ჩვენი გაზეთის მკითხველებს დღემდე მრავალი რესპონდენტი შევახვედრეთ, ვინც გვაოცებს საკუთარი კარმიდამოს დეკორაციული მოწყობის წესით. თუმცა, ყვავილთა ნაირსახეობების და ზოგადად ფლორაზე უსაზღვროდ შეყვარებულმა ქალბატონმა, დალი კეკელიძემ სრულიად განსხვავებული სვლა შემოგვთავაზა.
დალი კეკელიძე ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტის სოფელ ჯვარცხმაში ცხოვრობს და თავისი შემოქმედებითი ფანტაზიის ნაკარნახევი აკორდით, საკუთარი კარმიდამოს რელიეფისთვის ისე მოურგია თითოეული ძირი ბუჩქი, კაქტუსოვანი, ყვავილი თუ მარადმწვანე ეგზოტიკური ფლორის სახეობები, თითქოს ჩაფიქრებული აქვს, რომ ამ გარემოს მხილველი გააკვირვოს.
ჭიშკრიდან, ვაზის ტალავერით იწყება საბურავებით გამოყოფილი სიგრძივი გაზონები, დაუთვლელი სახეობის ყვავილებით და სადღაც, 150 მეტრის იქით, სახლის გვერდის ავლით, სიღრმეში იკარგება. კითხვაზე, სად ნახა ამდენი სახეობის ყვავილი ან როგორ შეუძლია ისე მოაქციოს გარემო, რომ ყველაფერი ერთად ჰყვაოდეს, ფოთოლი არ იყოს მოწყენილი და რაც მთავარია, ფოთლების ნაირსახეობებით რაღაც უცნაური ინდუსტრიაც შექმნას, მოკლე პასუხს იძლევა _ ეს ყველას შეუძლია, უბრალოდ, სურვილია საქმეო.
ყველაფერი მოძველებული ან დანიშნულების მიხედვით უკვე გამოუსადეგარი საგანი თუ ნივთი: საბურავები, პაპისეული ჩექმები, ბოტასები, ბურთები, ბოთლები, ბალონები, კეცები თუ ვედროები, აქ სანახაობრივ მთლიანობად ქცეულა და და ერთი საერთო სახელი _ ყვავილების ქოთნები ჰქვია. იქამდე, ქურთუკსა თუ ჯინსის შარვლებშიც საყვავილეებია მოწყობილი. ოღონდ ზოგი მიწაზე ზის, ზოგიც _ ღობეზე, ხეზე ან სულაც, ჰაერში ჰკიდია.
_ ამ ყველაფერს, 30 წელია, ვაკეთებ და ვუვლი, რაც ამ ოჯახის რძალი გავხდი. ჩემს დედამთილს საოცრად უყვარდა ყვავილები, ზოგადად, მცენარეები და მეც მოვიტანე ჩემი წილი ფლორის სიყვარული. მცენარე ჩემთვის ცოცხალი არსებაა, ადამიანივით მიდგას გვერდით და რაც მთავარია, ამ ყველაფერს ვაკეთებ არა მარტო სილამაზისთვის. დამიჯერეთ, უზარმაზარი ენერგია მოდის _ შევხედავ და დაღლილობა მეხსნება, განწყობა მიძლიერდება, რომ უდიდეს საოჯახო მეურნეობას და სამსახურს ერთად გავუძღვე, _ გვეუბნება ქალბატონი დალი და ჭიშკართან მოწყობილ “ნატვრის ხესთან” მივყავართ. ხის ჩრდილქვეშ, შტამბისა და ვარჯის გასაყარზე, ყველა განივ ტოტზე სხვადასხვა ნივთისგან “შობილი” ქოთანი ჰკიდია _ ზოგი ბოტასისგან, ზოგი ბურთისგან, ზოგიც პაპისდროინდელი ჩექმებისგან. ყვავილთა ფერებიც ჰარმონიაშია: წითელი, ყვითელი და ლურჯი ერთმანეთს ეხუტება. ხალიჩოვანები უფრო დაბალ საბურავებშია განთავსებული. კაქტუსოვნები კორდებზე, პირდაპირ მზის გულზე ნებივრობენ _ ვერაფერს დაუწუნებ, რელიეფის განცდაც ხაზებს ექვემდებარება.
_ ჯამში, ოთხი ჰექტარი მიწა გვაქვს, რაზეც საყანე და სათხილე ფართობებია, სამ ჰექტარს მოიცავს. დანარჩენზე კი სახლი, სხვადასხვა სადგომი და ყვავილთა სამფლობელოა, _ გვეუბნება მასპინძელი.
