საბჭოთა კავშირის დაშლის შემდეგ, პრივატიზაციით განაწილებული ციტრუსოვანთა პლანტაციების მოვლა ბევრმა ვერ შეძლო, აჩეხა და მის ადგილზე თხილის თუ სხვა კულტურის ბაღები გააშენა. თუმცა, ბოლო პერიოდში არის სასიკეთო ცვლილებები, შემოაქვთ ახალი ჯიშის ციტრუსოვნები, რომელთაგან ბევრია საადრეო და მსხმოიარე ჯიშები.
ციტრუსოვნების გამრავლების ერთ-ერთი საუკეთესო მეთოდია მყნობის მეთოდი, რომელიც 20 ივლისიდან 15 სექტემბრამდე ტარდება. პირველად მანდარინი იმყნობა, შემდეგ კი ფორთოხალი და ლიმონი.
მყნობის ჩატარებისას კალმები საუკეთესო სადედე ძირიდან უნდა ავიღოთ. სადედედ შეირჩევა ყინვაგამძლე, ადრე მსხმოიარე მაღალხარისხოვანი და საუკეთესო ხარისხის ნაყოფის მომცემი ჯიშები.
საძირეს სასხლავი მაკრატლით ნიადაგიდან 10 სანტიმეტრის სიმაღლეზე, გვერდის ტოტებს მოვაცლით. მყნობის დღეს საძირეს წინასწარ შემოვაცალოთ ზედმეტად შემოყრილი მიწა და მყნობის ადგილი სუფთა, ტენიანი ჩვრით მოვწმინდოთ. კვირტი ავჭრათ კარგად მომწიფებული და დამრგვალებული კალმიდან.
კალამს ვიჭერთ მარცხენა ხელში შემობრუნებულად, ხოლო კვირტს ქვემოდან ვიკავებთ, საჩვენებელი თითით. დანის პირს ვაჩერებთ კვირტიდან 1-1,4 სანტიმეტრის დაშორებით, შემდეგ დანის ჩასმით ვჭრით კვირტს, რომელსაც უნდა გაყვეს მერქნის თხელი ნაწილი.
აჭრას ვიწყებთ დანის პირის დასაწყისით და ვამთავრებთ წვერით. კვირტს არ ვაშორებთ დანის პირს და ვიჭერთ იმავე ხელის ცერით, რომელშიც დანა გვიჭირავს. ვიხრებით საძირისკენ და მიწის ზედაპირიდან 5 სანტიმეტრის სიმაღლეზე პირველად ვაკეთებთ ვერტიკალურ ჭრილს, საძირის კანზე დანის ქვევიდან, ზევით აყოლებით. ამ დროს საძირის კანზე შტამბს ვაყოლებთ ცერს, რითაც განაჭერი კეთდება სწრაფად და სწორი გამოდის. შემდეგ ამ ვერტიკალური ჭრილის თავზე მოკლე განივ განაჭერს ვაკეთებთ, რომლის დროს დანის პირს ვაყენებთ არა პირდაპირ, როგორც ძველად იყო მიღებული, არამედ ვაკეთებთ ოდნავ მოხრილ განივ ჭრილს, რომელიც ავტომატურად ვერტიკალური განაჭერის პირს ხსნის და საჭირო არაა საძირის კანის დანის წვერით გადაწევ-გადმოწევა, რადგან ჩაშვებული კვირტი ოდნავი დაწოლით ხსნის ვერტიკალური ჭრილის კიდეებს და მჭიდროდ თავსდება მასში. კვირტის განაჭერში ჩაშვება ხდება ცერის საშუალებით. პირდაპირ დანის პირიდან კვირტის ფარის ზემო ნაწილს, თუ ის საძირის კანში მთლიანად არ შესულა, დანით ვჭრით და ვუთანასწორებთ საძირის განივ ჭრილს. მყნობას ვატარებთ საძირის ჩრდილოეთ მხარეზე.
ნამყენის შესახვევ მასალად ვიყენებთ რაფიას, რომელსაც ვჭრით 20 სანტიმეტრის სიგრძეზე და ვნამავთ. შეხვევას ვიწყებთ განივ ჭრილზე პირველი ხვეულის გაკეთებით, შემდეგ კი რაფიის გრძელი ნაწილით ვაკეთებთ რამდენიმე ხვეულს ისე, რომ მოკლე ბოლო დამაგრდეს. ამის შემდეგ კვირტის ირგვლივ ვაკეთებთ ნახვევს. კვირტი არ უნდა დაიფაროს და ნახვევს ვაგრძელებთ განივი ჭრილის დამთავრებამდე. უკანასკნელი ნახვევის წინ კეთდება მარყუჟი, სადაც იყრება რაფიის ბოლო, რომელიც მაგრად უნდა უნდა დაიჭიმოს. მჭიდროდ შეხვევა ხელს უწყობს კვირტის კარგად შეხორცებას. მყნობიდან 10-15 დღის შემდეგ უნდა ჩავატაროთ ნამყენის შემოწმება _ გახარებულ ნამყენებზე ფოთლის ყუნწები ცვივა, გაუხარებელ ნამყენებს კი ხელმეორედ ვამყნით. რაფია თუ მაგრადაა მოჭერილი, საძირის ზრდის გამო, ნახვევს მარჯვნივ შემობრუნებით მოვუშვებთ, ხოლო კარგად შეხორცებულ კვირტებზე რაფია მთლიანად უნდა მოვაცილოთ.
მყნობის შემდეგ, ამავე დღეს საძირეს ვაყრით მიწას, დამყნილი კვირტიდან 3-5 სანტიმეტრის სიმაღლეზე. მიწა არ უნდა შეიცავდეს აზოტიანი სასუქის ნარევს. აგრეთვე, დაუშვებელია ძლიერ სველი ან გახურებული მიწის შემოყრა. 10 დღის შემდეგ, შემონაყარი მიწა უნდა შემოცილდეს _ ეს ღონისძიება საგრძნობლად ზრდის ნამყენის გახარებას.
