“სიკვდილის წინ მაინც დამიბრუნონ წართმეული ანაბრიდან იმდენი, დასამარხად რომ მეყოს”; “სოფელში ორი კილომეტრი გზა რომ გაკეთებულია და 160 კილომეტრ შიდა გზებზე კისერს მოიტეხ, ამას დაპირება უშველის?” “წყალს მიაქვს ყველაფერი და სოფლის ყველა ოჯახი ჭიებიან წყალს სვამს”; “სარკომა მაქვს, უარესი რა უნდა მჭირდეს?! პენსიას არ მაძლევენ”; “ფაროსანას შეწამვლა მხოლოდ ისე უნდა მოხდეს, ქინძის სახსენებელი რომ არ დატოვოს ბაღჩაში?!” “120-200 ლარია საბავშვო ბაღის მასწავლებლის ხელფასი. შეიძლება ამით არსებობა?!” “სკოლის წინ რომ გადასასვლელი უნდა მოეწყოს, ბოგირი დაიგოს, რომ ბავშვს ეს მფრინავი მანქანები არ დაეჯახოს, ტრაგედია სანამ არ მოხდება, ასე ვიძახოთ?!” _ ამ და სხვა მსგავსი, მწვავე მწვავე რეპლიკების და გამოსვლების ფონზე გაიმართა შეხვედრები 10 ოქტომბერს, ოზურგეთის მუნიციპალიტეტის სოფლებში: ასკანაში, მთისპირში, ნაგომარსა და ძიმითში, სადაც პროექტ “ღია შეხვედრების” ფარგლებში იმყოფებოდნენ პარლამენტარები და ადგილობრივი ხელისუფლების წარმომადგენლები.
“რთული მდგომარეობაა, არის პრობლემები, თუმცა, არის ბევრი პოზიტივი _ ბევრი საქმეა გაკეთებული. ჩვენი პატარა ქვეყანა, ამ პატარა სამეზობლოში, სადაც გარეთაც რთული მდგომარეობაა, ახერხებს, წინ წაიწიოს. არის სოციალური თემები, საინტერესო საკითხების წყება, გასათვალისწინებელი მოსაზრებები პრიორიტეტებზე, რაც აუცილებლად აისახება საბიუჯეტო საკითხებში. ვერ ვიტყვი, რომ პრობლემების შესახებ, რაც აქ ჟღერდება, არ იციან ოზურგეთის საკრებულოში, მერიაში. თქვენ გყავთ კარგი გუბერნატორი, რომელსაც ავტორიტეტი აქვს ჩვენს მთავრობაში და პრობლემების შესახებ, თუ რა არის გასაკეთებელი, ის ყოველთვის ამბობს და იტყვის. ჩვენც ამიტომ ვართ აქ, რომ მომავალი ბიუჯეტი პრიორიტეტების მიხედვით დაიგეგმოს”, _ ეს ტექსტი საპარლამენტო უმრავლესობის ლიდერმა, გია ვოლსკიმ ყველა სოფელში გაიმეორა ხალხთან შეხვედრის დროს.
სოფელ ასკანაში, რომელიც კომუნისტური მმართველობის დროს მაღალმთიან ზონას განეკუთვნებოდა, ადგილობრივებმა საუბარი იმით დაიწყეს, რომ ეს სტატუსი არ უნდა გაუქმებულიყო.
_ მთაგორიან სოფელს, სადაც ურთულესი მდგომარეობაა საუბნო გზებზე, როგორც კი გაწვიმდება ან უხვი ნალექი მოვა, განსაკუთრებული ყურადღება უნდა ექცეოდეს იმიტომ, რომ ცენტრამდე ჩამოსვლა არ გაუჭირდეს ბავშვს, როცა სკოლაში მიდის. ფაროსანას საწინააღმდეგო შეწამვლის შედეგად ბოსტანში არაფერი დარჩა. წერტილოვანი შეწამვლები გაცილებით უკეთესია, _ თქვეს ასკანელებმა.
პენსიონერმა, შვილმკვდარმა სულიკო ნაცვალაძემ პარლამენტარებს “ლიბერთი ბანკთან” გაჭიანურებული სასესხო დავალიანების სამართლებრივად დარეგულირებაში დახმარება სთხოვა:
_ არაფრის მქონე ვარ, ობლობაში გაზრდილი შვილი გარდამეცვალა. ორი წლის წინ ორი ათასი ლარი გამოვიტანე სესხის სახით. ოთხ წელზე გამიჭიმეს გადახდის ვადა, რომ, რაც შეიძლება მეტი წამგლიჯონ. 90 ლარი მიაქვთ ყველა თვეში, მე ვერ გავიგე მაგათი არითმეტიკა. დამეხმარეთ, _ პირდაპირ ვოლსკის მიმართა აღელვებულმა ქალბატონმა.
