სიმართლე გითხრათ, ბოლო პერიოდში ადგილობრივ ტელევიზიებს საერთოდ არ ვუყურებ. ერთ არხს ჩართავ და მორიგ თურქულ სერიალს გადააწყდები, სხვაგან გადართავ და გაცხარებულ პოლიტიკურ დებატებს წააწყდები. დავიღალე, ბატონებო და ჩემს დღეში არაერთი თანამემამულე იმყოფება.
ცოტა ხნის წინ გერმანიიდან ახლობელი ჩამომივიდა და ამჟამინდელი ქართული სინამდვილით შეძრწუნებული დარჩა.
„გერმანიაში, ქუჩაში ასი ადამიანი რომ გააჩერო, თავისი ქვეყნის რამდენიმე ცნობილი პოლიტიკოსის გვარს ვერ გეტყვისო“, _ მითხრა ჩემმა მეგობარმა და ალბათ, მართალიც ბრძანდება. გადაავლეთ თვალი დღევანდელ ჩვენს ყოველდღიურ ყოფას – სერიალები და ერთი და იმავე პიროვნებების გაუთავებელი პოლიტიკური დებატები.
დღევანდელ წერილში მორიგ სახალისო “პოლიტიკურ“ მოგონებებს შემოგთავაზებთ.
დავით უსუფაშვილი იხსენებს:
„ჩვენი საპარლამენტო დელეგაცია საუდის არაბეთში მიფრინავდა. ორი გადაჯდომა იყო საჭირო და ჩასვლა დავაგვიანეთ. დავრეკეთ და ყველა შეხვედრა ერთი დღით გადავდეთ, მათ შორის, მეფესთანაც.
როდესაც სიტუაცია მას აუხსნეს, უთქვამს: როგორ, საპარლამენტო დელეგაცია სამგზავრო თვითმფრინავებით დაფრინავსო?
ერთი სიტყვით, ჩავედით, შეხვედრები გავმართეთ და უკვე კუვეიტში უნდა გადავფრინდეთ, რომ საუდის არაბეთის მეფემ თავისი პირადი თვითმფრინავით მგზავრობა შემოგვთავაზა. თედო ჯაფარიძე მახლდა და რომ ვკითხე, რა პასუხი გამეცა მეფისთვის, მითხრა, უარი არ უნდა უთხრაო. ერთი სიტყვით, ჩავფრინდით კუვეიტში და იქაც გავმართეთ შეხვედრები.
მეფის პირადი თვითმფრინავი ორი დღე გველოდა და შემდეგ თბილისისკენ გამოვფრინდით. საათსა და ოც წუთში უნდა ჩამოვფრენილიყავით, მაგრამ თვითმფრინავმა კურსი იცვალა. პილოტს რომ ვკითხეთ, რა ხდებოდა, გვითხრა – შემოვლით მივფრინავთო. ამის მიზეზი კი ის იყო, რომ მოკლე გზით ისეთი ქვეყნებისთვის უნდა გადაგვეფრინა, სადაც არაბულ თვითმფრინავს აუცილებლად ჩამოაგდებდნენ. ამიტომ ხუთი საათი ვიფრინეთ და სამშობლოში ბულგარეთიდან შემოვფრინდით.“
დავით ბაქრაძე იხსენებს:
„შევარდნაძე ჯერ კიდევ სახელმწიფო მეთაურია და პირველი ვიზიტია ირანში, რომელიც ჩვენი ერთადერთი სავაჭრო პარტნიორი იყო. გახსოვთ, ალბათ, ირანული კერასინკები. მოკლედ თეირანში, სასტუმროში დაგვაბინავეს. ერთ-ერთმა ჩვენმა მინისტრმა კი, რომელიც გარდაცვლილია და არ დავასახელებ, განაცხადა, ჩემს ნომერში ვაღაც ცხოვრობსო. ადმინისტრატორმა იუარა, თან შიშისგან გაფითრდა, ვაითუ მართალია და თავს მომაჭრიანო. მოკლედ გამოიძახეს უშიშროება, ნომერს ალყა შემოარტყეს, სპეცრაზმი შევარდა. ჩვენი მინისტრიც შეჰყვა და ამბობს: აი, ხომ გითხარით ვიღაც ცხოვრობსო_ საწოლზე ხალათი იდო, საწოლთან ჩუსტები, იქვე სადილი და იმ მინისტრს ეგონა, ვიღაც სადილობდა, გასულია და მოვაო. არადა, სასტუმროებში წესია ასეთი და მაგრად „გავბანძდით“.
