ავტობუსი, ე.წ „მარშუტკა“, მეტროდა სხვა სახის საზოგადოებრივი ტრანსპორტი მათი გამოგონების დღიდან საუკეთესო საშუალებაა სოციალური ურთიერთობებისთვის, ინფორმაციის გაცვლისთვის, ახალი ადამიანების გასაცნობად… გურულები სიცოცხლის უნარიანობით, სისხარტით და ენერგიით გამოვირჩევით და ახლა წარმოიდგინეთ ავტობუსი ან „მარშუტკა“ დატვირთული უამრავი გურულით, ცალკე სამყაროა. ალბათ, ყველა ადამიანს სიცოცხლის განმავლობაში ერთხელ მაინც უმგზავრია საზოგადოებრივი ტრანსპორტით და პირადი გამოცდილების საფუძველზე შთაბეჭდილებები გასჩენია. ზოგს ძალიან უყვარს საზოგადოებრივი ტრანსპორტით სარგებლობა, ზოგსაც არა.
ხშირად საუბრობენ იმაზე რომ ქალაქი და სოფელი ბევრი რამით განსხვავდება ერთმანეთისგან. ზოგი ამბობს ქალაქში „ცივი“ ხალხი ცხოვრობს, მეზობლობა არ იციან, კარის მეზობლები არ იცნობს ერთმანეთსო. ზოგი ამბობს ქალაქში ხალხი ერთმანეთის არ აწუხებს, ყველა თავისი საქმით არის დაკავებული და უბრალოდ ურთიერთობისთვის არ სცალიათო.
ქალაქსა და სოფელს შორის სხვაობებზე საუბრისას აუცილებლად აღნიშვნის ღირსია საზოგადოებრივი ტრანსპორტი. სოფლის, თუნდაც პატარა ქალაქის ავტობუსი ან ე.წ მარშუტკა ფაქტიურად ადგილობრივი მოსახლეობის მიერ ისე აღიქმება როგორც პირად საკუთრებაში მყოფი. ქალაქში, განსაკუთრებით დიდ ქალაქებში შედარებით მეტი ხალხი ცხოვრობს, სოფელში ცოტა, ხშირად ზედმეტად ცოტაც, ამიტომ ავტობუსში მგზავრების უმეტესობა ერთმანეთს იცნობს. სახლამდე გრძელი გზა მგზავრების მიერ ერთმანეთის მოკითხვით, ამბების მოყოლით გადის.
გურულ ავტობუსში ყოველთვის, ყოველთვის განიხილავენ პოლიტიკას. მაგრამ, გურიაში პოლიტიკაზე არა მხოლოდ ავტობუსში არამედ ყველგან, ნებისმიერი თავშეყრის ადგილას მსჯელობენ. თუმცა, არა არც ეგ არის მართალი, გურულები პოლიტიკაზე არამხოლოდ გურიაში, არამედ საქართველოს ნებისმიერ კუთხეში და მის ფარგლებს გარეთაც საუბრობენ. მგონი არ არსებობს გურული ერთი წინადადებით სხარტად და ლაკონურად რომ ვერ შეაფასებდეს მსოფლიოში არსებულ პოლიტიკურ სიტუაციას. „მარშუტკაში“ აქტიური განხილვის საგანს მიმდინარე აქტიური მოვლენები წარმოადგენს, ამ ბოლო პერიოდში კი ყველაზე აქტიური „დოლარის“ ციებ-ცხელების და გაზრდილი ფასების თემა მნიშვნელობას.
ყველაზე მთავარი რითიც სოფლის ავტობუსი განსხვავდება ეს არის გარემო რომელიც მასში სუფევს. ყველა ერთმანეთს იცნობს, თუ ისე მოხდა რომ უცხო მგზავრი ამოვიდა, გურულების მოუთმენლობის ამბავი კი მოგეხსენებათ და ცალ ფეხამოდგმულ მგზავრს უმალვე მიაგებენ „ვისი ხარ ნენა შენ?“
ავტობუსის განრიგი სოფლის თითქმის ყველა მცხოვრებმა იცის, რადგან ბევრი ოჯახისთვის, განსაკუთრებით ხანშიშესულებისთვის ავტობუსი გადაადგილების ერთადერთი საშუალებაა.
ყველამ იცის დღის განმავლობაში რამდენჯერ და რომელ საათებში უნდა ელოდონ ავტობუსს. სწორედ ამიტომ, ბევრი ადამიანი სამუშაო განრიგს ავტობუსის განრიგს უთანხმებს. ავტობუსების კატეგორიზაცია ხშირად არა უბრალოდ მათი მიმართულების, მარშუტის მიხედვით არამედ მძღოლების სახელების მიხედვით ხდება. მძღოლი ერთგვარი მამასახლისია, რომელმაც ყოველთვის იცის მისი მუდმივი მგზავრების შესახებ და საჭიროების შემთხვევაში აუცილებლად ელოდება მათ, თუ მგზავრს მძიმე ტვირთი აქვს ცდილობს გზაზე არ დატოვოს და სახლამდე მიიყვანოს. რახან მარშუტკებს მუდმივი მგზავრი ყავთ, მსგავსი მგზავრები ე.წ პრივილეგიებითაც სარგებლობენ და მათთვის განკუთვნილი ადგილებიც აქვთ. ამიტომ არ გაგიკვირდეთ, გურიაში სტუმრად თუ ჩამოხვალთ, მარშუტკით მგზავრობას გადაწყვეტთ და ამ დროს რომელიმე გურული თავზე დაგადგებათ და ადგილის შეცვლას მოგთხოვთ.
შეიძლება საზოგადოებრივი ტრანსპორტი არ მოგწონდეთ, მაგრამ გურული ავტობუსით მგზავრობისას არასდროს მოიწყენთ, არ გაგიკვირდეთ ისე გაერთოთ რომ თქვენ გაჩერებასაც გასცდეთ. გურულ მარშუტკაში უამრავ ახალ ინფორმაციასაც გაიგებთ, ძალიან ბევრ საინტერესო ანალიზსაც მოისმენთ, აი ისეთებს ცნობილი ექსპერტებიც რომ ვერ გააკეთებენ და ბოლოს რაც მთავარია მიუხედავად იმ უამრავი საფიქრალისა და პრობლემისა, რომელიც არა მხოლოდ გურულებს არამედ მთელ საქართველოს აწუხებს აუცილებლად შეიგრძნობთ გურულების საოცრად კეთილ ბუნებას და მათ მებრძოლ ხასიათს.
