გუშინდელი დღიდან მოყოლებული მოსახლეობა ამ ფაქტს აპროტესტებს _ დღეს დილით ნერგების ამოღებას შეუშალეს ხელი. საღამოს 5 საათზე კი თავისი პროტესტის დასაფიქსირებლად ბევრმა ადამიანმა მოიყარა თავი.
სონია ელიაშვილი, აქციის მონაწილე: “ეს ჩემი საყვარელი ადგილია. ბავშვობაში მამაჩემი მასეირნებდა. ახლა აქ მას თავის შვილიშვილი დაჰყავს ხოლმე. აქ უცებ რომ ჩაგვიდგან რაღაც ურჩხული, არ გვინდა. არ ვარ იურისტი, მაგრამ როდესაც კანონი არის ისეთი, რომელსაც ხალხისთვის მოაქვს ზიანი, უკვე კანონიერებაზე საუბარი ზედმეტია. რესტორანი ხომ შენდება, მაგრამ პარკინგისთვის არ არის ადგილები გათვალისწინებული, რაც იმას ნიშნავს, რომ ირგვლივ ხეები ისევ გაიჭრება. აქ იქნება საცობები და ა.შ. ბევრი პრობლემა მოჰყვება ამას. შეძლებისდაგვარად, დანებებას არ ვაპირებთ”.
ხათუნა სვიმონიშვილი, აქციის მონაწილე: “ვაკის პარკი რა დღეშია! გასწორებულია მიწასთან! ახლა აქ მიდის მწვანე საფარის განადგურება. ქალაქში ვენტილაცია არ არის, ჟანგბადი არ არის და მეტი რაღა უნდა პროტესტს! ეს ტერიტორია უკანონოდ არის გაყიდული. ვიღაც ოფშორულ ზონაზე დარეგისტრირებულ კომპანიას ჰქონია ნაყიდი, როგორც აქციის მონაწილეებმა თქვეს. ფეხის მოცვლას არ ვაპირებ აქედან, იმიტომ რომ ჩვენ, ვაკის რაიონის მაცხოვრებლებს, სხვა არაფერი გვაქვს”.
ტერიტორიაზე მშენებლობის ნებართვა, საზოგადოებრივი კვების ობიექტის განთავსების მიზნით, სპეციალური ზონალური შეთანხმებით, თბილისის მერს 2012 წლის 22 მარტს აქვს გაცემული. როგორც გაირკვა, აღნიშნულ ტერიტორიაზე მშენებლობების უფლებას კანონმდებლობა იძლევა.
“2011 წელს კუს ტბის მიმდებარე ტერიტორიას შეეცვალა სტატუსი, ლანდშაფტურ-სარეკრეაციო ზონის ნაცვლად, რეკრეაციული ზონა 3-ის სტატუსი მიენიჭა და ახლა ეს მშენებლობები, შეიძლება მართლაც ნებართვებით კეთდება. მაგრამ გამგეობებს რომ მიეცათ რეკრეაციული ზონების სტატუსის შეცვლის უფლება, ეს უკვე უკანონოა. აგერ არის კიკვიძის ბაღი, აგერ არის იპოდრომის ტერიტორია. რომელი ერთი ჩამოვთვალო. თბილისი არის სავალალო მდგომარეობაში. მესმის, რომ ქალაქს უნდა განვითარება, მაგრამ როდესაც სტრატეგიული ობიექტის მშენებლობას გეგმავს ქალაქის მთავრობა, მაშინ შესაძლებელია ასეთი აქტის ჩატარება, მაგრამ მე არა მგონია, რესტორანი, ბარი და ა.შ. იყოს სტრატეგიული მნიშვნელობის ობიექტი. ამ შემთხვევაში ეს ფაქტი ვიღაცის კერძო ინტერესებზეა მორგებულია. ეს არის კატასტროფა, უნდა გადაიხედოს ის წუნი , რის უფლებასაც მახინჯი კანონმდებლობა იძლევა”, _ ამბობს ჩვენთან საუბარში “მწვანეთა მოძრაობის” წარმომადგენელი ლელა კიკნაძე.
გარემოსდამცველი ლაშა ჩხარტიშვილისთვის მსგავსი ფაქტები გასაკვირი არ ყოფილა, იმიტომ რომ, მისი თქმით, მთელს ქალაქში არის ტერიტორიები გასხვისებული.
