შვიდ მარტს, სოფელ აკეთში გამართულ საპროტესტო აქციაზე ადგილობრივთა მხრიდან გარკვეული ბრალდებები გაისმა ზურაბ მეგრელიძის მისამართით, თუმცა, ვინ იყო აღნიშნული პიროვნება, აქციის მიმდინარეობისას, არც მოსახლეობას და არც ადგილობრივი ხელისუფლების წარმომადგენლებს პასუხი არ ჰქონდათ.
ზურაბ მეგრელიძე კომპანია „გზამშენის“ 90% წილის მფლობელია, რომელმაც აკეთის კარიერზე ტენდერში მოგებული ლიცენზიის უფლება, გარკვეული მოლაპარაკებების შემდეგ, ჩინურ კომპანია „სინოჰიდროს“ გადასცა. მეგრელიძე, ამავდროულად, „სინოჰიდროს“ წარმომადგენელიცაა.
„ჩვენმა კომპანიამ აკეთის კარიერიდან ინერტული მასალების მოპოვების უფლება მიიღო, თუმცა, რამდენადაც ჩვენ „სინოჰიდროს“ ქვეკონტრაქტორები ვართ, ჩინურ კომპანიასტან გავმართეთ მოლაპარაკება და ლიცენზია მათ გადავეცით, რადგან სამუშაოების შესასრულებლად გაცილებით უკეთესი ტექნიკა გააჩნიათ“, _ ამბობს ზურაბ მეგრელიძე და დასძენს, რომ გზის პროექტი, შპს „გზამშენის“ დაკვეთით გაკეთდა და ამ ეტაპზე სამუშაოების 60%-ია შესრულებული.
„ტყუილია, როცა ამბობენ, რომ თითქოს 500 მეტრის სიგრძეზე უნდა დაგებულიყო ბეტონის საფარი, მსგავსი რამ არ ყოფილა. მე ყველაფრის შესახებ დოკუმენტების მიხედვით ვსაუბრობ. ამასთან დაკავშირებით არსებობს სოფლის კრების ოქმი, რომელსაც ხელს სხვებთან ერთად სოფლის მაჟორიტარი გოგი მორჩილაძე და სოფლის რწმუნებული მანუჩარ ღლონტიც აწერენ.
მოსახლეობას დავპირდით, რომ გზა მოიხრეშებოდა და ასეც ხდება, უნიკალური გზა კეთდება. რაც შეეხება მათ მოთხოვნილ ალტერნატიულ გზას, ამაზე ჩინურ კომპანიასთან ერთად ვიმუშავეთ და ითქვა, რომ ეს შეუძლებელი იყო. რაც შეეხება ტაძრის თემას, რაზეც აქტიურად კეთდება აქცენტი, აქაც კონსულტაციები გავიარეთ, გვქონდა მოლაპარაკებები მურმან ქურიძესთან, რომელიც მონაწილეობდა ხსენებული ეკლესიის აღდგენაში. შევთანხმდით. შევთანხმდით, რომ ტაძრის მიმდებარედ გზა გაფართოვდებოდა, რაც სავსებით მისაღები იყო მათთვის.
რაც შეეხება გაჟღერებულ მუქარას ნიღბიანებით დარბევის შესახებ, მსგავს რამეს ადგილი არ ჰქონია. მოსახლეობას ავუხსენი, რომ თუ ისინი გზას გადაკეტავდნენ, მაშინ შესაძლებელი იყო ჩინურ კომპანიას გამოეძახებინა პატრული, რომელიც დააფიქსირებდა, თუ რის გამოა სამუშაოები შეჩერებული. ამის შემდეგ კი „სინოჰიდროს“ შეეძლო მათ წინააღმდეგ სასამართლოსთვისაც მიემართა და ზარალის ანაზღაურებაც მოეთხოვა. სწორედ ეს განვუმატე მოსახლეობას და არა ნიღბიანებით დავაშინე ისინი“, _ ამბობს მეგრელიძე.
შვიდ მარტის აქციაზე აკეთის მკვიდრმა მამუკა გვარჯალაძემ გააჟღერა, რომ იგი ზურაბ მეგრელიძემ ქრთამის მოთხოვნაში დაადანაშაულა:
„მე ქრთამს კი არა კუთვნილ კომპენსაციას ვითხოვ. იყო მოსული კომპანიის წარმომადგენელი, რომელმაც ჯერ ხუთი ათასი ლარი შემომთავაზა, მერე შვიდნახევარი და ბოლოს ათი ათასზე ავიდა. მერე აქეთ დაიწყო დაშინება თქვენი საუბარი ჩაწერილი მაქვსო. თუ მე ქრთამი მოვითხოვე, მაშინ დამსაჯონ თუ არადა, ის გაარკვიონ, რატომ ახდენდა ფარულ ჩაწერას კომპანიის წარმომადგენელი“, _ ამბობდა გვარჯალაძე.
