„არავინ არაფერს აკეთებთ, როცა არჩევნები მოდის, ხალხი მაშინ გახსენდებათ, ხმების გულისთვის მოდიხართ, ხალხს ყველაფერს პირდებით და მერე ატყუებთ“-მსგავსი საყვედურების მოსმენა მოუწიათ რამდენიმე დღის წინ, სუფსაში სტუმრობისას ლანჩხუთის მერს ალექსანდრე სარიშვილსა და დეპუტატ ნინო წილოსანს.
თუმცა, შეხვედრაზე, რომელსაც დაახლოებით 40 ადამიანი ესწრებოდა, გარდა საყვედურებისა ადგილობრივებმა პრობლემებიც მრავლად გააჟღერეს და ხელისუფლების წარმომადგენლებს მათ გადასაჭრელად ეფექტური და დროული რეაგირებაც მოსთხოვეს.
სუფსის მცხოვრებმა ემზარ გურგენაძემ სოფლის ცენტრში არსებული ყოფილი საავადმყოფოს შენობის საკითხი გააჟღერა.
„აქ წლების წინ საკმაოდ კეთილმოწყობილი, მრავალპროფილიანი საავადმყოფო ფუნქციონირებდა, რომელიც დახმარებას უწევდა როგორც სუფსის, ისე მიმდებარე სოფლების მაცხოვრებლებს. იყო სამშობიარო და ქირურგიული განყოფილებებიც, ჰყავდათ სასწრაფო დახმარების მანქანაც. დღეს კი ეს შენობა ინგრევა და კაცი არ გამოჩნდა პატრონი, რომ გადაარჩინოს. საავადმყოფო თუ არა კეთილმოწყობილი ამბულატორია მაინც გააკეთონ აქ“- აღნიშნა შეხვედრისას გურგენაძემ და პარლამენტის მაჟორიტარი დეპუტატისგან პირობაც მიიღო, რომ საარჩევნო პერიოდის დამთავრების შემდეგ ჯანდაცვის სამინისტროში დააყენებს სუფსის საავადმყოფოს შენობის საკითხს.
გარდა საავადმყოფოს შენობისა, სუფსელებმა პრეტენზიები ავტობანის მშენებლობასტანაც გამოთქვეს. მათი თქმით, ამ კუთხით ხშირად ირღვევა მათი კონსტიტუციური უფლება.
„ავტობანის მშენებლობასთან დაკავშირებით კერძო მესაკუთრეებს, რომელთა ეზო-კარიც მოხვდა ამ პროექტის განხორციელების ფარგლებში „საქართველოს გზების დეპარტამენტი არაადამიანურად ექცევა. დარღვეულია მესაკუთრეთა კონსტიტუციური უფლებები, იჩაგრებიან მოქალაქეები და ამაზე სახელმწიფო დუმს“- ცხარობდა შეხვედრისას სუფსელი გელა ტიკარაძე, რომელსაც ბანს შეხვედრაზე მყოფი თანასოფლელებიც აწევდნენ.
„იმისთვის არ მიმიღია სამშვიდობო ოპერაციებში მონაწილეობა, რომ მსოფლიოს ცხელი წერტილიდან აქ ჩამოსული აქ ადგილობრივებს დავეჩაგრე და აბუჩად ავეგდე. საქართველოს გზების დეპარტამენტის მოქმედი და ყოფილი ხელმძღვანელობაც ფაქტობრივად გვძარცვავენ და ამაზე ხელისუფლებას არანაირი რეაგირება არ აქვს. ამ ე.წ. საუკუნის მილიარდიან პროექტში ადგილობრივებს დასაქმების პრობლემაც გვექმნება, სოფლის ახალგაზრდობას მუშის ადგილიც კი სანატრელი გვაქვს, სხვა რეგიონებიდან ჩამოჰყავთ მუშახელი“- გულისტკივილი გამოხატა გოგიტა ძიძიგურმა.
დაზარალებული მიწის მესაკუთრეების სახელით ხელისუფლების წარმომადგენლებს პედაგოგმა თენგიზ კუპრაძემ მიმართა. მან აღნიშნა, რომ სუფსის ტერიტორიაზე, ზღვასთან ახლოს არსებული ნაკვეთის, ,,ნაოჩვარის“ ზონაში მდებარე მიწების მესაკუთრეებს გზების დეპარტამენტის ხელმძღვანელობამ ფაქტობრივად, წაართვა კერძო საკუთრება მიზერულ ფასად. მიწის მესაკუთრეებთან წინასწარი მოლაპარაკების და შეთანხმების უგულვებელყოფით მათ გადაუხადეს 1კვ.მ.-ში 5 ლარი და 40 თეთრი და ხელშეკრულებებზე ხელი მოაწერინეს მუქარისა და დაშინების გზით. წინააღმდეგ შემთხვევაში მათი ნაკვეთები დაექვემდებარებოდა ექსპროპრაიციას ანუ ჩამორთმევას. რაც არ უნდა გასაკვირი იყოს, ამავე ,,ლოტში“ არსებულ იგივე კატეგორიის მიწის ნაკვეთებში, რომლებიც მოქცეულია ოზურგეთის მუნიციპალიტეტის საზღვრებში, მოსახლეობას გადაუხადეს 10-ჯერ მეტი თანხა ანუ 1კვ.მ.-ში 40 ლარიდან 50 ლარამდე. ამის შესახებ მოსახლეობამ არაერთგზის ხელისუფლების წარმომადგენლებს, მაგრამ უშედეგოდ. შეხვედრისას კუპრაძემ და სხვებმაც აღნიშნეს, მათ გააჩნიათ ამ დანაშაულებრივი ფაქტების დამამტკიცებელი ყველა დოკუმენტაცია, მაგრამ არ აპირებენ სასამართლოს გზით ბრძოლას, რადგან ვერ შეძლებენ ბაჟის გადახდას, ამიტომ გადაწყვეტილი აქვთ, საპროტესტო აქციით შეუშალონ ხელი ამ ზონაში ავტობანის მშენებლობას.
