“მხოლოდ ის მინდა, ყოფა შევუმსუბუქო, ტკივილები მაინც დავუამო”

მარიამ ბარამიძე 8 სექტემბერს 12 წლის გახდება. ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტის სოფელ ზემოსურებში მცხოვრები ბარამიძეების ოჯახის ერთადერთი გოგონა სწორედ ამდენი წელია, რაც საწოლზე წევს. მას ციტომეგალოვირუსი მიკროცეფალია აქვს. როგორც დედა, ნატო სალუქვაძე გვიყვება, ექიმებმა ფეხმძიმობის დროს შეყრილ ვირუსს ვერაფერი გაუგეს და გოგონა პრობლემებით დაიბადა.

_ თავიდანვე დავიწყეთ მკურნალობა. 3 თვის იყო, როცა ვენიდან სისხლი აუღეს არასწორად. მას შემდეგ მისი მდგომარეობა დამძიმდა და დღითიდღე რთულდება. შიშები აქვს. ერთადერთი, რითაც ვაჩერებ, მუსიკაა _ მხოლოდ მუსიკის ხმაზე წყნარდება. პატარა ხმაურზეც კი კრუნჩხვები ემართება, _ ამბობს ჩვენთან საუბრისას ქალბატონი ნატო.

მარიამის გამო ბარამიძეების ოჯახს სურებიდან ოზურგეთში, ლიხაურში, ნატოს მშობლებთან მოუხდათ გადასახლება:

_ სურების ჰავას ვერ ეგუება, ამიტომ, 12 წელია, დედაჩემის სახლში ვცხოვრობთ. ისეთი ავადმყოფია, მარტო ვერ ვტოვებ, გვერდიდან ვერ ვშორდები. ჩემი მეუღლე და მშობლები უმუშევრები არიან. დედა დღიურ მუშად მუშაობს და ცდილობს, მარიამის წამლებისთვის საჭირო თანხის მოგროვებაში დაგვეხმაროს, წამლებს კი დიდი თანხები სჭირდება, _ ცრემლების შეკავება უჭირს დედას, რომელსაც 12 წელია, შვილი ხელში აყვანილი დაჰყავს.

_ ეტლი მაქვს, მაგრამ ვერ ჯდება. ამდენი წლის წოლის გამო ხერხემალზეც პრობლემები გაუჩნდა. მასაჟია საჭირო, ჩვენ კი ამის საშუალება არ გაქვს. ხელისუფლებაც არ გვეხმარება. ერთი წლის წინ, ოზურგეთის გამგეობაში მივედი, მარიამი ხელში მყავდა აყვანილი. ყველამ ნახა, რა მდგომარეობაში იყო ჩემი შვილი, თუმცა, დახმარებაზე უარი მითხრეს, ბიუჯეტში თანხა არ გვაქვსო, _ გვიყვება ნატო სალუქვაძე.

"ციტომეგალური ვირუსული ინფექციის შემდგომი მდგომარეობა _ მიკროცეფალია. ფსიქომოტორული განვითარების ჩამორჩენა, ეპილეფსიური სინდრომი.

ბავშვი ვერ იჭერს თავს, არ აფიქსირებს მზერას, არ ინტერესდება სათამაშოებით, ვერ ცნობს ახლობლებს. პაციენტი საჭიროებს ხანგრძლივ და ანტიკონვულსურ თერაპიას," _ ვკითხულობთ მარიამის სამედიცინო ისტორიაში.

ზემოთ აღნიშნული თერაპია ხარჯებთან არის დაკავშირებული, რის საშუალებაც ოჯახს არ აქვს _ მათი შემოსავალი მარიამის 70-ლარიანი პენსია და 22-ლარიანი დახმარებაა.

"გურია ნიუსმა" მარიამის შესახებ ოზურგეთის მუნიციპალიტეტის გამგებელს, მერაბ ჭანუყვაძეს აცნობა, რომელმაც პატარა გოგონა ჩვენთან ერთად მოინახულა. მისივე თქმით, მარიამს ერთჯერად დახმარებას ამ კვირაში მისცემენ. თუმცა, ეს მისთვის საკმარისი არ არის. იმისთვის, რომ იცოცხლოს, მას მასაჟები და ძვირადღირებული მედიკამენტები ესაჭიროება:

_ თავის ძვალი არ ეზრდება და კანი უნაოჭდება. ხშირად ვარდება კრუნჩხვებში. ტკივილებიც აწუხებს. ერთადერთი ის მინდა, რომ ყოფა შევუმსუბუქო, ტკივილები მაინც დავუამო. ეს კი არ ვიცი, როგორ უნდა მოვახერხო ფინანსების გარეშე. გოჭებს ვზრდი, ვყიდი, რომ წამლის ფული მოვაგროვო, მაგრამ საკმარისი არ არის. ასეთი ავადმყოფებისთვის წამლები უფასო უნდა იყოს, მაგრამ… მადლობა ღმერთს, ახლა უფასო დაზღვევა მაინც გვაქვს და ექიმთან მისვლის დროს ფულს არ ვიხდი, თუმცა, როცა სახლში მომყავს, იძულებული ვარ გადავუხადო. ბევრს ვეცოდები _ მარიამს რომ ნახავენ, ფულს აღარ მართმევენ, _ ამბობს ნატო სალუქვაძე, რომელსაც კეთილი ადამიანების დახმარების იმედი აქვს.