დღეს, ძეგვში, წმინდა გიორგი მთაწმინდელის დედათა მონასტერთან არსებულ თავშესაფარში მცხოვრებ ბავშვებს და მარტოხელა დედებს თანამედროვე მწერლებმა და პოეტებმა შეგროვილი თანხა, პროდუქტები და ტანსაცმელი საახალწლო საჩუქრად გადასცეს.
როგორც „გურია ნიუსთან“ საუბრისას მწერალი და მასწავლებელი, ლევან ლორია ამბობს, მნიშვნელოვანია, რომ ამ ადამიანებმა თავი მარტოდ არ იგრძნონ.
„თავშესაფარში მოსვლის და აქ მყოფი ადამიანების დახმარების იდეა ნატა ვარადასგან, ნინია სადღობელაშვილისგან, რობერტ მესხისგან, თამარ წოწორიასგან და კიდევ ბევრი სხვა მეგობრისგან წამოვიდა. აქ იმყოფებიან მარტოხელა დედები, ბავშვები, რომლებსაც ოჯახი არ აქვთ. ყველაზე მთავარია, რომ ამ ადამიანებმა თავი მარტოდ არ იგრძნონ. ვთვლი, რომ თითოეულმა ადამიანმა, ასევე სახელმწიფომ უნდა იზრუნოს მათზე. მწყინს, ნუთუ სახელმწიფოს არ აქვს შესაძლებლობა, რომ თავშესაფარს ვალის გასტუმრებაში დაეხმაროს“, _ამბობს ლორია.
როგორც ცნობილია, მწერლები და პოეტები თავშესაფარს უკვე რამდენიმე წელია, რაც ეხმარებიან, თუმცა წმინდა გიორგი მთაწმინდელის მონასტრის წინამძღვარი, დედა მარიამი, ჩვენთან საუბრისას აღნიშნავს, თავშესაფრისთვის დახმარების აღმოჩენა მნიშვნელოვანია.
„აქ თავშეფარი, ბავშვთა სახლი 1995 წლიდან არსებობს, როდესაც პატრიარქის კურთხევით ქუჩიდან 120 ბავშვი მოვიყვანეთ. ამ ეტაპზე აქ ბავშვთა სახლი არ არის და ფუნქციონირებს შერეული ტიპის თავშესაფარი. 20-მდე ბავშვია, ასევე არიან მოხუცები, ფსიქო-ნერვიული, ნარკოლოგიური პრობლემების მქონე ადამიანები. აქ რომ რამე ინციდენტი მოხდეს არ არის სასურველი, თავისთავად სჭირდება ყურადღება. მათ ჰყავთ რამდენიმე მომვლელი, ეს ჩვენთან გაზრდილი ბავშვები არიან, რომლებიც მათ მოვლაში გვეხმარებიან და შესაბამის ანაზღაურებას იღებენ. ძალიან მძიმე მოსავლელ ადამიანებს ვერიდებით ბუნებრივია, გვყავს აქ ფსიქო-ნევროლოგი, ფსიქო–ნევროლოგიური პრობლემების მქონე ადამიანები, რომლებიც ჩვენთან რემისიის პერიოდში არიან და თუ დაუმძიმდათ მდგომარეობა მაშინ საავადმყოფოში გადაგვყავს“,_ამბობს ის.
დედა მარიამის თქმით, თავშესაფრისთვის დიდი მნიშვნელობა აქვს ქველმოქმედების სახით დახმარებას, თუმცა, ქვეყანაში ქველმოქმედება საკმაოდ შეზღუდულია და იოლი არ არის.
„დიდი მნიშვნელობა აქვს იმას რომ აქ მოდის ადამიანი და გვეხმარება. მინდა გითხრათ, რომ გვეხმარებიან უფრო საშუალო შესაძლებლობების მქონე ადამიანები, მათი მოსვლა უფრო ხშირია აქ, ვიდრე ძლიერი შესაძლებლობის მქონე 
ადამიანების, თუმცა მათი მოსვლაც ხშირი არ არის. წამლების სიძვირე და გადასახადების უკიდურესად დიდ პრობლემებს გვიქმნის, გვაქვს შთაბეჭდილება, რომ ქვეყანაში ქველმოქმედება საკმაოდ შეზღუდულია და იოლი არ არის. არსებობს კერძო თავშესაფრები, სადაც გადასახადი თვეში 600 ლარიდან იწყება და როცა რომელიმე კომპანიასთან მივდივართ დახმარების თხოვნით, ჩვენს გასაჭირს ვერ ვაგებინებთ იმდენად დაკეტილი კარები გვხვდება“, _ამბობს დედა მარიამი.
მისივე თქმით, სახელმწიფო ტაძრისთვის თანხას გამოყოფს, მაგრამ ის თავშესაფრის ხარჯებისთვის საკმარისი არ არის.
„სახელმწიფო აძლევს ეკლესიას თანხას ქველმოქმედებისთვის და ეს თანხა გვეძლევა ჩვენ, რომელსაც ეკლესია თავის საქველმოქმედო და საგანმანათლებლო ორგანიზაციებს შორის ანაწილებს. ეს თანხები, სამწუხაროდ, სიძვირის გამო, 6 თვე გვყოფნის ხოლმე და არ არის საკმარისი. ბოლო პერიოდში უკიდურესი გაჭირვებაა და ამიტომ მნიშვნელოვანია თუ დაგვეხმარებიან საკვები პროდუქტებით, ჰიგიენის საშუალებებით“, _ ამბობს დედა მარიამი.
