აღნიშნული შენობის მიმდებარე ტერიტორიაზე ფუნქციონირებდა ავტო-სახელოსნო, რომელიც წლების განმავლობაში უშიშროების აკადემიას ემსახურებოდა. 2003 წელს ხელობის დაუფლების მიზნით, რომან პაპავამ სახელოსნოში მომუშავე პერსონალს მიმართა, მაგრამ ომში მიღებული ჭრილობის გამო ვერ შეძლო დასახული მიზნის მიღწევა. პაპავას 5-წლიანი მკურნალობის შემდეგ ექიმებმა ფიზიკური მუშაობა აუკრძალეს და დაენიშნა დროებითი პენსია.
რომან პაპავა: _ უშიშროების აკადემიის ლიკვიდაცია 2004-2005 წლებში მოხდა. შენობას დაცვის პოლიცია აკონტროლებდა და უცხო პირთა შესვლა აკრძალული იყო. დროთა განმავლობაში მოხდა დევნილების მიერ შენობის ეტაპობრივი დაკავება _ მეც სახელოსნოს ფართი დავიკავე, რომელიც გაძარცვული, დაშლილი და ნაგავსაყრელად იყო ქცეული. 2008 წლის აგვისტოს ომის შემდეგ ძალიან გაგვიჭირდა ფინანსურად, ბავშვების გამოყვანაც კი მომიხდა საჯარო სკოლიდან, დევნილობის დახმარება არ გვყოფნიდა, თან ჯანმრთელობა გამიუარესდა. დაკავებული სახელოსნოს ფართიც კი ვერ მოვაწყვე ისე, რომ იქ ოჯახთან ერთად მეცხოვრა. 2005 წელს ეს შენობა გადავიდა დევნილთა სამინისტროს დაქვემდებარებაში. 2010 წლიდან სახელოსნოში დავიწყე მუშაობა და ამ მცირე შემოსავლით ვარჩენდი ოჯახს. ამავე წლის ზაფხულში მოვიდნენ ეკონომიკის სამინისტროდან და მეც მივმართე თხოვნით, მოეხდინათ ჩემი სამუშაოს ლეგალიზაცია. მათაც განმიცხადეს, რომ შენობა ეკუთვნოდა დევნილთა სამინისტროს და მიმემართა ამ სამინისტროსთვის იჯარა-შესყიდვის განცხადებით. ასეც მოვიქეცი, თუმცა პასუხი არ მიმიღია. 2011 წელს კიდევ მივმართე ეკონომიკის სამინისტროს და ვითხოვე, გავერკვიეთ, შემეძლო თუ არა შემესყიდა ფართი ან ისე გამეგრძელებინა მუშაობა, რაზეც მიპასუხეს, რომ თუ ფართი გაიყიდებოდა, პირველ რიგში, მე შემეძლო შემესყიდა .
2013 წლის ივნისის ბოლო რიცხვებში მოვიდნენ სახელმწიფო შესყიდვის ეროვნული სააგენტოდან, მომთხოვეს ნებართვა და საშემოსავლოს გადახდის დამადასტურებელი ქვითრები, რაც არ მქონდა, რადგან წლების მანძილზე ვერავინ გამცა პასუხი, რა გამეკეთებინა და სად რა თანხა გადამეხადა. ჩემი პასუხის შემდეგ მითხრეს, რომ დაწყებული იყო ფართების იჯარით გაცემა და მირჩიეს სახელმწიფო ქონების ეროვნულ სააგენტოში შემეტანა განცხადება. ასეც მოვიქეცი და პასუხიც მომივიდა _პასუხში საჯარიმო სანქციის შესახებ მატყობინებდნენ. იქამდე არანაირი არც წერილობითი და არც სიტყვიერი გაფრთხილება არ მიმიღია, რომ ჩემი საქმიანობა არასამართლებრივი იყო და საჯარიმო სანქციები დამეკისრებოდა.
ვითხოვ _ აღნიშნული ფართი დამიკანონდეს და საჯარიმო სანქციიდან გამათავისუფლონ, რადგან ვერ შევძლებ გადახდას. ბავშვებს რა ვაჭამო, არ ვიცი და ამ ჯარიმას როგორ გადავიხდი? მაშინ უნდა ვიქურდო, ვიყაჩაღო, ეს კი არ შემიძლია. გამოდის, თავი უნდა მოვიკლა და ოჯახი დავიცვა თანხის გადახდისგან.
მინდა როგორმე მივაღწიო იმას, რომ საჯარომო მომიხსნან და საშუალება მომცენ ოჯახი ვარჩინო აფხაზეთში დაბრუნებამდე. რა ძნელი ყოფილა დევნილობა?!
_ რა გქონდათ გახსნილი სარდაფში?
_ ავტოსახელოსნოს ერთი ბოქსი. აბა, წარმოიდგინეთ, რა შემოსავალი უნდა მქონდეს ამ საქმით. ხან ისე ვარ, ოჯახში მარტო პური მიმაქვს.
_ ჯარიმა რამდენი დაგეკისრათ?
_ 26 000 ლარი.
ჩვენ სახელმწიფო ქონების ეროვნულ სააგენტოს მივმართეთ, რათა გაგვერკვია, თუ რა ბედი ელოდა რომან პაპავას. სააგენტოდან გვიპასუხეს, რომ უძრავი ქონება 72.74 კვ.მ არასაცხოვრებელი ფართი წარმოადგენს სახელმწიფო ქონებას და აღნიშნული პიროვნება არამართლზომიერად იყენებდა სამეწარმეო საქმიანობისთვის, არ შეჰქონდა თანხა ბიუჯეტში. სწორედ ამიტომ, რომან პაპავამ უნდა უზრუნველყოს სამეწარმეო საქმიანობისთვის სახელმწიფო საკუთრებაში არსებული ფართით არამართლზომიერად სარგებლობის საფასურის გადახდა საქართველოს სახელმწიფო ბიუჯეტში აუდიტორული დასკვნის შესაბამისად არამართლზომიერი სარგებლობის მთელი პერიოდისთვის _ კერძოდ, 2003 წლიდან 2012 წლის ჩათვლით, რაც შეადგენს 29 568 ლარს.
“გურია ნიუსი” დევნილთა სამინისტროს პრესცენტრსაც დაუკავშირდა, სადაც გვითხრეს, რომ არ არიან საქმის კურსში, არც რომან პაპავას მიუმართავს სამინისტროსთვის და ამიტომ კომენტარს ამ ეტაპზე ვერ გააკეთებენ.
