ამასთან, უკიდურესად დაზარალებულებს, რომლებსაც სახლი დაეწვათ ან მეწყერმა დაუნგრია, “უფლება მისცეს” ადგილობრივი და სამხარეო ხელისუფლების ნებართვით, 5 კუბმეტრი სამასალე მორი დაემზადებინათ.
საშეშე მერქნისა და სამასალე მორის დამზადება მოსახლეობას უკიდურესად მძიმე ვითარებაში მოუხდა _ მერქანი სამანქანე გზებიდან ათეულობით კილომეტრით დაშორებულ ტერიტორიებში მიეზომათ. საწვავის შეძენა, ავტომანქანის, შეშისმჭრელების დაქირავება ნასესხები ფულით ზოგმა შეძლო, უმეტესობამ, ცხადია, ვერ მოახერხა და ამჯობინა “პრეზიდენტის საჩუქარი”, ნომინალურ ფასად მაინც გაეყიდა. ამას მოჰყვა სახერხების არაერთგზის შემოწმება, დაყადაღება, საბოლოოდ კი, დალუქვა და ბევრის დაპატიმრება.
რეინჯერები, რომლებიც იმ პერიოდში მუშაობდნენ, დღესაც ციხეში არიან; სასჯელს იხდის ჩოხატაურის სატყეო სამმართველოს უფროსი, თენგიზ ცინცაძე, ხოლო რეგიონის სატყეო დეპარტამენტის ხელმძღვანელი, გია მგალობლიშვილი, რომელიც პრეზიდენტის მიერ ღირსების ორდენით იყო დაჯილდოებული, ძებნილია.
ყველა დაკავებულის მიმართ ბრალდება საკმაოდ მძიმეა _ უკანონოდ გაჩეხილი ტყეები. ვერც ერთმა მათგანმა ვერ შეძლო სასამართლოსთვის დაემტკიცებინა, რომ ისინი პრეზიდენტის ბრძანებულების შესაბამისად მოქმედებდნენ. გამოძიების პროცესშიც და სასამართლოზეც, ათეულობით მოწმე დაიკითხა. უმეტესობამ სათბობი შეშისა და უკიდურესი აუცილებლობის საფუძველზე მიკუთვნებული 5-5 კუბური მეტრი სამასალე მორის კანონიერად მოპოვების დამადასტურებელი აუცილებელი და საკმარისი დოკუმენტები წარმოადგინა, თუმცა, ეს არავინ გაითვალისწინა. შესაბამისად, ხალხს “საჩუქარი” ჩამოართვეს და ყოველგვარი ახსნა-განმარტების გარეშე წაიღეს.
სამაგიეროდ, იყო ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტის საკრებულოს თავმჯდომარის ანტონ ხუნდაძის და გუბერნატორის ვალერი ჩიტაიშვილის უშუალო დაპირება, რომ იმ კატეგორიას, რომლებსაც დოკუმენტები წესრიგში ჰქონდათ და დადგინდებოდა სამასალე მორების საჭიროება, “საჩუქარს” დაუბრუნებდნენ. სწორედ ამ დაპირების გამო შეწყდა, მიმდინარე წლის 7 აპრილს, ჩოხატაურში გამართული საპროტესტო აქცია, სადაც მოსახლეობა ფინანსთა სამინისტროს შემოსავლების სამსახურის მიერ მორების წაღებას აპროტესტებდა.
მას შემდეგ დიდი დრო გავიდა, თუმცა, ეს დაპირება არავის გახსენებია. “საჩუქრის” მფლობელთა სახლებში ისევ წვიმა ჩამოდის, სტიქიისგან დაზიანებულ კედლებში ქარი უპრობლემოდ აღწევს და რამდენიმე მათგანი ღამეს მეზობელთან ათევს.
ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტის საკრებულოს თავმჯდომარე, ანტონ ხუნდაძე ამბობს, რომ ძიების დამთავრებამდე მოსახლეობას ვერაფერს ეტყვის(?!):
_ ამ საკითხზე მიმდინარეობს გამოძიება, რაც, სავარაუდოდ, უმოკლეს ხანაში უნდა დასრულდეს. სწორედ გამოძიების დასრულების შემდეგ შემეძლება გავცე მოსახლეობას პასუხი, _ აღნიშნა ჩვენთან საუბრისას ხუნდაძემ.
ვერავინ გვპასუხობს კითხვაზე, რატომ მისცეს დაპირება მოსახლეობას მაშინ, თუკი ამ დანაპირების შესრულება არ შეეძლოთ. თუმცა, იმის გათვალისწინებით, რომ ხელისუფლება საკუთარ ხალხს, არჩევნებიდან არჩევნებამდე მხოლოდ და მხოლოდ დაპირებებით კვებავს, ფაქტია, რომ ხუნდაძის დაპირება, სხვა ბევრის მსგავსად, მხოლოდ გაზეთის ფურცლებს შემორჩა.