“რეალურად, ქალაქში არის გამწვანების პრობლემა. გარემოს დაცვისა და ბუნებრივი რესურსების სამინისტრო კი არ ცდილობს, პასუხისმგებლობა საკუთარ თავზე აიღოს და ქალაქის რეკრეაციული ზონების დაცვა შეითავსოს. რაც შეეხება პროკურატურას, მან არცერთ შემთხვევაში გამოძიება არ დაიწყო. შეიძლება ნებართვა არსებობს, მაგრამ თავად ეს ნებართვაა არასწორად გაცემული. პროკურატურის ფუნქციაა, შეისწავლოს, კანონთან შესაბამისობაში იყო, თუ არა რესტორანის ასაშენებლად ამ ტერიტორიების გასხვისება. გარემოს დაცვის სამინისტრომ კი უნდა მოითხოვოს საკანონმდებლო ცვლილებები, რომლითაც მერიის ხელში აღარ იქნება ქალაქში ბაღ-პარკების მართვა. ჩვენ ამას ვერ მივაღწიეთ ძველ ხელისუფლებასთან, მაგრამ ახალი ხელისუფლება არ უნდა გაექცეს პასუხისმგებლობას. წინააღმდეგ შემთხვევაში ვიფიქრებთ, რომ გარიგებაა მათსა და ინვესტორებს შორის”, _ აცხადებს ჩხარტიშვილი.
ლაშა ჩხარტიშვილი გამოსავალს “თბილისის გარემოს დაცვის კომიტეტის შექმნაში ხედავს”, რასაც ეთანხმება არასამთავრობო ორგანიზაცია “დედამიწის მეგობრების” თავმჯდომარე ნინო ჩხობაძე. მისი თქმით, გარემოს დაცვის სამინისტროს ფუნქციები თბილისთან მიმართებაში ამ შემთხვევაში შევიწროებულია. ამიტომაცაა საჭირო ორმაგ, თბილისის მერიის და სამინისტროს დაქვემდებარებაში მოექცეს ეს ტერიტორიები.
“აქ არის ერთადერთი პრობლემა, არამარტო აქ… იგივე ნუცუბიძე, საბურთალო, გლდანი, ასათიანი, ყაზბეგის გამზირი, – ყველაფერი ეს არის ერთიანი სისტემა, რომლებსაც რეკრეაციულის ზონის სტატუსი უკვე მოხსნილი აქვთ. სჯობს, გამოცხადდეს მორატორიუმი, აღირიცხოს ყველა ტერიტორია და დაუბრუნდეს თბილისის რეკრეაციულ ზონას”, _ ამბობს ჩხობაძე.
ტერიტორიების სამომავლოდ აღრიცხვაზე ამსხვილებს ყურადღებას “მწვანეთა მოძრაობის” წარმომადგენელი ლელა კიკნაძეც: “თბილისს უნდა ჰქონდეს განაშენიანების გეგმა, სადაც 20-30 წლისთვის გაიწერება მოსახლეობის ზრდასთან გათვალისწინებული მოთხოვნები. მიწისქვეშა-მიწისზედა კომუნიკაციების შემთხვევაში რა უნდა მოიჭრას, რა უნდა აშენდეს და საერთოდ, როგორი ქალაქი გვინდა, რომ დაგვრჩეს. ახლა, ამ ეტაპზე, როცა არ ვიცით, რა გვაქვს და რა გვინდა გვქონდეს, მე ვფიქრობ, რომ უშედეგო იქნება ამ კომიტეტის მუშაობა, თუმცა ვეთანხმები ლაშას, “თბილისის გარემოს დაცვის კომიტეტის შექნა” აუცილებელია”.
შეგახსენებთ, რომ ცოტა ხნის წინ ასათიანის ქუჩაზეც ჰქონდა მსგავს ფაქტს ადგილი. მაშინ გარემოს დაცვის და ბუნებრივი რესურსების მინისტრის ხათუნა გოგალაძის ჩარევით შეწყდა ხეების ჩეხვა, თუმცა როგორც ლაშა ჩხარტიშვილი ამბობს, მართალია, ასათიანზე მშენებლობა შეჩერებულია, მაგრამ ტერიტორიისთვის პროკურატურას ყადაღა არ დაუდია და ხეების ჭრის არ დაწყებაზე გარანტია, სამწუხაროდ, არ არსებობს.
