14 წლის გიორგი ზერეკიძე სამართალდამცველებმა 2006 წლის 8 იანვარს დააკავეს. მას ანგარების მიზნით მკვლელობის მცდელობა, ყაჩაღობა და ხულიგნობა დასდეს ბრალად.
გიორგი პოლიციაში მამამ მიიყვანა. მამუკა ზერეკიძე ფიქრობდა, რომ ბავშვს გაფრთხილებას მისცემდნენ და სიტყვიერად დასჯიდნენ, თუმცა, შეცდა.
გიორგი ზერეკიძე პოლიციიდან აღარ გამოუშვეს.
მეორე დღეს სხვადასხვა საინფორმაციო საშუალებებით თანამდებობის პირებად ის კრიმინალად შერაცხეს და მისი დაკავება და სამაგალითო დასჯა სხვებისთვის გაფრთხილებად მიიჩნიეს.
მათ შორის იყო იმდროიდელი პრეზიდენტი მიხეილ სააკაშვილი, რომელმაც გიორგი ზერეკიძე სასამართლოს გადაწყვეტილებამდე რამდენიმე თვით ადრე კრიმინალად პარლამენტის ტრიბუნიდან გამოაცხადა:
"მე ვაცხადებ ნულოვანი ტოლერანტულობას წვრილმანი დანაშაულისთვისაც კი. ქურდები, მძარცველები, ყველა მათგანი ციხეში უნდა წავიდეს. მათ მიმართ ტოლერანტობა არ უნდა იყოს. ეს ყველამ უნდა გაიგოს, სასამართლომაც და ყველამ“, _ განაცხადა სააკაშვილმა 2006 წლის 14 თებერვალს პარლამენტში თავის წლიურ მოხსენებისას.
2006 წლის 30 ივნისს გიიორგი ზერეკიძეს 10 წლიანი პატიმრობა მიუსაჯეს.
ამ განაჩენს ადამიანისა და ბავშვთა უფლებების დამცველი არასამთავრობო ორგანიზაციები აპროტესტებდნენ და აღნიშნავდნენ, რომ გამოძიება არასრულფასოვნად ჩატარდა.
გამოძიების მტკიცებით 2006 წლის იანვარში სახლიდან გასულ ზერეკიძეს შელაპარაკება მოუვიდა იქვე მდებარე ერთ-ერთი მაღაზიის დისტრიბუტორთან ლევან ბოჭორიშვილთან.
კერძოდ, ბრალდებულმა შეამჩნია, რომ დაზარალებულმა მანქანა იქ გააჩერა, სადაც მამამისის მანქანის სადგომი იყო. ამის გამო მას შენიშვნა მისცა. ბოჭორიშვილმა საყვედური არ მიიღო და მათი საუბარი ჩხუბში გადაიზარდა. ზერეკიძემ კი ის მსუბუქად დაჭრა.
პირველადი დაკითხვისას დაზარალებულმა განაცხადა, რომ ზერეკიძე მას აყაჩაღებდა, თანხა მოსთხოვა და მასთან ჩხუბი სწორედ ამ მიზეზით მოუვიდა.
თუმცა, ამას უარყოფდნენ თვითმხილველები და ზერეკიძე. მოგვიანებით ბოჭორიშვილმაც აღიარა, რომ თანხის მოთხოვნას ადგილი არ ჰქონია და ჩვენება მისმა დაცვის უფროსმა ძალით დააწერინა, თუმცა სასამართლომ ეს არ გაითვალისწინა.
ოჯახმა ეს განაჩენი სტრასბურგის სასამართლოში გასაჩივრა. თუმცა, როგორც გაირკვა მათ გიორგის ვადაზე ადრე გათავისუფლების სანაცვლოდ სარჩელის გამოტანა მოსთხოვეს. ზერეკიძეებმა საქმის გამოთხოვაზე განაცხადი დაწერეს და საბუთების გამოსატანად სტარსბურგში ჩაფრინდნენ.
თითქოს ყველაფერი ამით უნდა დასრულებულიყო, მაგრამ სამშობლოში დაბრუნებული მამუკა ზერეკიძე სპეციალურმა ოპერატიულმა დეპარტამენტმა 2010 წლის 24 მარტს თბილისის საერთაშორისო აეროპორტში თვითმფრინავიდან ჩამოსვლისას დააკავა.
მის ბარგში დიდი რაოდენობით ნარკოტიკული ნივთიერება _ 230 აბი სუბუტექსი აღმოაჩინეს.
ზერეკიძემ დანაშაული აღიარა და მას სამუდამო პატიმრობა მიუსაჯეს.
მისჯიდან ერთი წლის შემდეგ მამუკა ზერეკიძე რუსთავის #6 დაწესებულებაში გარდაიცვალა.
ოფიციალურ მიზეზად დენის დარტყმა დაასახელეს.
ოჯახმა ეს ვერსია არ დაიჯერა. მამუკა ზერეკიძის მეუღლის, ლიკას მოთხოვნით, ცხედარს ალტერნატიული ექსპერტიზა ჩაუტარდა, რომლითაც გაირკვა, რომ ცხედარს სხეულზე დაზიანებები აღენიშნებოდა.
საქმე ამის იქით არ წასულა.
