თეა ასიეშვილი საქართველოს საპატრიარქოს წმიდა გაბრიელ ეპისოკოპოსის სახელობის სამრევლო სკოლაში ქართული ენისა და ლიტერატურის მასწავლებელია.
“პროფესიით ვარ აღმოსავლეთმცოდნე ფილოლოგი. ძირითადი სპეციალობაა სემიტური ენები, კერძოდ ებრაულ-არამეული ფილოლოგია. დავამთავრე ივანე ჯავახიშვილის სახელობის სახელმწიფო უნივერსიტეტი 2000 წელს. მაქვს მეორეული პროფესიაც _ სამართალმცოდნეობა, რომელსაც ასევე უნივერსიტეტში დავეუფლე… სხვადასხვა დროს ვთანამშრომლობდი პრესასთან. ვმუშაობდი ჟურნალისტად, კორექტორად. პრესმდივნად. მაქვს რამდენიმე თარგმანი ებრაულიდან. თარგმანები გამოცემულია ,,თანამედროვე ებრაული მწერლობის ანთოლოგიაში“ – გვიამბობს ქალბატონი თეა.
ის და მისი მოსწავლეები არაერთხელ გამხდარან სხვადასხვა კონკურსის გამარჯვებულები. ქალბატონ თეას ძლიერ უყვარს წიგნები და ყველანაირად ცდილობს ახალ თაობასაც შეაყვაროს.
თეა ასიეშვილის კოლექციაში ამ ეტაპზე 15 სხვადასხვა დროს გამოცემული ვეფხისტყაოსანია. სწორედ ამ საკითხით დავიწყეთ მასთან ინტერვიუ.
_ თეა, როგორც ცნობილია ვეფხისტყაოსანის კოლექციით ხარ დაინტერესებული. გვიამბეთ როდის დაიწყეთ გამოცემის შეგროვება?
_ ,,ვეფხისტყაოსანი“ ის წიგნია, რომელიც მუდამ აღმაფრთოვანებდა, თუმცა განსაკუთრებული სიყვარული თანდათან მოვიდა… საკმაოდ კარგი ბიბლიოთეკა გვქონდა, თუმცა ,,ვეფხისტყაოსნის ეგზემპლარები _ ნაკლებად. ერთი _ მსოფლიო ლიტერატურის გამოცემა და მეორე _ 1961 წელს გამოცემული რუსული თარგმანი. წლების განმავლობაში ჩემი ბიბლიოთეკა განსაკუთრებული მცდელობების გარეშე ივსებოდა სხვადასხვა ეგზემპლარით. ეს იყო ასევე რუსული თარგმანი, რომელსაც ახლავს თითქმის ყველა ილუსტრატორის ნამუშევრები; აღმოგვაჩნდა ასევე ფრანგული თარგმანიც. ერთხელაც (2012 წ.) ერთ-ერთ კონკურსში სწორედ ,,ვეფხისტყაოსნით“ დავჯილდოვდი. მას შემდეგ ვცდილობ, შევიძინო სხვადასხვა ეგზემპლარი. მათ შორისაა ყველაზე ძვირფასი _ ,,ეროვნული საგანძურის“ მიერ შექმნილი საიუბილეო გამოცემა. მასში აღდგენილია 1712 წელს ვახტანგ VI-ის მიერ გამოცემული ,,ვეფხისტყაოსნის“ უნიკალური შრიფტი, ილუსტრაციებად გამოყენებულია მიხაი ზიჩის მიერ შესრულებული 31 მინიატურა.ყველა გვერდს კი ამშვენებს მეფე გიორგი XI-ის შეკვეთით შესრულებული ხელნაწერის არშიად შექმნილი ვეფხვის გამოსახულება.. ჯერჯერობით ,,ვეფხისტყაოსნის“ მხოლოდ 16 ეგზემპლარი მაქვს და ვაგრძელებ შეგროვებას…
_ რომელი სტრიქონი მოგწონთ “ვეფხისტყაოსანში“ და რომელი პერსონაჟი.
_ ავთანდილია ის, რომელსაც მინდა დავუჯერო, მისგან ვისწავლო, რომელიც მომწონს ნებისმიერ სიტუაციაში. თუმცა, როგორც ავტორი და თვით ავთანდილიც, პირველობას ტარიელს მივანიჭებდი (,,მო, დავსხდეთ, ტარიელისთვის ცრემლი გვდის შეუშრობელი…“ ; ,,შენ გეახლო სიკვდილამდის, ამის მეტი არა მინდა…“). სტრიქონებიდან კი უფრო მიჭირს გამორჩევა, თუ აზრით, თუ მხატვრული მიგნებებით, თუ ჟღერადობით… მაინც ავთანდილის წარმოთქმულს გავიხსენებ: ,,მე იგი ვარ, ვინ სოფელსა არ ამოვკრებ კიტრად ბერად, ვის სიკვდილი მოყვასისთვის თამაშად და მიჩანს მღერად“. აქ, ვფიქრობ ,,ვეფხისტყაოსნის“ და, საერთოდ, ადამიანად ყოფნის მთელი კონცეფციაა გამოხატული.
_ ხშირად აზიარებთ ფეისბუქზე ქართველი თუ უცხოური მწერლების ნაწარმოებიდან ამონარიდებს. რომელი მწერალი და წიგნი გიყვართ?
_ ვფიქრობ, ნაწილობრივ კიდეც ვუპასუხე ამ შეკითხვას, თუმცა დავამატებ ჩემთვის განსაკუთრებულთ: ვაჟა-ფშაველა, გურამ დოჩანაშვილი, გაბრიელ გარსია მარკესი.
_ ამ ზაფხულს რომელი ავტორების შემოქმედების წაკითხვას გვირჩევთ. ( როგორც საბავშვო, ასევე დიდებისთვის განკუთვნილი ლიტერატურა დაასახელეთ)
_ მკითხველის გემოვნების შესაბამისად. მოზარდი თაობისთვის _ რევაზ ინანიშვილის, ნოდარ დუმბაძის მოთხრობები, ალექსანდრე დიუმას ,,გრაფი მონტე-კრისტო“ , ანტუან დე სენტ-ეგზიუპერის ,,პატარა უფლისწული“, სელინჯერის ,,თამაში ჭვავის ყანაში“, ჰარპერ ლის ,,ნუ მოკლავ ჯაფარას“, ლუის სეკერის ,,ორმოები“… უფროსთათვის: გურამ დოჩანაშვილის ,,სამოსელი პირველი“, თემურ ბაბლუანის ,,მზე, მთვარე და პურის ყანა“, ნოდარ მაჭარაშვილის ,,ავი მუსაიფი“, დანიელ კიზის ,,ყვავილები ელჯერნონისთვის“, ერიხ მარია რემარკის ,,აჩრდილები სამოთხეში“, ხალიდ ოსეინის ,,ფრანით მორბენალი“, ამელი ნოტომის ,,არც ევა, არც ადამი“. და ბოლოს წიგნი, რომელმაც უდიდესი შთაბეჭდილება მოახდინა ჩემზე, ესაა წიგნი ნებისმიერი თაობისთვის: უილიამ გოლდინგის ,,ბუზთა ბატონი
ასევე დავამატებდი პატრიკ ნესის ,,ურჩხული გიხმობს” და უფროსი თაობისთვის _ გაბრიელ გარსია მარკესის ,,იცხოვრო, რომ მოჰყვე”.
