გვანცა ყუფარაძეს ნასამართლეობა მოეხსნა, ამის შესახებ ის სოციალურ ქსელში წერს. მის წერილს “გურია ნიუსი“ უცვლელად გთავაზობთ.
“ მეგობრებო, თქვენ უკვე იცით, რომ ქვეყნის სამივე ინსტანციის სასამართლოს გავლის შემდგომ, 2009 წელს, სისხლის სამართლის ქეისი, საჩივართან ერთად გადაგზავნილ იქნა ადამიანის უფლებათა ევროპულ სასამართლოში, სასამართლომ საქმე წარმოებაში მიიღო და ამ მომენტისათვის, ასევე, მოლოდინის რეჟიმში ვიმყოფები. – საქმის განხილვის ვადის ხანგრძლოვობა საკმაოდ მოცულობითია, ამ ფაქტის გვერდის ავლა კი სასამართლო რეგლამენტიდან გამომდინარე შეუძლებელი. ,,ადამიანის უფლებათა ევროპული სასამართლოს" გადაწყვეტილება, ჩემი ძირითადი სამართლებრივი რესურსია უდანაშაულობის დასამტკიცებლად, სწორედ ამიტომ, დაველოდები იმდენ ხანს, რამდენის საჭირო იქნება !
მოგეხსენებათ, მე უარი განვაცხადე 2013 წელს ქვეყნის იმჟამინდელი პრეზიდენტის მიერ მიღებული ამნისტიის გამოყენებაზე, პირობითი მსჯავრისა და ნასამართლეობის მოსახსნელად. ეს ჩემთვის არ წარმოადგენდა შესაძლებლობის გამოყენებაზე უარის თქმას, აღნიშული მივიჩნიე, უბრალოდ შესაძლებლობის არ ქონად. – თუ რატომ, ამაზე აღარ შევჩერდები…
თქვენთვის, ასევე ცნობილია, რომ 2011 წელს ჩავირიცხე გურამ თავართქილაძის სასწავლო უნივერსიტეტში,სამართალმცოდნეობის ფაკულტეტზე, ამჟამად კი გავდივარ სწავლების IV საფეხურს.
2014 წლის 11 (თერთმეტ) მაისს, მე დავასრულე პირობითი მსჯავრის ნაწილის აღსრულებაც.
გამომდინარე იქიდან, რომ ჩემი სამომავლო პროფესიული სფერო და უშუალოდ არჩეული ორიენტირი მნიშნელოვანწილად იზღუდება ნასამართლეობის მქონე პირისათვის. საჭიროდ მიმაჩნდა, მაგრამ სიმართლე გითხრათ, სერიოზულად არც კი დამიშვია ის ალბათობა, რომ მიმართვის შემთხვევაში თბილისის საქალაქო სასამართლო დააკმაყოფილებდა ჩემს თხოვნას, მაგრამ, როგორც გულწრფელი ინტერესის, ასევე სამართლებრივი რეგაირების აუცილებლობიდან გამომდინარე, დაახლოებით ორი კვირის წინ გადავწყვიტე ნასამართლეობის მოსხნის საკითხის სასამართლოში დაყენება. ერთ კვირაში, მოვაწესრიგე დოკუმენტაცია და გასული კვირის 21 ( ოცდაერთ) ნოემბერს შევიტანე განაცხადი, საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 79 – ე მუხლისა და საქართველოს სისხლის სამართლის საპროცესო კოდექსის 288 – ე და 291 – ე მუხლების საფუძლით, ნასამართლეობის გაქარწყლების ვადის გასვლამდე, მოხსნის თხოვნით. – ამავე მუხლების სარეზოლუციო ნაწილითა და მუხლობრივი საფუძლით, წარდგენილი დოკუმენტაციის ფონზე, თბილისის საქალაქო სასამართლოს სისხლის სამართლის საქმეთა კოლეგიის მოსამართლემ, გიორგი გოგინაშვილმა შუამდგომლობა დააკმაყოფილა.
მე, რასაკვირველკია ამ მომენტში აბსოლუტურად სუბიექტური ვარ და გამომდინარე აქედან, მადლიერი ამ პიროვნების. – ვიცავ რა სუბორდინაციულ ნორმას, მის მიერ მიღებული გადაწყვეტილების მიზეზობრიობით მადლობას ვუხდი ,,თბილისის საქალაქო სასამართლოს."
