“ჩვენი ამოცანა არანაირად არ არის ის, რომ მოვახდინოთ კერძო კლინიკების მასობრივი გადაყვანა სახელმწიფო მართვაში. მთავარია, სერვისი იყოს ეფექტური და საქართველოს მოსახლეობამ მიიღოს სათანადო მომსახურება. თუმცა, ამავე დროს, არის პერმანენტული, განუწყვეტელი გაფიცვები მედპერსონალის მხრიდან, რომლის მთავარი მიზეზი სწორედ მოუწესრიგებელი ინფრასტრუქტურა, ხელოვნური სახელფასო დავალიანებები და ბუნდოვანი იურიდიული სტატუსი გახლავთ.” _ განაცხადა დავით სერგეენკომ.
მინისტრმა საკმაოდ ვრცლად მიმოიხილა ის პრეისტორია, რამაც აქამდე მიიყვანა ვითარება. “წინა ისტორიის ცოდნა საჭიროა. მოხდა ისე, რომ არ არსებობდა შუა რგოლი, რომლის გავლის გარეშეც არაფრით შეიძლებოდა მასობრივი პრივატიზაციის განხორციელება. ეს შუა რგოლი არის სახელმწიფოს ბერკეტი რეგულირების ხარისხისა და ფასთწარმოქმნის საკითხებში. ამ სტრუქტურის შექმნის გარეშე, არაფრით შეიძლებოდა იმის გაკეთება, რაც გაკეთდა, როცა მასობრივად, 100%-ით გაასხვისეს ობიექტები. აქედან გამომდინარე, ქართული ჯანდაცვა არის არა სისტემა, არამედ დიფუზურად გაფანტული გარკვეული აქტივობები, რომელიც არა თუ სამედიცინო დაწესებულებების დონეზე რეგულირდება, არამედ ცალკეული ექიმების _ ვინ და როგორ იღებს გადაწყვეტილებას. სისტემური მართვის ნიშანწყალიც კი არ იყო აქ. ეს იყო პირველი და ყველაზე დიდი პრობლემა.” _ განაცხადა სერგეენკომ.
რაც შეეხება გასხვისების პროცედურას, მინისტრ სერგეენკოს განცხადებით, ეს ხშირ შემთხვევებში, შემდეგი სქემით ხდებოდა:
დავით სერგეენკო: “მყიდველს, გარდა გადახდილი თანხისა, ეკისრებოდა გარკვეული ვალდებულებები, უმეტესწილად ეს იყო შესყიდული ინფრასტრუქტურის ანალოგიურის აშენება სხვა ტერიტორიაზე. აქაც, ერთი შეხედვით, თითქოს არანაირი პრობლემა არაა, მაგრამ ისე განვითარდა მოვლენები, რომ მყიდველმა არ ან ვერ შეასრულა თავისი მოვალეობა. ასეთ შემთხვევაში, ხელშეკრულებაში ეწერა, რომ გასხვისებული ობიექტი უნდა დაბრუნებოდა ისევ სახელმწიფოს. ასეც მოხდა, დაუბრუნდა ისევ სახელმწიფოს, წინა ხელისუფლებას ვგულისხმობ და მან კვლავ გაასხვისა, უკვე აუქციონის წესით. ანუ მოხდა 2-3 ნაბიჯიანი გასხვისებები და ამ წუთშიც, როდესაც ჩვენ ვსაუბრობთ, ეს ყველაფერი ისევ გრძელდება. ამან უკვე ისეთი ხასიათი მიიღო, რომ ახლა უკვე ყველა კონტრაქტს ვსწავლობთ დეტალურად და არა მარტო ჩვენ, სხვათა შორის.”
მინისტრის თქმით, ამ ეტაპზე ყველაზე საგანგაშო მდგომარეობა 31-ე ქარხნის, ახლანდელ რეფერალურ საავადმყოფოშია.
“პრობლემებში, მაგალითად პირველი ნომერი არის ყოფილი 31-ე ქარხნის, ახლანდელი რეფერალური საავადმყოფო, სადაც იმდენად არის ახლართული უძრავი და მოძრავი ქონება, რომ ამ დაწესებულების ბედი ბეწვზეა ჩამოკიდებული. ჩვენი ყოველდღიური მცდელობები მიდის იქითკენ, რომ როგორმე გამოსავალი ვიპოვოთ. არის კიდეც ეს გამოსავალი ნაპოვნი, უბრალოდ ყველაფერია ისეა დაშლილი, რომ რთულია მალე მოგვარება.
აი ამ გადასხვისების პროცესში, სახელფასო პოლიტიკაზე არავინ იყო ვალდებული და ასე დაგროვდა ეს დავალიანებებიც, რომლებზეც დღეს ექიმები საუბრობენ. უბრალოდ, ვერ მოთოკეს თავი, როგორც ჩანს, ამ 31-ე ქარხნის საავადმყოფოზე მაქვს საუბარი და მადა გაეზარდათ. ცოტათი უფრო ნაკლები ინტენსივობით მიმდინარეობს მსგავსი პროცესები სხვა სამედიცინო დაწესებულებებში.
მე ვერიდები ხისტ გამოთქმებს, მაგრამ ყველაზე მცირე, ამან სისტემური პრობლემა შეუქმნა ქართულ სამედიცინო ინფრასტრუქტურას, მიუხედავად იმისა, რომ გაიხსნა რიგი ახალი საავადმყოფოებისა.” _ განაცხადა დავით სერგეენკომ.