ნინო წილოსანმა ამ დოკუმენტაციის გაცნობა ითხოვა მისი შესწავლისა და გამოსავლის პოვნის მიზნით.
მოკლედ, როგორც შეხვედრისას ადგილობრივები ამბობდნენ, სუფსაში წლების მანძილზე დაგროვილ არაერთ სერიოზულ პრობლემას ავტობანის მშენებლობასთან დაკავშირებული მთელი რიგი პრობლემებიც დაემატა. თუმცა პარლამენტარმა მოსახლეობას პირობა მისცა, რომ მათ მიერ გაჟღერებული პრობლემების მოსაგვარებლად თავს არ დაზოგავს და შესაძლებლობების მაქსიმუმს გააკეთებს.
ადგილობრივებმა სუფსაში გამართული ამ შეხვედრისას გრიგოლეთის პლაჟის საკითხიც წამოწიეს -„ რაიონის უკვე ყოფილმა ხელმძღვანელობამ გაანადგურა გრიგოლეთის არაჩვეულებრივი პლაჟი. ეს ვანდალიზმი ემსახურებოდა გრიგოლეთისათვის კურორტის სტატუსის მოხსნას და ასევე ამ სამუშაოების ხარჯზე დიდი თანხების ,,მოხსნასაც“. სასწრაფოდ გასატანია ამ ზონიდან ქვები და ლოდები“.
სუფსელმა უხუცესმა ნევრო ტიკარაძემ ხელისუფლების წარმომადგენლებს მაწანწალა ძაღლების პრობლემის მოგვარებისკენ მოუწოდა-„ამ ქვეყანაში მაწანწალა ძაღლების უფლებები უფრო კარგადაა დაცული, ვიდრე ადამიანების. სუფსა გადაქცეულია ძაღლების თავშესაფრად და ამის გამო აქ ცხოვრება გაუსაძლისია“.
მერის პასუხით, მუნიციპალიტეტს ერთი ასეთი ძაღლის თავშესაფარში გადაყვანა 63 ლარი უჯდება და ჯერჯერობით, ამ პროლემის მოსაგვარებლად ლანჩხუთს ფულადი სახსარი არ გააჩნია.
შეხვედრისას მოსახლეობამ სუფსის რკინიგზის სადგურის საკითხიც დასვა. მათი ინფორმაციით, სადგურის შენობის კერძო პირზე გასხვისება იგეგმება, რაც მათი თქმით, პრობლემას შეუქმნის არამარტო სუფსის, არამედ მის მიმდებარე მთიანი სოფლების მაცხოვრებლებსაც, რადგან ისინიც ამ სადგურით სარგებლობენ.
„არ უნდა დავუშვათ ამ შენობის გასხვისება და სადგურის გაუქმება., სუფსელების გარდა მეზობელი მაღალმთიანი სოფლის მაცხოვრებლებიც სარგებლობენ ამ სადგურით. ეს შენობა 1898 წელსაა აშენებული და დღემდე ბზარიც არ გაჩენია. იგი საზოგადოებრივი საკუთრებაა და ახლა კი ვრცელდება ხმები, რომ ვიღაც „კეთილი ადამიანი“ გამოჩნდა და ბავშვებისთვის აქ საჭიდაო დარბაზის გახსნა უნდა, ეს კი თავისტავად სადგურის გაუქმებას და მგზავრების ღია ცის ქვეშ დატოვებას გამოიწვევს.“– ამბობდნენ შეხვედრაზე მყოფები.
ამ საკითხზე მსჯელობისას შეხვედრაზე მყოფმა ხელისფლების წარმომადგენლებმა მოსახლეობას აღუთქვეს, რომ სადგურის შენობა მთლიანად რკინიგზის დეპარტამენტის დაქვემდებარებაში გადავა და გარემონტდება.
სუფსაში გამართულ ამ შეხვედრაზე ისეთებიც იყვნენ, ვისაც არაფერი უთხოვიათ, მხოლოდ საყვედურებით აავსეს სტუმრები.
