“ღმერთი არ გაგვწირავს _ გამოჩნდება ვინმე, გვერდით დაგვიდგება და შენც დადგები ფეხზე!”

ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტის სოფელ ხიდისთავში მცხოვრები მაგული კალანდაძე ერთ-ერთი მათგანია, ვინც “გურია ნიუსის” რედაქციაში მოვიდა და თავისი ოჯახის მძიმე ყოფის გაშუქება გვთხოვა.

როგორც ჩვენი რესპონდენტი გვიყვება, მის მეუღლეს, აბესალო კალანდაძეს ცოტა ხნის წინ ავთვისებიანი სიმსივნე დაუდგინეს და ქიმიოთერაპიის კურსს გადის. მისი თქმით, ოჯახი მძიმე სოციალურ მდგომარეობაშია _ ავადმყოფის სამკურნალოდ ყველა რესურსი ამოწურეს და ახლა კეთილი ადამიანების შემწეობის იმედად არიან.

კალანდაძეების ოჯახს “გურია ნიუსი” სახლში ესტუმრა.

კალანდაძეების სახლის ჭერი

ოჯახის ეკონომიკური მდგომარეობა ჭიშკრიდანვე, ერთი შეხედვითაც კარგად ჩანს. სახურავდაცრეცილი სახლი, რომელზეც ზოგან თუნუქის ძველი, ჟანგისგან შეჭმული ფირფიტები აფარია, ზოგან _ შიფერი.

სახლში შესულს კიდევ უფრო მძიმე ვითარება დაგვხვდა _ სახლი ჭერის გარეშე, სადაც წვიმის წყლისგან თავის დასაცავად სხვადასხვა ჭურჭელია განთავსებული, იატაკი ჩამპალია და ჩავარდნილი.

როგორც ოჯახის დიასახლისი ამბობს, წლების წინ ოჯახი სოციალური შემწეობის მიმღები იყო, თუმცა, შემდეგ დახმარება მოეხსნა. რამდენიმე ხნის წინ კვლავ დაწერა სოციალური მომსახურების სააგენტოში განცხადება ოჯახის ხელახალი გადამოწმების შესახებ. შედგა დეკლარაცია, გადაიგზავნა, მაგრამ მაღალი სარეიტინგო ქულა მიიღეს:

“რამდენიმე წლის წინ გვქონდა სოციალური დახმარება, მერე მომიხსნეს. მივედი სოციალურ სააგენტოში, მოვყევი ჩემი უბედური ცხოვრების შესახებ და ვთხოვე, რახან ასე დამსაჯა ღმერთმა, იქნებ, სოციალური დახმარება და პოლისი დამენიშნოს, რომ ჩემს საცოდავ ქმარს მივხედო-მეთქი. შეავსეს დეკლარაცია, გადააგზავნეს და წარმოუდგენლად მაღალი ქულა _ 95 000 მოვიდა. რა ნახეს ჩემს სახლში ასეთი, არ ვიცი. მას შემდეგ შეძენა და გაკეთება კი არა, ჩვენი მდგომარეობა უკან-უკან წავიდა. წყალს მივყავართ და მეწყერს. გაწვიმდება და ეზოში ვერ გაივლი “ვალინკის” გარეშე.

ძველ, დედამთილის აშენებულ სახლში გავზარდეთ ჩვენი პატიოსანი შრომით მე და ჩემმა საცოდავმა ქმარმა 4 შვილი. სახლს ვერაფერი მივუმატეთ. თქვენც ხედავთ, შიგნით ისე წვიმს, როგორც გარეთ. არაფერი სიკეთე ჩვენ არ გვაქვს, პენსია 2 წლის გამოტანილი გვაქვს. ჩვენნაირი გაჭირვებულს სოფელში ვერ ნახავთ _ ლუკმაპური გვენატრება, სანახევროდ მშივრები ვართ. თუ რამე ფული გამოჩნდა, წამლებს ვყიდულობთ. იქნებ, ვინმეს შევეცოდოთ და დახმარების ხელი გამოგვიწოდონ _ ჩვენს ლუკმას აღარ ვამბობთ, ავადმყოფს წამალი რომ ვუყიდო. რა ნახეს ასეთი ჩემს სახლში, რომ ასე შეაფასეს ჩემი გაჭირვებული ყოფა?!” _ ამბობს მაგული კალანდაძე.

მაგული კალანდაძე

_ 5 წლის წინ ოზურგეთიდან იყვნენ გადამოწმებაზე. მაშინ დაბალი ქულა მოგვივიდა და დაგვენიშნა დახმარება. გაუკვირდათ, როგორ ცხოვრობთ ამ სახლში ამდენი სულიო. ახლა უარეს მდგომარეობაში ვართ, მთლად წავიქეცი, _ საუბარში ერთვება საწოლს მიჯაჭვული აბესალო კალანდაძე  და ცრემლს ვერ იკავებს _ კარგად რომ ვიყო, ჩემი მარჯვენის იმედი მექნებოდა, მარა ახლა რა ვქნა? გამოვაცალე ძალა ოჯახს…

აბესალო კალანდაძე

_ ნუ გეშინია, ბიჭო, ღმერთი არ გაგვწირავს, გამოჩნდება ვინმე, გვერდით დაგვიდგება და შეგვაძლებინებს, ფეხზე დადგები,_ ამშვიდებს ქალბატონი მაგული მეუღლეს.

