თბილისის სამედიცინო აკადემიის ექვსმა სტუდენტმა ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტის სოფლებში იმოგზაურეს და იქ მომუშავე ექიმების ყოველდღიურობა ფირზე აღბეჭდეს.
სოფლის ექიმის 6 დღე – ასე ჰქვია პროექტს, რომელსაც პეტრე შოთაძის სახელობის თბილისის სამედიცინო აკადემია უკვე მეორე წელია ახორციელებს. აღნიშული პროექტი, პირველად 2022 წელს მაღალმთიან აჭარაში განხორციელდა. წელს კი პროექტი გურიის მაღალმთიან სოფლებში მცხოვრებ ექიმებზე გვიყვება ამბავს. თუ როგორია სოფლის ექიმის ერთი დღე, მისი ყოველდღიური ყოფა და სამუშაო პროცესი ამას პროექტის მონაწილე სტუდენტები ფოტოების საშუალებით მოუყვებიან საზოგადოებას.
„პროექტი “სოფლის ექიმი” ჩემი არამხოლოდ პროფესიული, არამედ პიროვნული განვითარებისთვისაც უმნიშვნელოვანესია“, – გვეუბნება სალომე მუმლაძე, რომელიც თბილისის სამედიცინო აკადემიის მესამე კურსის სტუდენტია.
როგორც სალომე აღნიშნავს, იმ ერთი კვირის განმავლობაში, რომელიც სტუდენტებმა ექიმებთან გაატარეს, პროექტის მონაწილეებმა საკუთარი გამოცდილებით იხილეს თუ რამხელა მნიშვნელობა აქვს, გიყვარდეს როგორც საკუთარი პროფესია, ასევე ადამიანები.
„ექიმების პროფესიონალიზმი და დამოკიდებულება თავიანთი საქმის მიმართ, ნამდვილად მისაბაძია. ამ პროექტში მონაწილეობამ საშუალება მომცა, უკეთ გამეაზრებინა არა მხოლოდ ჩემი პროფესიის მნიშვნელობა, არამედ დამენახა პროფესიის უფრო მრავალფეროვანი მხარეც“.
სალომე იმედს გამოთქვამს, რომ ეს პროექტი შეძლებს კიდევ უფრო თვალნათლივ დაანახოს საზოგადოებას სოფლად მომუშავე ექიმების ყოველდღიური შრომა და ის სიძნელეები, რომლებსაც ეს ადამიანები მუდმივად აწყდებიან თავიანთი საყვარელი პროფესიის შესრულებისას.
„ქალაქის მაღალტექნოლოგიური კლინიკებიდან, რადიკალურ სხვა სამყაროში მოვხვდით. ყველაზე დიდი კონტრასტი კომუნიკაციაში დავინახე, რამდენად განსხვავებულია ემპათია, თანადგომა და საქმისადმი სიყვარული სოფლის ექიმისთვის“ – ამბობს ნინუცი ფანგანი, თბილისის სამედიცინო აკადემიის მეორე კურსი სტუდენტი, ფოტოპროექტის მონაწილე.
მიუხედავად იმისა, რომ სტუდენტებმა ერთი კვირა გაატარეს სოფლის ექიმებთან, მათთვის იქ გატარებული პერიოდი შთამბეჭდავი აღმოჩნდა და კიდევ უფრო მეტად დაანახა მათ ექიმის თავდადება საკუთარი პროფესიისათვის.
„სოფლის ექიმის 6 დღე“ მეტია, ვიდრე ფოტოპროექტი, რადგან ეს ყველაფერი მხოლოდ კადრებად არ დარჩება. დარწმუნებული ვარ, ჩვენი ქმედებებით საზოგადოებაში ცნობიერებას ავამაღლებთ სოფლის ექიმების მიმართ და ცოტათი მაინც შევუმსუბუქებთ მათ ყოველდღიურ შრომას” – ამბობს ნინუცი.
სოციალური მნიშვნელობის ფოტოპროექტი, რომელიც თბილისის სამედიცინო აკადემიის ინსტიტუციურ კულტურას ეხმიანება, მიზნად ისახავს წარმოაჩინოს სოფლის ექიმის როლი და მნიშვნელობა საზოგადოების წინაშე და ამასთანავე, ხელი შეუწყოს მომავალ ექიმებში სამედიცინო პროფესიონალიზმის გაღვივებას.
