მარიხუანის ექსპორტის შესახებ პარლამენტში ინიცირებული კანონპორექტის საფრთხეებზე ,,გურია ნიუსი“ ეკონომისტ დემურ გიორხელიძეს ესაუბრა.
_ ფინანსთა მინისტრის, ივანე მაჭავარიანის განცხადებით, მომავალი ორი-სამი წლის განმავლობაში მარიხუანის ექსპორტი ქვეყნას მილიარდი ლარის სარგებელს მოუტანს. როგორ აფასებთ კანონპროექტს, რომლის განხილვა პარლამენტმა საერო და სასულიერო პირების მწვავე კრიტიკის გამო დროებით შეაჩერა?
_ ფინანსთა მინისტრის ეს განცხადება არის აბსოლუტურად უპასუხისმგებლო. კაცმა არ იცის, რას ლაპარაკობს. სახელმწიფო ბორდელები გახსნან და თვითონ დაიწყონ მარიხუანით და სხვა ნარკოტიკებით ვაჭრობა. უაზრო ნათქვამია და ვფიქრობ, რომ ხელისუფლებისგან, მითუმეტეს არჩევნების წინ, ასეთი გაუაზრებელი და მავნებლური წინადადება არ უნდა წამოსულიყო.
კანონპროექტი ხელისუფლების შიგნით სპეციალურად არის გაკეთებული ან ეს არის ხელისუფლებასთან ახლოს მყოფი ადამიანების სიხარბე, რომლებმაც გადაწყვიტეს, რომ სრულიად ამაზრზენი წინადადება გაახმაურონ.
_ ბატონო დემურ, გუშინ საპატრიარქომ პირდაპირ განაცხადა, რომ კანონპროექტი კონკრეტული პირების ინტერესის გათვალისწინებით შეიქმნა და რომ აღნიშნულს ქართული ეკონომიკის განვითარებასთან არავითარი კავშირი აქვს. თქვენ რა გიჩენთ ეჭვის საფუძველს, რატომ ფიქრობთ, რომ აღნიშნული კანონპროექტი კონკრეტული პირებისთვის ფინანსური სარგებლის მიღებას ემსახურება?
_ ამ წინადადების გახმაურებას ვიღაც რიგითი მოქალაქე ხელისუფლებიდან ვერ გაბედავდა და პარლამენტიც ასე მორჩილად არ დაიწყებდა ამ საკითხის განხილვას. მთავარია, რომ თავისი სიხარბის გამო, ვიღაც ძალიან მაღალ დონეზე არის დაინტერესებული ამ სისულელის გახმაურების, რომელიც, ვფიქრობ, რომ ხელისუფლებას აშკარად ცუდად მოუბრუნდება.
რადგან კანონპროექტამდე მივიდა საქმე და მითუმეტეს, შს სამინისტროა ინიციატორი ამ კანონპროექტის, გასაგებია, რომ შინაგან საქმეთა მინისტრის მიერ კანონპროექტის ინიცირება არანაირ თამაშის წესში არ ჯდება.
_ შს მინისტრის, გიორგი გახარიას თქმით, სამინისტრო სრულ პასუხისმგებლობას იღებს, რომ სამინისტრო კანაფის წარმოების ეფექტური კონტროლის გახორციელებას შეძლებს. როგორ ფიქრობთ, ხელისუფლება ვერ აცნობიერებს იმ საფრთხეებს, რომლის გამოსწორება მომავალში რთული იქნება?
_ ვფიქრობ, ვერ აცნობიერებს და სიხარბე სძალავს. 21-ე საუკუნეში ერის განვითარება ინოვაციურ ეკონომიკაზე, ადამიანის განათლებაზე და მეცნიერებაზეა დამოკიდებული. ყველაზე დიდი სიმდიდრეა ადამიანი, რომელიც ქვეყნისთვის წარმატების მომტანია,
ამ დროს მარიხუანასა და კიდევ რაღაც საზიზღრობებზე საუბარი ნიშნავს იმას, რომ ხელისუფლება, უბრალოდ, თავის ადგილზე არ დგას. ხელისუფლების უმაღლეს პირებს არ გააჩნიათ საღი აზრი, რომ მიხვდნენ, ეკონომიკის გასაზრდელად რისი გაკეთება შეიძლება და რისი არა. პროფესიული თვალსაზრისით ნარკოტიკებითა და პროსტიტუციით ბიუჯეტის შევსება არის უვიცობა, პოლიტიკური თვალსაზრისით კი სრული უპასუხისმგებლობა, ფეხებზე რომ გკიდია ქვეყანა და მისი მომავალი.
_ მთავრობის თქმით, მარიხუანის ექსპორტის შესახებ კანონპროექტის ინიცირება ეკონომიკის გაზრდას ემსახურება…
_ რა დონის სისულელეა, როგორი უვიცი უნდა იყო, რომ თქვა, მარიხუანა გაზრდის ეკონომიკასო. ხელისუფლებაში ისიც კი არ იციან ეკონომიკას რა ფაქტორები ზრდის. ეკონომიკას ზრდის ინოვაციები, განათლებული, პროფესიული და ღრმად მოტივირებული ადამიანი და არა მარიხუანა.
არც თანამედროვე ეკონომიკის ზრდის თეორიებში აქვთ წარმოდგენა? ქართველი ხალხია უპასუხისმგებლო, როცა მაღალჩინოსნებისგან ასეთ რამეს ისმენს და აღშფოთებას არ გამოხატავს, ქუჩაში არ გამოდის და არ ამბობს, რომ ეს ყველაფერი სახელმწიფოს დასასრულია. ამ ქვეყანამ ყველაფერი გამოიარა, გაჭირვება და ლხინი, არაფერი აკლდა. ახლა შანსია, რომ ფეხზე დადგეს და ისევ უკან მიათრევენ, უფსკრულში გადაჩეხვა უნდათ.
_ ბატონო დემურ, სამედიცინო წარმოების მიზნით, მარიხუანის კულტივაცია ლეგალურია ისეთ ქვეყნებში, როგორიცაა: საბერძნეთი, გერმანია, დიდი ბრიტანეთი, ჩეხეთი და ა.შ. როგორ ფიქრობთ, ეკონომიკის გასაზრდელად სხვა რა პოტენციალი გააჩნია საქართველოს?
_ საქართველოს აქვს ძალიან კარგი რესურსი და პირველ რიგში, მისი რესურსი არის განათლებული ადამიანი. ხელისუფლება მარიხუანის ექსპორტზე არ უნდა საუბრობდეს. სირცხვილია და რატომ არის სირცხვილი იცით? არსებობს მსოფლიოში რამდენიმე ათეული ძალიან განვითარებული ქვეყანა, ცნობილია რამ განავითარა მათი ეკონომიკა. საქართველოში ხომ ამის ცოდნას პროფესიონალიზმი და პასუხისმგებლობა სჭირდება. როცა ლაპარაკობ მარიხუანის ექსპორტზე, ნიშნავს იმას, რომ ხარ დიდი უპასუხისმგებლო და ქვეყნის ეკონომიკა, მაპატიეთ და, ფეხებზე გკიდიათ.
