_ ხალხს თევზივით აქვს პირში წყალი ჩაგუბებული, გატრუნულები და დაშინებულები არიან. ურჩევნიათ, როგორც ცხოვრობენ, ისე იყვნენ. დღეს საქართველოში სიტყვის თავისუფლება თუ არის, რატომ არ უნდა ვისაუბროთ გაჭირვებაზე და იმაზე, რაც არ მოგვწონს? თუ ხელისუფლების საწინააღმდეგო ხმამაღლა თქვი, განსაკუთრებით არჩევნების პერიოდში, ისე შეგიქმნიან პირობებს, სოფელში არ გაგაჩერებენ, _ ამბობს “გურია ნიუსთან” საუბარში ოზურგეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ბოხვაურში მცხოვრები ზეინაბ ჩავლეშვილი.
_ სოციალური დახმარება მქონდა და ისიც მომიხსნეს. იცით, რატომ? კერძოდ ვმუშაობ. ნახეთ, ხელები როგორ მაქვს “მაზოლებით” მომსპარი _ დავდივარ და ბოსტანს ვბარავ, ხან სახლს ვულაგებ ვინმეს. ადრე თხილის ქარხანაში ვმუშაობდი სეზონურად, თხილს ვარჩევდი. მერე ისიც დაიკეტა. სოციალურმა აგენტმაც ნახა ჩემი მდგომარეობა _ ავადმყოფი დედ-მამა მყავს სახლში _ მამა ინსულტიანია, დედას ფეხი სტკივა, ძლივს დადის. რა ვქნა, რა ვუყო ჩემს შვილს? მარტოხელა დედა ვარ. მთელი ზამთარი ხელის “ტაჩკით” დავდიოდი და წვიმაში ვეძებდი ფიჩხებს. ფაქტობრივად, დედაჩემის პენსიით ვართ _პენსიიდან პენსიამდე ვსულდგმულობთ, მხოლოდ ფქვილს და შაქარს ვყიდულობ. 1200 მეტრი მიწის ნაკვეთი მაქვს, რომელზეც სახლი დგას და ნახევარი ეზო წყალს მიაქვს. რა ვქნა, თურქეთში წავიდე? მცირეწლოვანი შვილი ვის დავუტოვო?
არავის და არაფრის იმედი არ მაქვს, მით უმეტეს, ჩვენი ხელისუფლების. ვისთან არ ვარ ნამყოფი, ვინ არ შევაწუხე, ვის არ მივმართე. მივმართე გუბერნატორს, საკრებულოს თავმჯდომარესთანაც ვარ ნამყოფი. სხვათა შორის, ოპოზიციასაც მივმართე _ ქრისტიან-დემოკრატებს, თავისუფალ დემოკრატებსაც, მაგრამ ვერაფერს მივაღწიე. აუცილებლად უნდა აღვნიშნო _ როცა რამაზ ნიკოლაიშვილი იყო გუბერნატორი, მივმართე და დარეკა სააგენტოში, რის შემდეგაც მოვიდნენ, შემამოწმეს და დამინიშნეს დახმარება, რომელიც სამი წლის განმავლობაში მქონდა.
_ რას სთხოვდით ხელისუფლებას?
_ აღმიდგინეთ სოციალური დახმარება, მომეხმარეთ, რომ ბავშვს მაინც ჰქონდეს ლუკმა-პური, ვთხოვდი, სადმე დამლაგებლად მაინც მამუშავეთ,-მეთქი. ბავშვს რომ მოშივდება, გული მიჩქარდება. როცა ვაჭმევ და მეტყვის _ დედა, აღარ მშიაო და დაიძინებს, მაშინ ამოვითქვამ სულს. წელს მქონდა სოციალური დახმარება სექტემბრამდე და წიგნები მოგვცეს. მომავალში რა მეშველება, არ ვიცი.
ბოხვაურს პატრონი არ ჰყავს საერთოდ. ერთადერთი, რაც კარგი გაგვიკეთეს, ინდივიდუალური გამრიცხველიანებაა, შეცვალეს ბოძებიც და ალბათ, შუქის გადასახადზე ზედმეტს აღარ დაგვაწერენ.
ხალხს ხალხს სიმართლის თქმის ეშინია _ სული ხდებათ შიმშილში და ვერაფერს ათქმევინებ. სიმართლე რომ თქვას ვინმემ, შეიძლება რაიმე “უჩალიჩონ.” ისე შეგიქმნიან პირობებს, რომ სოფელში არ გაგაჩერებენ. იძულებული გახდები, ან წახვიდე სოფლიდან, ან ვისაც შვილები ჰყავს და მით უმეტეს, ბიჭი, უნდა გაჩუმდეს.
მაგალითად, ჩვენთან “არჩევნების” პერიოდში დადიოდნენ _ არიქა, ხმა მოგვეცით და რაც გინდათ, იმას გაგიკეთებთო. თუ ჩვენ არ მოგვცემთ ხმას, ვისაც სოციალური დახმარება გაქვთ, მოგიხსნითო. ვეჭვობ, რომ დახმარება მაგისთვის მომიხსნეს.
_ ვინ გეუბნებოდათ ამას?
_ ისევ ჩვენი სოფლის მცხოვრებლები. მთავრობას ჰყავდა ხალხი გამოყოფილი მასეთ საქმეებზე. თვითონ არ ჩნდებოდნენ, ფულსაც უხდიდნენ და სანაცვლოდ სამსახურსაც ჰპირდებოდნენ.
ახლა ყოფილან გამგეობიდან მოსული ხალხთან შეხვედრაზე და მე არ გამაგებინეს. იცოდნენ, რასაც ვიტყოდი და იმიტომ არ მითხრეს. ისეთ ხალხს დაუძახეს, ვინც მათი მომხრეა და მხოლოდ კარგს იტყოდა. საკრებულოს თავმჯდომარეც და გუბერნატორიც ყოფილან. ერთი ქალი ამდგარა და გამოუთქვამს საწინააღმდეგო აზრი. გადარეულან, როგორ გაბედაო.
ოზურგეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ბოხვაურის რწმუნებული ნანა ბერიშვილი “გურია ნიუსთან” საუბარში აღნიშნავს, რომ ზეინაბ ჩავლეშვილი ძალიან გაჭირვებულად ცხოვრობს. იგი იმასაც ადასტურებს, რომ სოციალური დახმარება ჩავლეშვილს სათხილეში მუშაობის გამო მოეხსნა.
_ თავად აგენტმაც კი ნახა, როგორ უჭირს ზეინაბს, მაგრამ იგი სათხილეში სეზონურად მუშაობდა. თუმცა, ერთი წლის შემდეგ, შეუძლია, განცხადება ისევ დაწეროს.
_ ის ერთი წელი რა ქნას? როგორც ქალბატონი ზეინაბი ამბობს, საარჩევნოდ თუ სოფლის მცხოვრებლები “ხუთიანს” არ შემოხაზავდნენ, შეიძლებოდა, პრობლემები შექმნოდათ.
_ არ მჯერა, რომ ეს ზეინაბმა გითხრათ, ეჭვი მეპარება.
_ რა თქმა უნდა, ქალბატონმა ზეინაბმა გვითხრა, ჩანაწერიც გვაქვს.
_ არ ვიცი. არ მჯერა, რა თქმა უნდა, ეს ინფორმაცია სიმართლეს არ შეესაბამება.