ემოციის გარეშე ძნელი იყო დახმარების მოლოდინში მყოფი გულამომჯდარი მტირალი ცოლ-ქმრის ცქერა.

_ არავის საყვედურს ვამბობ, მუნიციპალიტეტის ხელმძღვანელსაც ვთხოვეთ დახმარება, სოფლის წარმომადგენელსაც, დაგვპირდა დათო ვასაძე, ყველანაირად გვერდით დაგიდგებითო და მჯერა, დამეხმარებიან, _ ტირილით აგრძელებს თხრობას დიასახლისი.

_ ქიმიის გასაკეთებლად ვიყავით გუშინ ქუთაისში. მაგრამ ვერ შევძელით, ეტლით კი შევიყვანეთ, მაგრამ ცუდად გახდა და მხოლოდ გადასხმა გაუკეთეს. გაუკვირდათ ექიმებს, როგორ დასუსტებულაო. 68 წლისაა, მთელი ცხოვრება შრომობდა, ბრიგადირად მუშაობდა კომუნისტების დროს. ვერავინ იტყვის, აბესალომ რამე მაწყენინაო.

მე თვითონაც ავადმყოფი ქალი ვარ, 53 წლის გავხდი, სიცოცხლე აწი მიხაროდა. გული მაწუხებს, თირკმელები მაწუხებს, ხერხემლის პრობლემა მაქვს, ტომოგრაფიის გადაღება მომთხოვეს, მაგრამ ვერ შევძელი _ 700-800 ლარი მჭირდებოდა. სად მაქვს მე ამდენი თანხა?!

მაინც კი ვშრომობ, მაგრამ საღამოობით აუტანელი ტკივილი მაქვს და ვიტანჯები გაჭირვების და უსახსრობის გამო. თუმცა, ჩემს თავს აღარ დავეძებ, მეუღლისთვის მიმახედინა, _ გვეუბნება ქალბატონი მაგული და ოთახებს გვათვალიერებინებს, სადაც განსაკუთრებულად იგრძნობა სიღარიბისა და სიდუხჭირის სუნი.

სოციალური მომსახურების სააგენტოს პრესსამსახურში გვეუბნებიან, რომ აბესალო კალანდაძის ოჯახი რამდენჯერმე გადამოწმდა და მხოლოდ ერთხელ ჰქონდა დაბალი სარეიტინგო ქულა:  “აბესალო კალანდაძის ოჯახს 2013 წელს ჰქონდა დაბალი სარეიტინგო ქულა და იყო სოციალური შემწეობის მიმღები. მას შემდეგ სულ მაღალი ქულა აქვს. ოჯახს უფიქსირდება 120 კვ.მ. ფართის სახლი, სამეურნეო ნაგებობა, ცალკე ოჯახად მცხოვრები 2 სრულწლოვანი შვილი, პენსია, 2500 კვადრატი მიწა, ძროხა და 290 ლარი კომუნალური გადასახადები”, _ ვკითხულობთ სოციალური სააგენტოს მიერ მოწოდებულ ინფორმაციაში.

როგორც მუნიციპალიტეტის მერი ირაკლი კუჭავა “გურია ნიუსთან” საუბრისას ამბობს, ოჯახს მუნიციპალიტეტის მხრიდან რამდენჯერმე გაეწია დახმარება:

“აბესალო კალანდაძის ოჯახის მდგომარეობა ცნობილია ჩემთვის. ოჯახს მუნიციპალიტეტი რამდენჯერმე დაეხმარა. ადრე გამოვუყავით სახლისთვის სახურავი. რამდენიმე დღის წინ ოჯახის ნათესავი იყო მოსული დახმარების სათხოვნელად და სარეზერვო ფონდიდან გამოვუყავით წამლების შესაძენი თანხა, 200 ლარი”, _ ამბობს კუჭავა.

მერის წარმომადგენელი ხიდისთავის თემში დავით ვასაძე ამბობს, რომ ოჯახის პრობლემებს კარგად იცნობს:

“ვიცნობ ოჯახის პრობლემებს. ვიცი, რომ ძალიან მძიმე ავადმყოფია ოჯახში. რაღაც დონეზე უკვე დავეხმარეთ, მაგრამ ეს ზღვაში წვეთია ისეთ მდგომარეობაში მყოფი ადამიანებისთვის, როგორშიც ამ წუთს იმყოფებიან. რაც შემიძლია, ყველაფერს გავაკეთებ კალანდაძეების ოჯახის დასახმარებლად”, _ გვითხრა დავით ვასაძემ.