 წლის სამ ნოემბერს ღარიბი ლიტველი მეშახტის მრავალშვილიან ოჯახში. ბავშვობიდან მუშაობდა მაღაროში. შემდეგ ბუჩინსკი ჯარში გაიწვიეს, იგი სამხედრო ავიაციაში მსახურობდა და იბრძოდა მეორე მსოფლიო ომის ფრონტებზე, ომიდან დაბრუნებულმა დაიფიცა რომ მიწისქვეშ აღარასოდეს ჩავიდოდა. ეს მომენტი კარგად არის გათამაშებული ჯონ სთარჯესის გახმაურებულ ფილმში ,,დიდი გაქცევა”, სადაც მან განასახიერა კლაუსტროფობიით დაავადებული ამერიკელი ტყვე ჯარისკაცი, რომელსაც უხდება მიწისქვეშა გვირაბის გათხრა.
ჩარლიმ გამოიყენა სამხედროებისათვის მიცემული პრივილეგია და სამხატვრო სასწავლებელში დაიწყო სწავლა, იგი კარგი მხატვარი გამოდგა, სიცოცხლის ბოლომდე ჰყიდდა თავის ნახატებს, რომელთაც თავის ნამდვილ სახელს აწერდა, რათა არავის არ სცოდნოდა ავტორის ვინაობა და როგორც წესი მისი ტილოები მშვენივრად იყიდებოდა. მხატვრობასთან ერთად პარალელურად დაიწყო სამსახიობო ოსტატობის კურსებზე დასწრება პასადენა ფლეიჰაუზში. შემდეგში ჩარლზ ბრონსონი იხსენებდა: ,,მსახიობობა ეს ყველაზე ადვილი სამუშაოა, რომელიც მე ოდესმე მქონია, ამიტომაც შევრჩი ამ პროფესიაში ამდენ ხანს”. ჩარლზ ბუჩინსკის სახით მონუსხულმა მისმა ერთმა მასწავლებელმა ურჩია რეჟისორ ჰენრი ჰათაუეის, რომელიც ახალი ფილმისათვის სახასიათო ტიპაჟებს ეძებდა, აეყვანა ბუჩინსკი. მოგვიანებით მის სახეს ასე აღწერდნენ _ იგი წააგავს კლარკ გეიბლს, რომელიც მზეზე გასარუჯად კარგა ხანს დატოვეს. 1951 წელს შედგა ბუჩინსკის დებიუტი ფილმში ,,შენ ახლა სამხედრო ფლოტში ხარ”, სადაც მასთან ერთად გამოჩნდა მომავალი ვარსკვლავი ლი მარვინი. სამი წლის შემდეგ ჩარლზ ბუჩინსკიმ გვარი გამოიცვალა და გახდა ბრონსონი. საქმე იმაშია, რომ მისი აღმოსავლეთ ევროპული გვარი ხელს უშლიდა მსახიობის კარიერას საყოველთაო ,,წითელი საფრთხის’ და კუდიანებზე ნადირობის პერიოდში. როგორც ამბობენ, მან ეს გვარი ისესხა სტუდია პარამაუნტის ჩრდილოეთ მხარის ,,ბრონსონის კარიბჭედან”.
ბრონსონს პირველი წარმატება მოუტანა B კატეგორიის, ანუ იაფბიუჯეტიანმა სურათებმა, სადაც იგი თამაშობდა ინდიელებს, მექსიკელებს, ბანდიტებს და სხვდასხვა ჯურისა და პროფესიის ადამიანებს. 1954 წელს ვესთერნის ,,ვერა კრუზის” მექსიკაში გადაღებისას მას და მსახიობ ერნესთ ბორგნაინს კურიოზი შეემთხვათ. მათ სიგარეტი გაუთავდათ და ისინი, როგორც იყვნენ ჩაცმულნი ქაუბოური სამოსითა და იარაღასხმულნი, ცხენებზე ამხედრებულნი მეზობელ ქალაქში გაემართნენ, მათმა გამოჩენამ აურზაური გამოიწვია, ბრონსონი და ბორგნაინი ბანდიტები ეგონათ, მსახიობები დააპატიმრეს, თუმცა შემდეგ ყველაფერი გაირკვა და ისინი გაათავისუფლეს. B კატეგორიის ფილმებმა დადებითი როლი შეასრულეს მის კარიერაში _ იგი შეამჩნიეს და უკვე მაღალბიუჯეტიან ფილმებშიც პატიჟებდნენ, ერთ-ერთი ასეთი იყო ,,შესანიშნავი შვიდეული”, სადაც მან ვაჟკაცური ბერნარდო ო’რეილის სახე შექმნა, აგრეთვე ,,დიდი გაქცევა”, ,,ბინძური დუჟინი”. იმ პერიოდში იგი ინტენსიურად მონაწილეობდა ტელევიზიაშიც, სადაც მას საკუთარი სერიალი ,,ადამიანი კამერით” ჰქონდა. ამ ფილმებისა და სერიალების წყალობით მაყურებლის მეხსიერებაში მყარად ჩაჯდა ბრონსონის საინტერესო სახე, თუმცა ბევრმა მისი სახელი და გვარიც კი არ იცოდა.