მიუხედავად იმისა, რომ სასამართლო პროპცესებს პერმანენტულად ვესწრები არ მქონია ბატონ გიორგი გოგინაშვილის მიერ წარმართულ პროცესზე დასწრების შემთხვევა. – მე, როგორც რიგითი მოქალაქე და მომავალი იურისტი აუცილებლად გავეცნობი, შესაძებლობების ფარგლებში, ყველა იმ სამართლებრივ მასალას – გადაწყვეტილებებს, რამაც შესაძლოა ჩემი – პირადი(ადამიანური) შთაბეჭდილება გაამყარის, არა მხოლოდ სუბიექტურ დონეზე. დიდი მადლობა. – დღეს, ჩემში, ნამდვილად გადაფასდა გარკვეული სახის დამოკიდებულებები, გმადლობთ !
დიდი მადლობა, გვანცა რობაქიძე – ეს, აღნიშული პიროვნება პრობაციის ბიუროს ერთ-ერთი თანამშრომელია. წლების განმავლობაში, პრობაციის მსჯავრის აღსრულების დროს მასთან გავდიოდი გეგმიურ – სავალდებულო აღრიცვას ბიუროში, რადგან მინდოდა, რომ გამევლო მასთან … მისი დამსახურებაა, რომ პრობაციის ეროვნული სააგენტოს, კონკრეტუულმა ტერიტორიულმა ორგანომ, პირადი ოფიცრის(იმჟამინდელი თანამშრომლის) – ეკა ხარებავას მიერ წარმოებული – გაწერილი დოკუმენტაციის საფუძველზე, გასცა დახასიათება, რომელმაც მოსამართლეს მისცა შესაძლებლობა აღნიშული გადაწყვეტილების მიღებისა. – რომ არა ეს ადამიანი და მისი დამოკიდებულებები (რომელიც ყოველთვის იგრძობა, ხშირად უსიტყვოდაც) ვფიქრობ, ჩემი, დახასიათებაში გასაწერი ქმედებები ვერ იქნებოდა ისეთი, როგორიც იყო.
ამ საკითხთან პირდაპირ კავშირში არ არის, მაგრამ არ შეიძლება – არ შემიძლია არ ავღნიშნო სასჯელაღსრულების დეპარტამენტის, კონკრეტული პენიტენციური ობიექტის ყველა ის თანამშრომელი, რომელიც ყოველთვის კარაგდ მექცეოდა. – მე თქვენზე ,, დიდი იურისტი" ჯერ არ შემხვედრია და ალბათ არც არადროს შემხვდება, მთელი ცხოვრების მანძილზე.
დიდი მადლობა – ნანა გონაშვილს, (ვერ ვნიშნავ) – ეს ადამიანი ჩემი სინდისია, ,,ჩემი პროფესიაა" – პირდაპირი მნიშნელობით ! ! ! … "
დიდი მადლობა, ადამიანს, რომელიც ყოველი დაძინებისა და გაღვიძების წინ მახსენდება, – ის დიდი ჰუმანისტი და დიდი პიროვნებაა – თამუნა ბიბლაია – გმადლობ ! ;
აღარ განვაგრძნობ, ამჯერად… დიდი მადლობა ყველას, მე თითოეული თქვენგანი მახსოვს და მემახსოვრება ყოველთვის.
უდიდესი მადლობა, გურამ თავართქილაძის სასწავლო უნივერსიტეტის პროფესორს, სამართლის ფაკულტეტის დეკანის მოადგილეს ბატონ სერგო ჭელიძეს, დიდი მადლობა იმ დახასიათებისათვის, რომელიც სასამართლო გადაწყვეტილებაში არგუმენტის სახით არის მოყვანილი; ურმესი მადლობა, უნივერსიტეტის ყველა იმ პროფესორ – მასწავლებელს, რომლის წყალობითაც შესაძლებელი გახდა ნახსენები დახასიათების გაცემა. – მადლობა, საოცრად კომპეტენტრურ ახალგაზრდა გოგონას დეკანატიდან, რომლის სახელსაც ვერ ვიხსენებ. – ნაცნობი სახე ჰქონდა, მაგრამ ის, იმდენად თბილი და ყურადღებიანი იყო ჩემს მიმართ, რომ მომერიდა მეკითხა ვინაობა. – აუცილებლად ვკითხავ, – ხვალვე. მას, დიდი წვლილი მიუძღვის ზემოდ ხსენებულში. – მადლობა, ჩემო კარგო ადამიანო.
და, რაც ყველაზე საგულისხმოა, დიდი მადლობა ჩემი ცხოვრების რწმენას, ჩემს პედაგოგს ნინო კვიტაშვილს რომ არა, ეს ადამიანი მე ვერაფერს შევძლებდი – ფიზიკურად. ის არის ჩემი სკოლა, ცოდნა – გამოცდილება, ჩემი ატესტატი, ჩემი დიპლომი, ჩემი ფუნდამენტი, რაც, აუცილებლად შექმნის მომავალში, – არ ვიცი რას, მაგრამ ნამდვილად ღირებულს.“
