“ჩვენი მოქალაქეების აბსოლუტურ უმრავლესობას შეუწყდა მკურნალობა საქართველოსა და საფრანგეთის ხელისუფლებას შორის არასწორი კომუნიკაციის გამო, რასაც სამწუხაროდ დღემდე უარყოფს ხელისუფლება. საქართველოს მთავრობამ საფრანგეთს გაუგზავნა გზავნილი, თითქოსდა იწყებდა უფასო მკურნალობას ამ ადამიანებისათვის და აი ამ გზავნილის გამო საფრანგეთმა შეწყვიტა ჩვენი მოქალაქეების მკურნალობა. ჩვენ ეს ინფორმაცია წინათაც გავაჟღერეთ, რამაც ხელისუფლებაში დიდი ვნებათაღელვა გამოიწვია, მინისტრის ერთ-ერთი მოადგილე არჩილ თალაკვაძე სოციალურ ქსელებშიც წერდა, რომ ჩვენ ვავრცელებდით დეზინფორმაციას, მას მხარი აუბა რამდენიმე არასამთავრობო ორგანიზაციამ და ბოლოს ამ საკითხს მიუბრუნდა საქართველოს სრულუფლებიანი ელჩი საფრანგეთში ეკა სირაძე. ჩვენ გვინდა ხელისუფლებას შევახსენოთ, რომ პროგრესი, მოდერნიზმი და დემოკრატიული პროცესები სწორედაც რომ შენიშვნების გათვალისწინებას უნდა გულისხმობდეს”.
უფლებადამცველის განცხადებით, მათ ხელთ აქვთ ყველა ლეგალური დოკუმენტი და ამის მაგალითად გაასაჯაროა სახელმწიფო მინისტრის დიასპორის საკითხებში კონსტანტინე სურგულაძის ოფიციალური წერილი, რომელიც საფრანგეთის ქალაქ რონის პრეფექტურის მოქალაქეობის, ემიგრაციისა და ინტეგრაციის სამსახურის ხელმძღვანელის კატერინ მერიქის მიმართ არის დაწერილი.
“გამოვხატავ ჩვენს თქვენდამი პატივისცემას და საფრანგეთში მცხოვრები საქართველოს მოქალაქეების არა ერთჯერადი მომართვის თანახმად, მოგმართავთ ჩვენთვის მეტად პრობლემატურ საკითხზე – საქმე ეხება საფრანგეთში მცხოვრებ ცე ჰეპატიტით ინფიცირებულ საქართველოს მოქალაქეებს და მათთვის მკურნალობის შეწყვეტის საკითხს. 2013 წლის აგვისტომდე ჩვენს თანამემამულეებს საფრანგეთში ცე ჰეპატიტის მკურნალობასთან დაკავშირებით არავითარი დაბრკოლება არ შექმნიათ, რისთვისაც საფრანგეთის ხელისუფლების და შესაბამისი სამსახურების მიმართ დიდად მადლიერი ვართ, მაგრამ ბოლო პერიოდში მდგომარეობა რადიკალურად შეიცვალა, მკურნალობაზე უარს არათუ ახალ პაციენტებს ეუბნებიან, არამედ მათაც, ვისაც უკვე დაწყებული აქვთ მკურნალობა და ცე ჰეპატიტის სოციალური პროგრამით უკვე სარგებლობენ. როგორც ჩვენი თანამემამულეები გვატყობინებენ, საფრანგეთის სხვადასხვა სამსახურებიდან მათ მისდით ოფიციალური შეტყობინებები, სადაც აცნობებენ, რომ უარი ეთქვათ მკურნალობის გაგრძელებაზე ან მის დაწყებაზე. უარის თქმის მოტივად სახელდება საქართველოში საფრანგეთის საელჩოს 2013 წლის 6 აგვისტოთი დათარიღებული და საფრანგეთში გავრცელებული ინფორმაცია, რომელიც საფრანგეთის ცენტრალურ და ადგილობრივ ხელისუფლებას ამცნობს საქართველოში ცე ჰეპატიტის მკურნალობის პროგრამების ამოქმედების თაობაზე. აღნიშნულთან დაკავშირებით მინდა გაცნობოთ, რომ დღემდე საქართველოში ცე-ჰეპატიტით დაავადებული ინფიცირებული პაციენტების მკურნალობა არც მოქმედი ჯანდაცვის სახელმწიფო პროგრამით და არც სადაზღვევო საქმეებით არ ხორციელდება. გამონაკლისს წარმოადგენს შიდსით ინფიცირებული პაციენტები და ცე-ჰეპატიტით ინფიცირებული პატიმრები. ასეთ პროგრამაზე მუშაობა მიმდინარეობს, მაგრამ მისი ამოქმედება სავარაუდოდ მხოლოდ 2016 წლიდან გახდება შესაძლებელი. ყოველივე ზემოთქმულიდან გამომდინარე, გთხოვთ გაითვალისწინოთ ცე-ჰეპატიტის მკურნალობასთან დაკავშირებით საქართველოში არსებული მდგომარეობა. დანართის სახით გიგზავნით საქართველოს შრომის, ჯანმრთელობისა და სოციალური დაცვის მინისტრის ჩემდამი მოწერილ წერილს ცე-ჰეპატიტის მკურნალობის პროგრამასთან დაკავშირებით”, _ ნათქვამია წერილში.
უფლებადამცველის განცხადები, ჯანდაცვის მინისტრის მიერ სურგულაძისადმი მიწერილი წერილი გამოქვეყნდა ერთ-ერთ სააგენტოს ვებ-გვერდზე, მაგრამ მალევე იქნა მოხსნილი და მიმართა ყველა დაინტერესებულ ადამიანს, რომ არ შეეშინდეთ ხელისუფლების და მსგავსი პრობლემატური საკითხების გაშუქების დროს უკან არ დაიხიონ, რადგან არასამთავრობოები და უფლებადამცველები იქნებიან მათ გვერდით. ლორთქიფანიძემ კიდევ ერთხელ გაუსვა ხაზი იმას, რომ ყველანაირი დოკუმენტები მოპოვებულია ლეგალური გზებით და არ არის რაიმე ჭორის ან ვარაუდის დონეზე შეკრებილი ინფორმაციები.
აღნიშნული წერილი და კიდევ სხვა დოკუმენტები, როგორც ლორთქიფანიძე აცხადებს, კონსტანტინე სურგულაძემ გადასცა საფრანგეთი-საქართველოს თანამეგობრობის ასამბლეის აღმასრულებელ დირექტორს ნუგზარ სულაშვილს, რომლის განცხადებით პირველი აღმოჩნდა დიასპორის სამინისტრო, რომელმაც ამ პროცესებს გაუწია სერიოზული ანგარიში და დააყენა ამ ადამიანების მოთხოვნა მკურნალობის გაგრძელებასთან დაკავშირებით. სულაშვილი აღნიშნავს, რომ მსგავსი წერილების და დოკუმენტების გასაჯაროება არ წარმოადგენს ხელისუფლებისადმი “ჩასაფრების პოლიტიკას” და ემსახურება ერთადერთ მიზანს-იმ მოქალაქეებს, რომლებსაც შეუწყდათ ან უარი ეთქვათ მკურნალობაზე და სოციალურ დახმარებაზე, ისევ აღუდგეთ ამ პროგრამით სარგებლობის უფლება, რისთვისაც დიასპორის სამინისტროს მიერ მომზადებულ ყველა წერილს და დოკუმენტს გადასცემს საფრანგეთის პრეფექტურებს.