დალი კეკელიძე ჩოხატაურის სასწრაფო სამედიცინო დახმარების ცენტრში მუშაობს. როგორც “112”-ის თანამშრომელი, აქაც მუდამ მობილიზებულია და შინ და გარეთ “სმენაზე დგომა” უწევს.
საოჯახო მეურნეობა _ სამი ძროხა, 10 თხა, ცხვრები, ღორები, ქათმები, ინდაურები…
_ როცა ყველაფერს კარგად ააწყობ, ოჯახშიც გვერდით გიდგანან და სრული შეთანხმება სუფევს, მერე ძალიან ადვილია ყველაფერი. ყველა საქმეს კი ეს საყვავილეთი მაძლევინებს. ერთმა ფოთოლმაც რომ მოიწყინოს, მეც ძარღვი შემიტოკდება, ამიტომ ვარდებს, კალებს თუ ლომისპირებს ყველას წვეთოვანა დავუდგი. ასე ხშირად მორწყვა არ სჭირდება, განსაკუთრებით ვარდებს ვუფრთხილდები, _ გვეუბნება ქალბატონი დალი და იუმორსაც არ იშურებს _ წვეთოვანს მარტო ავადმყოფებს კი არ ვუდგამ, ყვავილებს მუდმივად ვამარაგებ, ადამიანები კი ღმერთმა დაიფაროს მუდმივად სამედიცინო დახმარებისგანო.
ხელნაკეთი წვეთოვანა: პლასტმასის ბოთლებს, მცირე ზომით, ზედა ნაწილი წაჭრილი აქვს, ბუჩქის თუ ღეროს შუა ნაწილშია ჩამაგრებული და ფსკერის უწვრილესი ნახვრეტით ყვავილებს წყალი მიეწოდება. შემდეგ კი, მთელი კვირის განმავლობაში, ხან უფრო დიდხანს, მორწყვა არ სჭირდება.
დალი კეკელიძის მეუღლე არჩილ ჩხიკვაძე, პროფესიით მძღოლია და ახლა შორეულ რეისშია წასული, შვილები (გოგონები) კი დაოჯახებულები არიან.
_ ყველაფერი ისე უნდა დავახვედრო მეუღლეს, თითქოს სახლიდან არც გასულა. თვითონაც საოცარი დახმარება იცის. თვალებით უფრო ვსაუბრობთ, სალაპარაკოდაც არ ვცდებით, _ გვეუბნება ქალბატონი დალი და იმასაც გვთხოვს, “ნუ გაიკვირვებთ ჩემს სიყვარულს ფლორის მიმართ, ის დაწერეთ და ჩემი რჩევა გააგონეთ ხალხს, რომ ყველა ადამიანს შეუძლია ეს გააკეთოს, სული და გარემო გაილამაზონ. უბრალოდ ნუ დაიზარებენ. წარმოიდგინეთ, ყველა ოჯახში ასე ადვილად ასაშენებელი “ყვავილების ქვეყანა”. ერთი დიდი სოფელი, ერთ დიდ თაიგულს დაემსგავსება! რა განწყობა და უსაზღვრო დადებითი ენერგია წამოვა. ამას ხომ არ სჭირდება ბანკის სესხი და ინვესტიცია? ყველაფერი აქვე გვაქვს. საკუთარ თავს უდიდეს სიამოვნებას ნუ დაუკარგავენ… ცრუმორწმუნე სულაც არ ვარ, მაგრამ ყვავილების წალკოტი ჭიშკართან რომ შეგეგებება, უნდა გჯეროდეს, რომ იქ საქმე კარგადაა”, _ ამბობს ქალბატონი დალი და ამ ყველაფრის გვირგვინად და გამოხატულებად ხალხური სიმღერის სიყვარულს მიიჩნევს _ ის მომღერალი ოჯახიდანაა. ბავშვობიდან ფოლკლორის ტრფიალია და უფრო მეტიც, შესანიშნავად ახერხებს, ჩოხატაურის კულტურის სახლის ქალთა ანსამბლში ( “მანდილი”) იმღეროს:
_ ქალს მაშინ უნდა გემღერებოდეს, თუ სახლში საქმე მოგვარებული გაქვს და სამსახურშიც, თორემ ცარიელ სიმღერას რა “გემო” აქვს.
სამსახური, ოჯახი, უდიდესი სამეურნეო საქმე და ოაზისად ქცეული კარმიდამო თუ სიმღერით გვირგვინდება, ჰანგს მეტი ხიბლი სწორედ ამ დროს ენიჭება. სიმართლეს ამბობს ჩვენი მასპინძელი და რა გასაკვირია, რომ ემღერებოდეს, ქალბატონ დალის!
