სამანტა ოლივერი მიჩიგანის შტატიდანაა. 25 წლის გოგონა ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტის პირველ საჯარო სკოლაში ინგლისურ ენას ასწავლის. მშვიდობის კორპუსის მოხალისე საქართველოში ქართულ-ინგლისური სასაუბროთი და “ცოტა ქართულით” ჩამოვიდა.
პირველი საჯარო სკოლის პედაგოგების თქმით, ამერიკელი მასწავლებელი ძალიან თბილი და კონტაქტურია. სამანტა მოსწავლეებსაც და მასწავლებლებსაც ძალიან უყვართ და სურთ, რომ მათ სკოლაში კიდევ დიდხანს დარჩეს.
_ ამერიკაში ერთ-ერთი დიდი მაღაზიის მენეჯერი ვიყავი.
ვარ მშვიდობის კორპუსის მოხალისე, სადაც მთხოვეს, რომ საქართველოში წამოვსულიყავი, მეც დავთანხმდი. პირველ რიგში შევიძინე ინგლისურ-ქართული სასაუბრო და დავიწყე ანბანის შესწავლა. ასე რომ, როცა ჩამოვედი, მე უკვე ცოტა ვიცოდი ქართული წერა-კითხვა. ასევე, ვიყიდე წიგნი საქართველოს ისტორია და კულტურა და საფუძვლიანად დავიწყე კითხვა, _ გვითხრა ოლივერმა.
ინგლისური ენის ახალგაზრდა პედაგოგი საქართველოს მდიდარი, საინტერესო ისტორიით და კულტურული მემკვიდრეობით აღფრთოვანებას ვერ მალავს და ამბობს, რომ ქართველები დიდი საგანძურის მფლობელები არიან.
_ ჩოხატაურში როგორ მოხვდით?
_ როცა ამერიკიდან ჩამოვედი, ჯერ წაგვიყვანეს ბორჯომში, მერე ახალდაბაში, სადაც ჩატარდა ტრენინგები პედაგოგებისთვის. მოხალისეებს გაძლიერებულად გვასწავლიდნენ ქართულს, მეცადინეობა მიმდინარეობდა 4 საათის განმავლობაში, კვირაში 6 დღე. მგონი, კარგი შედეგი გამოიღო ასეთი რეჟიმით მეცადინეობამ. მერე კი ჩოხატაურში ჩამოვედი და #1 საჯარო სკოლაში ვასწავლი. ძალიან კარგი ბავშვები არიან. თითქმის ყველას უნდა ინგლისურის სწავლა. მიხარია, რომ ასეთი დაინტერესებაა ბავშვებში. როცა ჩამოვედი, მაშინ ორკვირიანი საზაფხულო ბანაკი გვქონდა. მაღალი კლასის ბავშვები იყვნენ ლიდერები. მე მათ ვასწავლიდი სხვადასხვა თამაშებს. მერე ისინი პატარებს ასწავლიდნენ. ძალიან საინტერესო იყო.
_ როგორც ვიცით, სკოლაში ამერიკული კულტურის კლუბი გაქვთ…
_ დიახ, ამ კლუბში ბავშვები სწავლობენ ინგლისურ სიმღერებს, უსმენენ მუსიკას, ვაწყობთ ღონისძიებებს და ასე შემდეგ.
_ როგორ შეეგუეთ აქ ცხოვრებას?
_ მშვენივრად. ჩოხატაურში ძალიან თბილი და კეთილი ადამიანები ცხოვრობენ. მე ვცხოვრობ ჯემალ ყაჭეიშვილის ოჯახში და ასე მგონია, ჩემს საკუთარ სახლში ვარ. როგორც გურიაში, ჩვენთანაც ოჯახი ძალიან მნიშვნელოვანია. გულწრფელად შემიყვარდა ეს ხალხი. აქაური სტუმართმოყვარეობა, ცეკვა, სიმღერა. კარგი სადღეგრძელოები გაქვთ.
_ აქაური კერძები თუ მოგწონთ?
_ როგორ შეიძლება არ მომეწონოს ასეთი გემრიელი კერძები. ძალიან შემიყვარდა მჭადი და ყველი, საცივი, ღომი, ხინკალი. ხაჭაპურის და საცივის გაკეთება ვისწავლე. ძალიან მაინტერესებს, როგორ კეთდება ხინკალი. ახლა ორი კვირით ამერიკაში მივდივარ. ჩემი და გათხოვდა. საცივის სუნელები მიმაქვს, მჭადის ფქვილი იქ არის და ჩემს ახალ სიძეს საცივს გავუკეთებ.
ყაჭეიშვილების ოჯახში გაშინაურებული სამანტა “ბათურას” ძალიან ანებივრებს. ჩვენი საუბრის განმავლობაში ძაღლისადმი ყურადღება არ მოუდუნებია.
_ გეტყობათ, ძალიან გიყვართ ცხოველები.
_ კი, ამერიკაში ორი კატა და ძაღლი მყავს. სამივე სახლში ცხოვრობს.
_ სარკის წინ დგომას დიდხანს ანდომებთ?
_ არა, მაკიაჟს იშვიათად ვიკეთებ.
_ როგორი ჩაცმულობა გიტაცებთ?
_ სპორტული, მაგრამ სკოლაში კლასიკურად მაცვია.
_ მომავალ გეგმებზე რას იტყვი?
_ სამომავლოდ მინდა 2 პროექტის განხორციელება. საზაფხულო ბანაკი გოგონებისთვის და ინგლისური კაბინეტის მატერიალურ-ტექნიკური ბაზით აღჭურვა.
_ რას ეტყვი ჩოხატაურელებს?
_ მიყვარხართ, მართლა მიყვარხართ.
