ენა ცოცხალი ორგანიზმია და მისი განვითარება ყოველთვის პოლიტიკურ და სოციალურ მდგომარეობასთანაა დაკავშირებული. ქართული ენაც ამ პროცესის ნაწილია.
Facebook- ის ენა, ასე უწოდებენ დღეს მეტყველების ფორმას, რომლის დამკვიდრება ინტერნეტის გაჩენამ გამოიწვია. მიუხედავად იმისა, რომ სოციალური ქსელების გაჩენა სულ რაღაც ოცამდე წელს ითვლის, ახალი თაობები ბუნებრივად ეუფლებიან სოციალური ქსელების ტერმინებს და მეტყველებაში ახალ, ინგლისურ-ქართულ მუტაციებს ქმნიან. ესაა ვირტუალურ სივრცეში შექმნილი პარალელური ენა, რომელიც მხოლოდ ინტერნეტის მომხმარებლებისთვისაა განკუთვნილი და ხშირ შემთხვევაში, განმარტებებს საჭიროებს:
„ქრინჯი ნიშნავს, როდესაც ვიღაც ისე ხუმრობს, რომ არ გეცინება და ამის გამო უხერხულად ვარდები. ქრაში ნიშნავს ადამიანს, რომელიც მოგწონს, თუმცა მან ამის შესახებ არ იცის. სტალკვა ნიშნავს სხვისი სოციალური ქსელის მუდმივად თვალიერებას. დასინვა ნიშნავს სხვის მიერ მოწერილი შეტყობინების უპასუხოდ დატოვებას“, _ განმარტავს მე-10 კლასის მოსწავლე გიორგი ჭელიძე.
ენაში ახალი სიტყვა მაშინ მკვიდრდება, როცა სოციუმი ახალ ცოდნას იძენს. ინტერნეტი და სოციალური ქსელები ქართული ენისთვის ახალი ცოდნა ნამდვილად აღმოჩნდა, რომელმაც ისეთი სიტყვები დაამკვიდრა სასაუბრო მეტყველებაში, რამაც სხვადასხვა ადამიანებს შორის ურთიერთგაგება გაართულა. სწორედ ამან გადააწყვეტინა სანდრო ციცქიშვილს მეგობრებთან ერთად ქართული სლენგის ონლაინ ლექსიკონი შეექმნა:
„ყველა ენა განვითარების ეტაპზეა და მუდმივად შემოდის და მკვიდრდება ახალი სიტყვები. იმის გამო, რომ რთულდება კომუნიკაცია სხვადასხვა ასაკის ადამიანებს შორის, შევქმენით bidzer-ი, რათა ნებისმიერ ადამიანს ჰქონდეს საშუალება, საიტზე ნებისმიერი სლენგის განმარტება ნახოს“.
სად გადის ზღვარი ენის გადამეტებულ არქაიზაციას და თანამედროვეობას შორის, რომელიც ვერბალურ სნობიზმში გადაიზრდება ხოლმე? _ ამ კითხვაზე პასუხის გაცემა არც ისე მარტივია, რადგან ხშირად უცხო ენიდან შემოსული სიტყვა იმდენად ბუნებრივად გვეჩვენება, მისი ქართული შესატყვისის გახსენება გვიჭირს. ქართული ენის მარეგულირებელი კომისიის წევრი და ფოტოგრაფი გოგა ჩანადირი ახალგაზრდებს მიმართავს:
„იმ ახალგაზრდებს, რომლებსაც უცხოური ტერმინებით საუბარი თანამედროვეობა ჰგონიათ, მინდა ვუთხრა, რომ ეს არ არის ასე. არ ხარ თანამედროვე, როდესაც ქართულს ივიწყებ. უნდა დავუახლოვდეთ მაქსიმალურად მშობლიურს და მხოლოდ ამ შემთხვევაში აღარ მოგვეჩვენება „ყმაწვილი“ არაბუნებრივად „თინეიჯერის“ ნაცვლად, „წვეულება“ _ „ფართის“ ნაცვლად“.
როგორც უკვე აღვნიშნეთ, ქართული ენის მდგომარეობა ყოველთვის პოლიტიკურ მდგომარეობასთანაა დაკავშირებული. სწორედ ამ მიზეზით შემოვიდა და დამკვიდრდა ქართულ ენაში სხვადასხვა დროს სპარსული, ბერძნული, არაბული და რუსული სიტყვები. დღეს კი გლობალიზაციისა და ინტერნეტის ხანაში ინგლისური ბარბარიზმები მკვიდრდება, რაც გარდაუვალი პროცესია და ალბათ, წლების შემდეგ დავინახავთ, რას დაიტოვებს და რას განდევნის ენა მეტყველებიდან.
