სად აპირებენ გურულები ზაფხულის გატარებას, რამდენად ხელმისაწვდომია მათთვის კურორტებზე დასვენება და ვინ სად ისურვებდა დასვენებას. ამის შესახებ “გურია ნიუსმა” კვირის გამოკითხვა ჩაატარა.
ელენე, 71 წლის: _ 1992 წლის შემდეგ დასასვენებლად კურორტზე არ ვყოფილვარ. მყავს ერთი შვილი და რძალი. დაბალი ხელფასის გამო, ვერ ვახერხებთ სადმე კურორტზე დავისვენოთ. პირადად ჩემი შემოსავალი 90 ლარია და ამ თანხით სული თუ გავიტანე, დიდი მიღწევა იქნება.
ლია, 48 წლის: _ კურორტზე ვერ დავისვენებ იმიტომ, რომ არ მაქვს მატერიალური შესაძლებლობა. ბოლოს, ალბათ, 1990 წელი იყო, ბახმაროში რომ დავისვენე. შემდეგ არსად ვყოფილვარ. დასვენება ჯანმრთელობისთვის აუცილებელია, განსაკუთრებით ბავშვებისთვის, მაგრამ ფული არ გვაქვს და ვერ ვახერხებთ, ღარიბ ფენას ვეკუთვნით, შეიძლება, უფრო დაბალსაც. უმუშევარი არ ვარ, მაგრამ რასაც ვშოულობ, არ არის საკმარისი. საარსებოდ ძლივს გვყოფნის. კურორტზე დასვენება ჩვენ დროში, უფრო მდიდრების საქმეა, თანაც ისინი კომფორტის მიხედვით არჩევენ დასასვენებელ ადგილს. ჩვენ დედისეულ სოფელში თუ წავალთ რამდენიმე დღით, ეს არის და ეს. ესეც თუ მოვახერხეთ, კარგია.
_ ნანა, 50 წლის: _ დასასვენებლად სურამში მივდივარ, შვილთან ერთად. პედაგოგად ვმუშაობდი. შემამცირეს, დავრჩი უმუშევარი, ბავშვს ჯანმრთელობის გამო ესაჭიროება ჰაერის გამოცვლა და ნათესავები მეხმარებიან. საკუთარი სახსრებით, ნამდვილად ვერ მოვახერხებდი.
თამარი, 36 წლის: _ დასასვენებლად არ ვყოფილვარ, ალბათ, 20 წელია, რაც სკოლა დავამთავრე, იმის შემდეგ. ზაფხულობით რაც შეიძლება, მოვახერხო მანქანით ზღვაზე წასვლაა. ეს არის ჩვენი დასვენება. ასე შედარებით იაფი ჯდება. ძალიან მინდა მთაში დასვენება, მაგრამ ნორმალური პირობები და კომფორტი ძვირი ჯდება. ასე რომ, ამის ბედნიერება არ მაქვს, მიუხედავად იმისა, რომ ვმუშაობ.
გელა, 19 წლის: _ ფასიან კურორტებზე არ დავდივარ, ძირითადად ნათესავებთან, ბათუმში, შემდეგ გომის მთაზე ვაპირებ დასვენებას. იქაც ნათესავები არიან და ამდენად, მათი დახმარებით, ალბათ, რამდენიმე დღეს გავატარებ მთაში. ვარ უმუშევარი და არ მაქვს არანაირი შემოსავალი, რომ დასვენებაში ფული დავხარჯო.
მარიამი, 83 წლის: _ მთელი ცხოვრება ვშრომობდი, მაგრამ დასვენების საშუალებაც მქონდა, ფული არ იყო საძებარი, საამისოდ შემეძლო, ჩემი ნამუშევარი გამომეყენებინა. ეს როდის იყო, დამავიწყდა. დასასვენებლად წასვლას ვინ დაეძებს, საჭმლის და წამლის ფული მქონდეს, ეს არის მთავარი.
ნონა, 35 წლის: _ მყავს ორი შვილი, ჩემი მეუღლე მუშაობს, მაგრამ საიმისოდ, რომ დავისვენოთ, ფული არ გვრჩება. მთაში ვაპირებ წასვლას, მაგრამ არ ვიცი, მავახერხებ თუ არა. ალბათ, ეს პრობლემა არ აქვს სოლიდურხელფასიან ხალხს, დაბალი ხელფასი საარსებოდ თუ ეყო ოჯახს, კარგია.
ლალი 49 წლის: _ პროფესიით პედაგოგი ვარ, დიდი სურვილი მაქვს დავისვენო მთაში, მაგრამ საშუალება არ მაქვს, ეს ხარჯებთან არის დაკავშირებული, რასაც ჩემი შემოსავალი ვერ გაწვდება. ამდენად, ეს სურვილი სურვილად დარჩება. ბოლოს როდის ვიყავი კურორტზე, აღარც მახსოვს, ალბათ 15-20 წლის წინ. დასვენება ჩვენთვის ფუფუნებაა.
გამოკითხულ რესპონდენტთა უმეტესობა დასასვენებლად ნათესავთან ან ნათესავის ოჯახში მიდის. უფრო მეტად კი, ფინანსური შესაძლებლობის არქონის გამო, შინ ჯდომას ამჯობინებენ.