„ჩვენთვის, ოჯახის ექიმებისთვის ეს რუტინა და ყოველდღიური საქმიანობაა. შესისხლხორცებული გაქვს რასაც ვაკეთებთ. ეს ჩვენი ვალდებულებაც არის და მოვალეობაც. თუმცა, სტუდენტები, განსაკუთრებით კი ჩვენი მომავალი კოლეგები რომ დაინტერესდნენ ჩვენით და ჩვენს საქმიანობას ფოტოებით ასახავენ, ეს ჩვენთვის დიდი სტიმულია. ვფიქრობ, ჩვენთან გატარებული დრო მათთვისაც საინტერესო და ნაყოფიერი იქნება. მითუმეტეს, თუ ერთ დღესაც სოფლის ექიმის გზას დაადგებიან. ეს გამოცდილება გარკვეულწილად გაკვალული გზა იქნება მათთვის“ – აღნიშნავს სოფლების _ ნაბეღლავის, ქვაბღის, ჩხაკაურის ექიმი მარიკა ჯიქია.
როგორც სტუდენტები ამბობენ, მათთვის გურიაში გატარებული დღეები გარდამტეხი აღმოჩნდა. იმის დანახვა და გააზრება, რომ პაციენტის სახლამდე მიმავალი გზა სავსეა დაბრკოლებებით და სწორედ ამ გზაზე გადაადგილება უწევთ სოფლის ექიმებს ყოველდღიურად ყველანაირი დახმარების გარეშე, დაეხმარა მათ, კიდევ უფრო კარგად გაიაზრონ მომავალი პროფესიის მნიშვნელობა.
„სხვანაირი შემართება აქვთ. არ უშინდებიან არც წვიმას, არც თოვლს, რადგან ზუსტად იციან, რომ სადღაც უსასრულოდ გრძელი გზის ბოლოს პაციენტის ერთადერთ იმედი არიან, დაღალატება კი გამორიცხულია… იმედი მაქვს, ჩვენი აქ გადაღებული ფოტოები გამოამზეურებს ამ გმირულ თავდადებას და საოცარ შრომას, რასაც სოფლის ექიმები ყოველდღიურად ეწევიან“ – ამბობს საბა ზაქრაძე, რომელიც თბილისის სამედიცინო აკადემიის მეორე კურსის სტუდენტი და ფოტოპროექტის ერთ-ერთი მონაწილეა.
ფოტოპროექტის ექვსმა მონაწილემ პროექტის დაწყებამდე ორთვიანი მოსამზადებელი პერიოდი პროექტის თანაავტორთან, ფოტოგრაფ ლელი ბლაგონრავოვასთან ერთად გაიარა. სტუდენტებმა შეისწავლეს ფოტოგრაფიის საფუძვლები და ამბის თხრობისა და წერის ტექნიკასაც დაეუფლნენ.
„მე ვნახე სიუჟეტი ტელევიზიით რომ იყო და ძალიან მომეწონა. დაბა ხულოს სოფლის ექიმების ყოველდღიურობაზე გვიამბობდა. ისე კარგად იყო გადმოცემული იქაური ყოფა, ბუნება. ის, თუ როგორ ვხვდებით ექიმები პაციენტებს და როგორ გვხვდებიან ისინი ჩვენ. ეს ჩვენთვის კი ჩვეულებრივი ამბავია. მაგრამ, როდესაც ამისი ფირზე აღბეჭდვა ხდება ეს რა თქმა უნდა ძალიან სასიამოვნოა“ – გვითხრა ქალბატონმა მარიკა ჯიქიამ.
ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტის სოფელ სურების ექიმმა მარინა სიხარულიძემაც გაუზიარა სტუდენტებს საკუთარი გამოცდილება და პროფესიული რჩევებიც მისცა, თუ როგორ უნდა გაუკეთო თავს მობილიზება რთულ სიტუაციაში და როგორ უნდა მიუდგე პაციენტს.
“მსგავსი პროექტი არ განხორციელებულა და ძალიან მისასალმებელია, იცით რატომ? სტუდენტები დაინტერესდებიან მაღალმთიან რეგიონში მცხოვრები ექიმების საქმიანობით, ზოგადად, მოსახლეობის ყოფით. რეალურად ნახავენ რა მდგომარეობაა. 12 წელია ამ რეგიონში ვმუშაობ. არაერთ რთულ შემთხვევასთან მქონია შეხება. გურიის რეგიონში და განსაკუთრებით, კი ზემო სოფლებში ტრავმის ბევრი შემთხვევაა, სამწუხაროდ, ყოფილა სიკვდილობის ბევრი შემთხვევაც. რთულ პირობებში გვიწევს მუშაობა, თუმცა, დიდ სიამოვნებასაც ვიღებ იმ საქმისგან, რასაც ვაკეთებ და როგორც ექიმი ვთვლი, რომ კარგ საქმეს ვემსახურები”, – აღნიშნა ჩვენთან საუბარში ქალბატონმა მარინამ.
ფოტოები: ლელი ბლაგონრავოვას, სალომე მუმლაძის, საბა ზაქრაძის, ნინუცი ფანგანის