დავით ბაქრაძე კიდევ ერთ „ისტორიას“ იხსენებს.
„1992 წელია და საგარეო საქმეთა სამინისტროში ვმუშაობ, განყოფილებაში, რომელსაც მისალოცი დეპეშების გაგზავნა ევალებოდა სხვადასხვა ქვეყანაში ეროვნული დამოუკიდებლობის დღის აღსანიშნავად. ივლისის თვეა. ძალიან ცხელა და 17 ივლისის (სამხრეთ კორეის კონსტიტუციის დღე) აღსანიშნავად გავაშანშალეთ ძალიან გულისხმიერი და პატრიოტული შინაარსის დეპეშა. ვწერდით, რომ როგორც ჩვენ დავაღწიეთ თავი რუსეთის ოკუპაციას ამერიკის დახმარებით, ასევე, თქვენც გისურვებთ ძალიან დიდ წარმატებებს კომუნისტურ მდევრებთან ბრძოლაში, ასევე, სხვა მრავალი შინაარსის სურვილები. მაგრამ, შეცდომით, ეს დეპეშა ჩრდილო კორეაში გაუშვეს, რომელიც სამხრეთ კორეის დაუძინებელი მტერია… კიდევ კარგი, რომ მაშინ ჩრდილო კორეას ატომური ბომბი არ ჰქონდა, თორემ ამ დეპეშის პასუხად ნამდვილად ჩვენკენ გამოუშვებდა მას“.
დღევანდელი მოგონებების დასასრულს კი ყველაზე „კოლორიტული“ ქართველი პარლამენტარი ელენე თევდორაძე და მის მიერ სხვადასხვა დროს წარმოთქმული ცნობილი „ნაკვესები“ გავიხსენოთ.
სანამდე ადამიანის ლიკვიდაციას მოჰკიდებ ხელს, მანამდე უნდა გააფრთხილო იგი.
ერთხელ სიტყვაში გამოსვლისას ქალბატონმა ელენემ აღშფრთოვანებული ვარო, ბრძანა, რაზეც გერმანე ფაცაციამ მიუგო – ის მაინც გაგვაგებინე – გეწყინათ თუ გაგიხარდათო.
პარლამენტის ბიუროს ოთახში დეპუტატები ორ გრძელ მაგიდასთან ისხდნენ. ერთ-ერთ სხდომაზე ელენე თევდორაძე რაღაცას წერდა. მისი კოლეგები კი ერთმანეთში საუბრობდნენ. როგორც ჩანს, ზედმეტად აქტიურად იქნევდნენ ხელებს. მაგიდა ყანყალებდა და თევდორაძეს მუშაობაში ხელი ეშლებოდა.
– ოჰ, ვინ ანძრევს მანდ?! – იკითხა აღშფოთებულმა ქალბატონმა ელენემ.
_ ეგენი უთხრეს, უთხრეს და გაუთხრეს ტუნელი და სამი პატიმრები გაქცევაში მიიმყოფებიან.
_ ბატონებო, ჩვენ ის გვეკამათოს, ვისაც ჩვენზე დიდი არგუმენტი უჭირავს ხელში, ანუ ვისაც ხელში რა უჭირავს.
_ ზოგი რომ ფრაქციებს იცვლის, როგორც ჩიტი გადამფრინველი, ანდა, როგორც ბიკინის კომპლექტი „ნედელია“, ეს ცოტა არ იყოს არაეთნიკურია.
_ გთხოვთ, ჩემი მოსაზრება შეიტენოთ… ახ, და – შეიტანოთ დღის წესრიგში.
_ როდემდე ვეკიდოთ ბომბზე ჩამოკიდული.
ნარკოტესტები ჩაუტარეს პარლამენტარებს, რაზეც ქალბატონმა ელენემ აღნიშნა, რომ ჩვენ ყველა გამოკვლევებულები ვართო.
ავტორი: გიორგი გაჩეჩილაძე