მიუხედავად ყველფრისა, ამერიკელი კინოს მესვეურები მაინცდამაინც არ იყვნენ მისი პერსონით დაინტერესებულნი, ამიტომაც გადაწყვიტა ბრონსონმა ევროპაში გამგზავრება, რამაც გაამართლა კიდევაც, სულ ცოტა ხანში ევროპაში, აზიასა და სამხრეთ ამერიკაში იგი იქცა ყველაზე ცნობილ უცხოელ ვარსკვლავად, ბრონსონი ასევე დასახელებული იყო ყველაზე სექსუალურ მსახიობად. მაშინ გაიცნო მან მომავალი მეუღლე, მსახიობი და თითქმის ყველა მისი ფილმის პარტნიორი ჯილ აირლენდი. ,,შვიდეულის” რეჯისორი ჯონ სთარჯესი იხსენებდა, რომ ბრონსონი აირლენდს როგორც გარეული ცხოველი ისე ეტაკა და ბოლოს წაართვა კიდევაც მის მეუღლეს ინგლისელ მსახიობს დეივიდ მაკქალუმს. ეს მოხდა ,,დიდი გაქცევის” გადაღებაზე, რისთვისაც ბრონსონმა სთარჯესისაგან შენიშვნაც კი მიიღო. საშუალო დონის მსახიობი ჯილ აირლენდი ყველაფერს აკეთებდა, რათა ბრონსონი კინოოლიმპზე მოქცეულიყო და შეიძლება ითქვას მიაღწია კიდევაც საწადელს. მათ ერთად 22 წელი იცხოვრეს, ჯილ აირლენდი 1990 წელს კიბოსაგან გარდაიცვალა.
70-იანი წლების დასაწყისში ჩარლზ ბრონსონი დაბრუნდა სამშობლოში და დაიწყო თანამშრომლობა ინგლისელ რეჟისორთან მაიქლ უინერთან. მათ ოთხი ფილმი გადაიღეს, მათ შორის ,,სიკვდილის წყურვილიც”. ამის შემდეგ, როგორც იქნა ბრონსონი სამშობლოშიც აღიარეს. თავის წარმატებაზე იგი ღიმილით საუბრობდა: ,,ვერ გამიგია რა მოსწონთ ჩემში. მე ისეთივე პროდუქტი ვარ როგორც ნამცხვარი ან საპონი, რომელიც კარგად უნდა გაიყიდოს”. უნდა ითქვას, იგი მშვენივრად იყოდებოდა, მიუხედავად კრიტიკოსების მუდმივი თავდასხმებისა რომ იგი ცუდი მსახიობია. მართლაც, იგი ბევრ სტერეოტიპულ ფილმებში მონაწილეობდა, რომელიც განკუთვნილი იყო მძაფრსიუჟეტიანი და სათავგადასავლო ფილმების მოყვარულთათვის, სადაც მან შექმნა სიტყვაძუნწი მაჩოს სახე, რომელიც, ჯონ ჰიუსთონის გამოთქმა რომ ვიხმაროთ, ის შენელებული მოქმედების ნაღმს წააგავდა. მაგრამ ბრონსონმა რამდენჯერმე დაამტკიცა რომ იგი კარგი მსახიობია. ასე მოხდა ისეთ ფილმებში, როგორც ,,ძნელი დროება”, ,,შუადღიდან სამამდე”, ,,თეთრი ბიზონი” და შონ პენის სარეჟისორო დებიუტში ,,ინდიელი მორბენალი”. როგორც კინომცოდნე ლეონარდ მოლთინი წერდა, მან დაამტკიცა, რომ შეეძლო გამხდარიყო სახასიათო მსახიობი, ეს გზა რომ აერჩია. თვითონ ბრონსონი ერთ ინტერვიუში აცხადებდა: ,,მე არ ვაკეთებ ფილმებს კრიტიკოსების გულის მოსაგებად, მე ამას ვაკეთებ რათა მაყურებელი გავართო”.
კარიერის დასასრულს მსახიობი ტელევიზიაში მოღვაწეობდა, სადაც რამდენიმე საინტერესო სახე შექმნა. ჩარლზ ბრონსონი 2003 წლის აგვისტოში გარდაიცვალა. ოჯახს თითქმის 60 მილიონის მემკვიდრეობა დაუტოვა. დღესაც, როცა სატელევიზიო ეკრანებზე ,,შესანიშნავი შვიდეული” გადის, ყოველი ჩვენთაგანი ისევ ქომაგობს ამ შვიდ დაქირავებულ მსროლელს, რომელთა შორისაა ბერნარდო ო’რეილი ჩარლზ ბრონსონის შესრულებით.