შეხვედრაზევე გადაიანგარიშეს, რომ ორიათასლარიან კრედიტში ოთხ წელში ბანკს სესხის სახით გაცემული თანხის გარდა, დამატებით 2320 ლარი მიაქვს და თქვეს, რომ ეს მართლაც უსამართლობაა.
_ რას ვიზამთ, ბანკის სახე ასეთია. ბანკი რომ არ იყოს, ქვეყანა დაინგრევა. ჩავინიშნავთ, გავარკვევთ და ვეცდებით, დაგეხმაროთ, თუ ამის გზა და საშუალება იქნება, _ უთხრა გია ვოლსკიმ სულიკო ნაცვალაძეს.
საპარლამენტო უმრავლესობის ლიდერმა იქვე დაურეკა ფაროსანასთან ბრძოლის შტაბის ხელმძღვანელს გურია-აჭარის რეგიონში, ლაშა შალამბერიძეს და სთხოვა, მოსახლეობის ინტერესების გათვალისწინებით მოახერხონ მავნებლის საწინააღმდეგო შეწამვლა, რაც უფრო წერტილოვან დამუშავებას გულისხმობს.
ასკანის თემში შემავალი სოფელ მზიანის მცხოვრებმა ლევან გიორგაძემ სოფელში ბიბლიოთეკის აუცილებლობასა და ტყის გაჩეხვის მოსალოდნელ საფრთხეზე გაამახვილა ყურადღება.
_ ორჯერ შეგვაერთეს, ორჯერ გავიყარენით. ასკანა და მზიანი ახლა ისევ ერთადაა, თუმცა, პატარა ვართ ჩვენ და ყურადღებაც პატარაა. ჯერ კიდევ 90-იან წლებში ვიყავი პარლამენტში, რომ აქ არსებული წიფლის ტყე გაჩეხვისგან გადამერჩინა. სამი ჰა წიფლის ტყე გვაქვს, რასაც ახლაც, საშეშე მასალად მოჭრა ემუქრება. ახალგაზრდობა ჩაერჭო ამ ტელეფონში, წიგნი არავის ახსოვს. საუკეთესო ბიბლიოთეკა მაქვს და 80%-ს ვაჩუქებ სოფელს, ოღონდ შენობა გაგვირემონტონ. კლუბის გარემონტებას დაგვპირდა კოტე შარაშენიძე და სიტყვა შეასრულა. ახლა ესეც გაგვიკეთონ, ტყე უნდა გადაგვარჩენინოთ, _ თქვა ლევან გიორგაძემ.
საბავშვო ბაღის პედაგოგთა მცირე ხელფასის გამო, საყვედური გამოთქვა ნატო შანიძემ:
_ ხელფასის მომატებაზე საუბრობენ, მაგრამ ჯერ არაფერია. 120 ლარად შესაძლებელია ადამიანმა იარსებოს? _ თქვა მან, რაზეც ვოლსკიმ უპასუხა, რომ მომავალი წლის ბიუჯეტში ყველა შენიშვნა და აზრი გათვალისწინებული იქნება:
_ მენეჯერი ქალბატონი ბრძანდებით და უნდა იცოდეთ, რომ ფისკალური წელია. მალე 2020 წელი დაიწყება და სწორედ ამიტომ ჩამოვედით, რომ თქვენი აზრი მოვისმინოთ და მომავალ ბიუჯეტში ეს ყველაფერი გავითვალისწინოთ. ამაზე უკვე არის საუბარი, _ უთხრა მთავრობის წარმომადგენელმა შანიძეს.
ასკანელებმა, ასევე, მოითხოვეს წყლის სათავე ნაგებობის ისე გაკეთება, რომ ფილტრი მოწესრიგდეს და წლების მანძილზე ხალხი ჭიებიან წყალს არ სვამდეს.
_ შიდა გზების გაკეთებისას, გვსურს, გაითვალისწინონ ჩვენი სურვილი _ როგორმე დაიგოს ბეტონის საფარი, რაც ერთხელ და სამუდამოდ მოაგვარებს პრობლემას. უნდა გაიგონ, რომ ასკანა ძალიან მთაგორიანი სოფელია და ყოველ წელს რომ ასფალტი არ იყოს დასაგები, რომელიც ერთ წელში ფუჭდება, გააკეთონ ბეტონის გზები. ჩვენ აქ უნდა ვიცხოვროთ, _ ამ მოთხოვნას თითქმის ყველა ადგილობრივი მცხოვრები ერთნაირად იმეორებდა.
სოფელ მთისპირში მოსახლეობის მრავალრიცხოვანი წარმომადგენლობა დახვდათ პარლამენტარებს. მათი პრობლემებიც, ძირითადად, სოციალურ საკითხებს და ინფრასტრუქტურულ თემებს მოიცავდა, თუმცა, კატეგორიულად მოთხოვეს მაღალმთიანი დასახლების სტატუსის მინიჭება, რაც ადრე ჰქონდათ და გააუქმეს.