ამ საკითხთან დაკავშირებით მეგრელიძე განმარტავს, რომ მან მართლაც სთხოვა კომპანიის წარმომადგენელს, ჩასულიყო აკეთში და გაერკვია, თუ რას ითხოვდნენ რეალურად იქაურები.
„თვითმართველობის არჩევნებია მოახლოებული და დამაინტერესა ამ ხალხის ხარჯზე ვინმე ხომ არ აპირებს საკუთარ აქტივში ქულები ჩაიწეროს. ამიტომ მე ჩემს წარმომადგენელს ვთხოვე, ჩასულიყო აკეთში და ამ ოჯახებისთვის შეეთავაზებინა კომპენსაციის სახით ხუთი ათასი ლარი, რა იტყვიან-მეთქი. მათი მოთხოვნა კი იყო თითო ოჯახზე 30 ათასი დოლარი გადაგვეხადა. ეს დიდი სიმძიმის მანქანები რომ გაივლიან თხილის ფართობები დაგვიზიანდება და ამიტომ 30 ათასი დოლარი გვინდაო.
როცა ექვს მარტს მე, როგორც კომპანია „სინოჰიდროს“ წარმომადგენელი მუნიციპალიტეტის გამგებელთან, გურიის გუბერნატორთან და სხვა წარმომადგენლებთან ერთად შევხვდი მოსახლეობას, შევთავაზეთ, რომ საკმაოდ სოლიდურ კომპანიებში დავაზღვევდით მათ ქონებას, თუმცა, ამაზე კატეგორიული უარი განაცხადეს, ნდობა არ გვაქვს მათიო. მოვილაპარაკეთ, რომ ბეტონის გზა გაგვეკეთებინა იმ მონაკვეთში, სადაც ეს ხუთი ოჯახი ცხოვრობს, მაგრამ ამაზეც უარი თქვეს. ავუხსენით, რომ სპეციალური სარწყავი სისტემა დამონტაჟდებოდა, ესეც მიუღებელი აღმოჩნდა მათთვის“, _ განმარტა ზურაბ მეგრელიძემ, რომელიც მიესალმება, თუკი ჩინურ კომპანიასა და აკეთელთა შორის შეთანხმება მართლაც შედგება.
ზურაბ მეგრელიძისთვის გაუგებარია, რატომ არავინ ახსენა აქციაზე, თუ რომელ კომპანიას წარმოადგენდა იგი და რატომ იხსენიებდნენ მას, როგორც “ვინმე მეგრელიძეს”:
„მიკვირს, დასამალი რა იყო?! ყველამ იცოდა, რომ გზის მშენებლობას აწარმოებდა ჩინური კომპანია. არაერთხელ მქონია შეხვედრა, როგორც მოსახლეობასთან, ასევე, სოფლის მაჟორიტარ დეპუტატთან და რწმუნებულთან“, _ ამბობს ზურაბ მეგრელიძე.
მეგრელიძე აქცენტს აკეთებს იმ გზის საერთაშორისო მნიშვნელობაზე, რომელსაც უნდა მოხმარდეს სწორედ აკეთიდან გასული ინერტული მასალა.
“კარგად მესმის მოსახლეობის, რომ ამ ორი-სამი წლის განმავლობაში გარკვეული დისკომფორტი ექნებათ, მაგრამ საქმე სახელმწიფო მნიშვნელობის გზას ეხება და ყველას გვმართებს საკითხისადმი სახელმწიფოებრივი მიდგომა. მაშინ, როცა, დღესდღეობით, არსებულ ცენტრალური ავტომაგისტრალის მონაკვეთზე უამრავი ადამიანი იღუპება, ყველას უნდა გვაინტერესებდეს, ასეთი შემთხვევები მინიმუმამდე დავიდეს. რომ არა ასეთი ხელისშემშლელი ფაქტორები, ავტობანის მშენებლობა საკმაოდ სწრაფ ტემპში დასრულდება. თუმცა, მერწმუნეთ, ადრე თუ გვიან, მიუხედავად ყველაფრისა, ეს გზა მაინც გაკეთდება“, _ დასძენს ჩინური კომპანიის წარმომადგენელი.
(R)