2010 წლის დეკემბერში გიორგი ზერეკიძე გაათავისუფლეს. თუმცა, ორ თვეში ისევ დააკავეს _ ამჯერად ხულიგნობის ბრალდებით. გიორგის დედა, ლიკა ზერეკიძე იმ დროს აცხადებდა, რომ გიორგის პროვოკაცია მოუწყვეს.
გიორგიმ ციხე 2013 წლის 13 იანვარს პოლიტპატიმრის სტატუსით დატოვა.
გიორგი ეჭვობს, რომ მამაისი მისი საქმეს შეეწირა და სიმართლის დადგენის იმედი აქვს:
_ გამოძიება მიმდინარეობს უკვე 4 წელია. წინა ხელისუფლების პირობებში რა თქმა უნდა არ მქონდა საქმის ობიექტურად გამოძიების. დღეს სხვა ვითარებაა და არსებობს ამის პოლიტიკური ნება, რომ გამოიძიონ ყველა ის საქმე რაც ეჭვს უჩენს საზოგადოებას. ამის მაგალითია თუნდაც ბატონი იურის გარდაცვალება და ასევე კორტების საქმე, _ ამბობს გიორგი ჩვენთან საუბრისას.
მისივე თქმით "საქმეში არსებული მტკიცებულებებით სრულად გამოირიცხება წინა გამომძიებლის ვარაუდები, თითქოს, მამუკა ზერეკიძეს საპირფარეშოში დენმა დაარტყა“.
_ ამის დასადასტურებლად დევს საქმეში ფოტო მასალა, რომელიც გამორიცხავს ზემოაღნიშნულს, იმედი მაქვს საზოგადოების მხარდაჭერით საქმეს ბოლომდე მივიყვან, _ აღნიშნავს ზერეკიძე "გურია ნიუსთან" საუბრისას.
გიორგი ზერეკიძე ამ დრომდე არ არის დაზარალებულად ცნობილი და როგორც ამბობს საქმის მასალები მას არ აქვს.
_ მხოლოდ გავეცანი _ დასძინა ზერეკიძემ.
_ გიორგი, როგორ ფიქრობ, ინტერესში იყო მამაშენის სიკვდილი?
_ მამაჩემის სიკვდილი, მაშინდელი დანაშაულებრივი სისტემის ინტერესში შედიოდა. კონკრეტულ ადამიანებზე მიდის მუშაობა და ტარდება საგამოძიებო მოქმედებები. ამ ეტაპზე, გამოძიების ინტერესებიდან გამომდინარე კონკრეტულ გვარებს ვერ დავასახელებ.
_ ფიქრობ, რომ მამათქვენის გარდაცვალება თქვენს საქმეს უკავშირდება?
_ კი, ვფიქრობ, რომ ჩემს საქმესთან პირდაპირ კავშირშია, როგორც დაკავების, ასევე გარდაცვალების ფაქტი, ამაზე სხვა ფორმატში ვისაუბრებ უფრო ვრცლად.
_ რაში სჭირდებოდათ მამათქვენის მოკვლა? როგორ ფიქრობთ, ეს რატომ უნდა გაეკეთებინათ?
_ ძნელი წარმოსადგენია ჩემთვის, რომ ვიღაცას შეიძლება ვიღაცის მოკვლა "აწყობდეს", მაგრამ დღეს ნათელია, რომ ციხე იყო სიკვდილის ექსპორტი და მათთვის არანაირი მნიშვნელობა არ ქონდა ადამიანების სიცოცხლე. მითუმეტეს მე ვსაუბრობ მამაჩემზე, რომელიც მანამდე წარმოადგენდა მაშინდელ ოპოზიციას და ხმას იმაღლებდა ხელისუფლების დანაშაულებრივ ქმედებებზე.
_ თქვენი აზრით ეს საზოგადოების დაშინებისთვის გააკეთეს?
_ დაშინებისთვის ვერ ვიტყვი, რადგან მარტო ჩვენ კი არა, მთელი საქართველო იყო მაშინ დაშინებული _2011 წელს მოხდა ეს ფაქტი. გეტყვით კონკრეტულს _ სახელმწიფო ექსპერტის დასკვნაში წერია რომ დენმა დაარტყა საპირფარეშოში, თუმცა, შემთხვევის ადგილზე გადაღებული ფოტომასალით ეს არ დასტურდება. ასევე საპირფარეშოში არის მხოლოდ ერთი ჩუსტი, რაც არალოგიკურია. ფაქტები მიანიშნებს, რომ მამაჩემი გარდაცვალების დროს იქ არ ყოფილა. ფოტოებზე კარგად ჩანს, რომ მამაჩემი ძირს წევს და ხელები უკან აქვს. ეს ასე არ ხდება. ამის გარდა ბევრი მნიშვნელოვანი დეტალია.
მისივე თქმით, ამ საქმეზე გამოძიება არასდროს შეწყვეტილა:
_ ახლა გამომძიებლები შეიცვალნენ, _ ამბობს გიორგი, რომელსაც იმედი აქვს, რომ ამ ფაქტს ნათელი მალე მოეფინება.
მამუკა ზერეკიძის გარდაცვალების საქმეს რუსთავის საოლქო პროკურატურა იძიებს. მიუხედავად მრავალგზის მცდელობისა ჩვენ მათთან დაკავშირება ვერ მოვახერხეთ.