წლის პენსიონერმა ვახტანგ მგელაძემ წართმეული ანაბრის დაბრუნება მოითხოვა.
_ ათი პროცენტი მაინც დამიბრუნონ, რომ დასამარხი ფული მქონდეს. 22 ათასი მანეთი რომ წამართვეს. ამაზე არავინ ფიქრობს? _ ჰკითხა მან პარლამენტარებს.
_ დაუმარხავი ვინმე დარჩენილიყოს, არ გამიგია. მეც შვიდი ათასი მქონდა ანაბარზე და დავკარგე. წიგნაკს მაინც ვინახავ, _ ღიმილით მიუგო ვოლსკიმ.
_ მე კი ვიცი, ჩემი სიმყრალე რომ დამმარხავს, მაგრამ ისე ვამბობ, დასამარხი ფული მაინც დამიბრუნონ, პარლამენტში მიიტანეთ ეს ამბავი, _ არ ცხრებოდა მგელაძე.
ხუთი შვილის დედამ ირინა ქარქაშაძემ სოფლის, “ნასაკირალის წყლების” ადგილად წოდებულ უბანზე ისაუბრა, სადაც მრავალი წელია, უწყლოდ ცხოვრობენ:
_ ვყვირით, ვიძახით, არავინაა პატრონი. ძიმითში წყალი ბევრ უბანში გაკეთდა, თუმცა, ჩვენ რატომ ვართ ასე მოძულებული, არ ვიცი. რა ვუყო ხუთ შვილს, დღეში 150 ლიტრ წყალს რომ გამოზოგვით ვხმარობ და ისიც არ არის? ამ უბანში 34 ოჯახი ვცხოვრობთ, კატასტროფულ მდგომარეობაში ვართ, _ თქვა მან.
ადგილობრივი ხელისუფლების წარმომადგენლებმა განმარტეს, რომ სოფლის პროგრამით სამომავლოდ მოხდება აღნიშნულ უბანში წყლის შეყვანა, თუმცა, ქარქაშაძე მაინც უკმაყოფილო დარჩა და თქვა, რომ სულ დაპირებაში აცხოვრებს ხელისუფლება ხალხს.
სოფელ ძიმითში შეხვედრისას სოფლის მკვიდრმა, ყოფილი კოლმეურნეობის თავმჯდომარემ შოთა თოხაძემ ხანგრძლივი საუბრის შემდეგ, ძველი ფოტო წარუდგინა პარლამენტარებს:
_ აი, ნახეთ, წითელ ყელსახვევიანი პაწია გიგა ბოკერია თუ არ იყო ლენინელი. აგერ ჩემ გვერდით დგას ერთ შეხვედრაზე და ახლა რა აყვირებს?! _ თქვა მან, რაზეც პარლამენტარებს გაეღიმათ, ხოლო თოხაძემ, ჩვენი არაერთგზის თხოვნის მიუხედავად, ფოტო კი დაგვანახა წამიერად, თუმცა, არც მოგვცა და არც გვათხოვა.
_ გაანებეთ თავი. მაგას ჰგონია, ვინმე მედალს მისცემს მაგ ფოტოში, _ იხუმრეს ძიმითელებმა.
სოფელ ნაგომარში შეხვედრისას ადგილობრივებმა შიდა გზების მოუწესრიგებელ მდგომარეობაზე იდავეს და დაასახელეს კონკრეტული მონაცემები.
_ ამხელა სოფელში მხოლოდ ორი კილომეტრი გზაა მოასფალტებული, დანარჩენი 160 კილომეტრი კი შიდა გზებია, სადაც მანქანით კი არა, ფეხით გავლაც ჭირს, _ თქვეს მათ.
ნაგომრელებმა, წყლის სისტემის რეაბილიტაცია, ასევე, განსაკუთრებით საჯარო სკოლის რეაბილიტაცია მოითხოვეს.
_ ვხედავ, უწყლობა და უგზოობა, განსაკუთრებით შიდა გზების საკითხი, უმწვავეს პრობლემად რჩება. საქართველო სატრანზიტო ქვეყანაა, ბიუჯეტში ჩვენი უმთავრესი შემოსავალი აქედან შემოდის. ცენტრალური გზების გაკეთებაც ამიტომ არის პრიორიტეტი. თუმცა, ჩვენ მაქსიმალურად ვეცდებით, საკითხები, რომლებიც თქვენ წამოჭერით, პრიორიტეტების მიხედვით აუცილებლად გავითვალისწინოთ მომავალი წლის ბიუჯეტში, _ დაუბარა გია ვოლსკიმ ნაგომრელებს.
