თემის ცენტრი, სოფელი მაჩხვარეთი მუნიციპალიტეტიდან სამ კილომეტრში მდებარეობს; რაც შეეხება ყველაზე მცირე დასახლებულ პუნქტს, ორაგვეს, იგი ცენტრიდან 8 კმ-თია დაშორებული.
ნომერ პირველი პრობლემა, რომელიც დგას საქართველოს სოფლებში, მიგრაციაა. ეს სოფელიც სწორედ მიგრაციის სამწუხარო მაგალითია.
განსაკუთრებული ყურადღება გვინდა სწორედ ორაგვეზე გავამახვილოთ _ ულამაზეს სოფელში, სადაც მხოლოდ 56 ოჯახი ცხოვრობდა, ახლა, გურულების ენაზე რომ ვთქვათ, “ფუტი რომ ამოდის”, ისეთი მხოლოდ 26 კომლია დარჩენილი. იგი მთაგორიან ადგილზე მდებარეობს და გზით იქ ასვლა მეტად ძნელი საქმეა. როგორც ადგილობრივები ამბობენ, ზამთარში განსაკუთრებით მძიმეა სოფელში ყოფნა _ დაზიანებულია გზები, სოფელში არ არის სამედიცინო ამბულატორია, მაღაზია, სკოლა, ბაღი. სოფლის ცენტრში ერთი საკმაოდ დაზიანებული შენობაა, რომელშიც სახურავიდან წყალი ჩამოდის. ეს შენობა ადრე კანტორა იყო, ამჯერად კი სარიტუალო დარბაზის სახელი დაერქვა, სადაც, ხშირ შემთხვევაში, ქელეხს იხდიან.
იქაურებმა გვითხრეს, რომ აფხაზეთის თუ უახლესი ისტორიის სხვადასხვა ომებში ორაგვეს 45 მკვიდრი იბრძოდა, 25 კი უკან აღარ დაბრუნებულა.
რაც შეეხება სკოლასა და საბავშვო ბაღს, ისინი კონტიგენტის სიმცირის გამო დახურულია. სასკოლო ტრანსპორტი მუშაობს, რომელსაც ორაგვედან ბავშვები მუნიციპალიტეტის სკოლამდე მიჰყავს და უკან აბრუნებს.
სოფლის მიმართულებით, გზის ავარიული მდგომარეობის გამო, მხოლოდ ერთი ავტობუსი დადის, ისიც მხოლოდ ზაფხულში და მხოლოდ კვირა დღეს. სხვა დროს ადგილობრივები სასკოლო ტრანსპორტს იყენებენ.
სულ ცოტა ხნის წინ, სოფელს ერთი პატარა შეემატა, რომელიც ამჯერად 20 დღისაა. სოფელში თითქმის არ ჩანს ახალგაზრდობა. ორაგველების თქმით, ყველას გაქცევაზე უჭირავს თვალი.
_ რა უნდა ქნას აქ ადამიანმა? არ არის სამუშაო, ახალგაზრდებისთვის გასართობი, ფაქტობრივად, მოწყვეტილი ვართ გარე სამყაროს. ერთი სტადიონი გაგვიკეთეს და ისიც ისეთი მცირე ზომისაა, მხოლოდ პინგ-პონგის მაგიდას თუ დაატევ იქ. შევეცოდეთ, ალბათ, ბევრი არ ირბინონ და არ გადაიღალონო, _ ჩვეული იუმორი კიდევ შერჩენიათ ორაგველებს.
_ ახალგაზრდებს ზოგს სწავლა უნდათ, ზოგს ოჯახი ჰყავს სარჩენი და აქ ვერაფერს ახერხებს. პირობები რომ იყოს, აქ ცხოვრებას არაფერი ჯობია, მაგრამ ჩვენთვის, ჯერჯერობით, არაფერი არ შეცვლილა. ასეთ მოწყვეტილ სოფელს “სოფლის დახმარების პროგრამით” მხოლოდ 5 000 ლარი გამოეყო, რომელიც ზღვაში წვეთია ჩვენი პრობლემების მოსაგვარებლად. გვითხრეს. მოსახლეობის მიხედვით ხდება თანხის გამოყოფა. მოსახლეობა რომ გარბის, იმიტომ გვჭირდება სხვებზე მეტი დახმარება. ვინც ვართ, ჩვენც აღარ დავრჩებით ცოტა ხანში, _ გვითხრეს სოფლის ცენტრში შეკრებილმა ადგილობრივებმა.
