ოზურგეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ მაკვანეთში, ცენტრალური გზის მარჯვენა მხარეს მდებარე, “ბაღის უბნად” წოდებული გზის მონაკვეთი , რომლის სიგრძე, როგორც აქ მცხოვრებლები ამბობენ, კილომეტრნახევრამდეა, ისეა დაზიანებული, ცარიელ ორმოებად არის ქცეული.
უბანს, რომელსაც ახალგაზრდობაში გარდაცვლილი ზაზა მესხიშვილის სახელიც უწოდეს, თავიდან ბოლომდე ორმოებით სავსე გზა რომ მიუყვება, აქაურები მხოლოდ ამაზე არ წუხან და ამბობენ, რომ ყველაზე მეტად გაწვიმებისას გამოუვალ სიტუაციაში არიან. გზის ორივე მხარეს მდებარე არხებიდან გადმოსული წყალი, პირდაპირ შარაზე მიედინება, არსებულ გზას კალაპოტად აქცევს და მნახველი, ვინც არ იცის, რომ აქ გზა არის, დარწმუნდება, რომ მდინარე ჩვეულებრივ კალაპოტში მიედინება.
_ 25 წლის წინ, ბიჭი გარდამეცვალა, 30 წლის იყო. რომ დავასაფლავეთ, მეორე დილით მეუღლე მომიკვდა. დედა შვილის გზას მიჰყვა… ჩემზე უბედური კაცი ვინაა? ეგ ერთი შვილი მყავდა. მე ამ ზაზა მესხიშვილის მამა ვარ. ეს ერთი შვილი მყავდა. იქნებ, იფიქროს ვინმემ, რა ალაპარაკებს 85 წლის კაცსო, მაგრამ ასე არ შეიძლება. 40 წელზე მეტია, ასეა ეს გზა. სანამ შემეძლო და ტრაქტორი მყავდა, ბიჭები მეხმარებოდნენ და ყოველთვის ხრეშს ვყრიდით. მთავრობას არაფერს ვთხოვდით. ახლა ძალიან გაფუჭებულია. ერთი კილომეტრი თუ იქნება, მაქსიმალურად დაზიანებული რომ არის. შეხედეთ, ცარიელი ორმოებია. გზისპირა არხები კი გაჭრეს, ამოწმინდეს, მაგრამ რად გინდა? გაწვიმდება თუ არა, წყალს ვერ იტევს და გითხარით, გზა მდინარეს ემსგავსება, პირდაპირ შარაზე მიედინება. ესე იგი, ცუდად არის გაკეთებული, ან დაქანება არ აქვს, ან მეტი სიღრმე უნდა, _ ამბობს ამავე უბანში მცხოვრები დემურ მესხიშვილი.
_ ამ უბანში გზის გაკეთებას საშველი არ დაადგა. ახლა ხომ გუბეებითაა სავსე? მოდით წვიმაში და თუ აქ გავლა შეძლოთ, მერე გაგვამტყუნეთ. აღებიდან წყალი მაშინვე გადმოდის და ორმოებად ქცეულ გზაზე მდინარე მიედინება. ორმოებს კიდევ ვინ ეძებს? ბოლო-ბოლო, გადაახტები. მდინარედ როცა იქცევა, მაშინ უნდა ნახო. გადახტომა რად გინდა, წაგაქცევს და თუ არ იყოჩაღე, იქნებ, დაგახრჩოს კიდეც, _ ამბობენ აქ მცხოვრებლები.
_ 40 წელია ამ უბანში ვცხოვრობ და ამ დაფლეთილი გზის გაკეთებას ვითხოვთ, _ ამომხდა სული ამ ორმოებში სიარულით და ხტუნვით. დაპირების მეტი რა იყო, მაგრამ, კი ხედავთ, როგორი გაკეთებულიცაა. გზები კეთდებაო და 40 წელი რომ არ გაკეთდება, ერთ თაობას რა უნდა მოესწროს. ოდესმე რომ გაკეთდება, მეც კი ვიცი. დაპირება ყველაზე მუქთი რამეა, _გვეუბნება “ბაღის უბნად” წოდებულ ქუჩაზე მცხოვრები, დარეჯან გოლიაძე.
“ბაღის უბნის” გზა სიგრძით, მართლაც არ არის დიდი. ამავე დროს სოფლის შესასვლელში, ცენტრალურ ადგილზე მდებარეობს და მის გაკეთებას, წესით, განსაკუთრებული მობილიზება არ უნდა ჭირდებოდეს. აქ მცხოვრები ოჯახების წარმომადგენლები საყვედურს უფრო იმიტომ გამოთქვამენ, რომ ახლა როცა ინფრასტრუქტურული სამუშაოები განსაკუთრებით მასშტაბურად სრულდება ყველა სოფელსა თუ თვით ქალაქში, რატომ დარჩა “ბაღის უბანი” ყველას ყურადღების მიღმა.
_ 40 წელიწადში ეს ერთი მტკაველი გზა რატომ არ უნდა გაკეთებულიყო? ცარიელი დაპირება, მეტი არაფერი. მაგას კი ვართ მიჩვეული და არც ახლა გვჯერა, რომ გააკეთებენ, _ ამბობენ აქ მცხოვრებლები.
ორმოცამდე ოჯახი გზის და მიმდებარე არხების ისე გაკეთებას ითხოვს, წვიმის დროს არ მოხდეს არხებიდან გზის დატბორვა.
“გურია ნიუსი” მუნიციპალიტეტის მერის წარმომადგენელს მაკვანეთში, ალექსანდრე ბურძგლას ესაუბრა:
_ ვიცი, რომ ეს გზა გასაკეთებელია. ყველანაირად ვცდილობთ, გავაკეთოთ. თუ ქვედა მხრიდან წამოხვედით, ნახავდით, ალბათ, რომ ნაწილობრივ მოხრეშილია.
_ კონკრეტულად ორმოებად ქცეულ მონაკვეთზე გეკითხებით…
_ ვიცი და ბევრი უბანია, სადაც გზა გასაკეთებელია. ყველაზე ძალიან კი გოგიეთის გზა იყო დაზიანებული. იქ ბეტონის გზა დაიგო. უმძიმესი მდგომარეობა გვქონდა. ეს გზა, მომავალ წელს, ალბათ, გაკეთდება. იციან ამის შესახებ, დაპირებაც არის, რომ მომავალი წლის ბიუჯეტში გათვალისწინებული იქნება. ახლა რომ გითხრათ, ახალ წლამდე გაკეთდებაო, მოგატყუებთ.
“გურია ნიუსი” მუნიციპალიტეტის ინფრასტრუქტურის სამსახურის უფროსს, თემურ გიორგაძეს დაუკავშირდა:
_ ჯერ მომზადდება საპროექტო დოკუმენტაცია და შემდეგ ვიფიქრებთ გახორციელებაზე. სავარაუდოდ, მომავალ წელს გაკეთდება ეს გზა, _ გვითხრა გიორგაძემ.