აღსანიშნავია ისიც, რომ მოსახლეობას პასუხის გაცემა ყველაზე ნაკლებად აინტერესებს _ მათთვის უმთავრესი სასიცოცხლოდ აუცილებელი მასალის მიღებაა, მით უმეტეს მაშინ, როცა ზამთარი მოახლოვდა. ასეთი ადამიანების რაოდენობა მხოლოდ ჩოხატაურში ასს აჭარბებს.
_ ამ ე.წ. “საჩუქრებით”, ყველაზე დიდი მოგება ბიუჯეტმა ნახა _ ბუნებრივი რესურსის გადასახადი, ჯარიმები, გირაო, საპროცესო. რამდენი ადამიანი დაიჭირეს მაგის გამო. გააკეთეს პიარი, აქაოდა, უკანონობას ვებრძვითო. ჯარიმა გადაიხადა დამამზადებელმაც და მეტყევემაც. ის მორები სახელმწიფომ წაიღო, თუმცა, უცნობია, რომელი კანონის საფუძველზე. წაღების უფლება არავის ჰქონდათ. როცა ქიბარ ხალვაშს ქონება ჩამოართვეს, ხოლო ნინო ბურჯანაძეს აგარაკი, კანონი შეცვალეს, მაგრამ ის კანონი ამ შემთხვევაზე არ ვრცელდება. სახელმწიფოს სამშენებლო ორგანიზაციები არ აქვს, შესაბამისად, ეს მორი კერძო პირს გადასცეს, რომელიც დახერხავს და ღმერთმა უწყის, სად წაიღებს. გვაჩვენონ ჩოხატაურში ერთი გაჭირვებული, რომელმაც ფული გადაიხადა და ეს 5 კუბური მეტრი მასალა მიიღო. ეს ბრძანებულება გაკეთდა იმისთვის, რომ ხალხი დაეპატიმრებინათ და ფულები აეღოთ. ვალერი ჩიტაიშვილს და ლელა თავართქილაძეს მიაჩნიათ, რომ ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტის არის შპს, რომლის დამაარსებლები თავად არიან, _ თქვა ჩვენთან საუბრისას ოპოზიციონერმა ვლადიმერ სიხარულიძემ.
სიხარულიძის განცხადებაზე, კომენტარის გაკეთება არც გურიის გუბერნატორმა და არც მისმა მოადგილემ ისურვეს, მიუხედავად იმისა, რომ ზედამხადველობის სამსახურის ყოფილი უფროსის ბრალდებები საკმაოდ მძიმე და სიმართლესთან ახლოსაა _ ე.წ. “პრეზიდენტის საჩუქრით” ხელი მხოლოდ ერთეულებმა და ბიუჯეტმა მოითბო.
უნდა ითქვას იცის, რომ 2007 წელს მიღებული “საჩუქრების” მსგავსი “საჩუქარი” წლეულსაც გაიმეტა ხელისუფლებამ და მოსახლეობას ნება დართო, შეშა ტყეში მოეჭრათ _ ერთი კუბური მეტრი თხმელის ხის ფასი წლეულს 2 ლარია, წიფელა და რცხილა 3 ლარი ღირს. მოსახლემ “ლიბერთი ბანკის” ჩოხატაურის ფილიალში საჭირო რაოდენობის შეშის ფასი უნდა გადაიხადოს, ქვითარი, სატყეო დეპარტამენტში მიიტანოს და შემდეგ მოსაჭრელ ადგილს რეინჯერი გამოუყოფს.
თუმცა, როგორ გავარკვიეთ, წინა წლების მსგავსად, ეს “საჩუქარიც” ბლეფია _ საქმე იმაშია, რომ ტერიტორია, სადაც ჭრები დაშვებულია, თითქმის მიუდგომელია და უმრავლესობა მოჭრილი ხის გამოტანას ვერ მოახერხებს.
ჩოხატაურის სატყეო დეპარტამენტში, რამდენჯერმე მისვლის მიუხედავად, პასუხისმგებელი პირი ვერავინ აღმოვაჩინეთ. როგორ გავიგეთ, მოსახლეობამ საშეშე ტერიტორიის მოთხოვნით გამგეობას არაერთგზის მიმართა და ჭრის ნებართვა მათ საცხოვრებელ ადგილთან ახლოს მდებარე ტყეში ითხოვა, თუმცა, უშედეგოდ.
ჩოხატაურის გამგებლის მოადგილის, დიმიტრი კორიფაძის ინფორმაციით, ჭრა დაშვებულია ზემოხეთში, სამებაში, ქვაბღაში, ზემოსურებში, საჭამიასერში, ზოტში და ცხვარისსაპარსში (ბახმაროს მიმდებარე ტერიტორია).
მოსახლეობის თქმით, ამ ზონებიდან შეშის გამოტანა 700-800 ლარი ჯდება. დამამზადებლები უარს ამბობენ მოსახლეობის დახმარებაზე _ მათი განმარტებით, სხვისი შეშის მოჭრა, ნებისმიერი ნებართვით “საშარო საქმეა” და ამის მაგალითად პრეზიდენტის ადრინდელი “საჩუქარი” მოჰყავთ.
