ოზურგეთელი მხატვრის, მარინა უჯმაჯურიძის მიერ, სოციალურ ქსელში გავრცელებულ განცხადებებს ბევრი ადამიანი გამოეხმაურა. “გურია ნიუსი” მხატვარს სახლში ესტუმრა. სახლში შეპატიჟებამდე ქალბატონმა მარინამ გვაჩვენა, როგორ აქვს გარეთ ნახატები შეფუთული: _ ჩემს სახლში შემოსული ადამიანი მიხვდება, თუ რამ გადამაწყვეტინა იმ წერილის დაწერა, რომელიც სოციალური ქსელის მეშვეობით გავავრცელე. ჩემთვის უკვე ყველაფერი პრობლემაა, _ გვითხრა მან.
_ 30 წელია, ერთსა და იმავე მდგომარეობაში ვიმყოფები. ერთი ჩვეულებრივი მოქალაქე ხომ ვარ, სხვა თუ არაფერი? იმ ღირსეულ საქმეს ვაკეთებ, რომელიც ჩემთვის კი არა, თაობებისთვის არის აუცილებელი. მე არ ვტყუი ჩემს საქმესთან, მართალი ვარ. ხომ ნახეთ, ნახატები წყალში მაქვს. არ არის ფინანსური შესაძლებლობა და იმიტომ.
_ ხელისუფლებისთვის არ მიგიმართავთ?
_ ამის შესახებ რამდენიმე წელია, ყოველდღე ვსაუბრობ. ირინა საჯაიამ მითხრა, ახლა შენ გეხმარებით და რა ვქნათ მეტიო. გამოფენა გამიკეთეს, მაგრამ რა შემეცვალა ამით? ჩემი გამოფენა წლებია, მეორე საჯარო სკოლაში კეთდება. რა მერე, ვინ მეხმარება? აბსოლუტურად ყველაფერს მე ვაკეთებ.
_ რამდენი ხანია, რაც არ დაგიხატავთ?
_ 2011 წლის ზაფხულში უკვე ვეღარ დავხატე. მხატვრისთვის ეს წარმოუდგენელია, აქ მე ვერაფერს გავაკეთებ.
_ სახელმწიფოსგან არ იღებთ რაიმე სახის დახმარებას?
_ სოციალურ დახმარებას ვიღებ 54 ლარს და დედაჩემს აქვს პენსია.
_ სახლში რამდენი ცხოვრობთ?
_ მე და დედა. 120 ლარი მარტო შუქის ფული უნდა გადავიხადო. ის თანხა, რასაც ვიღებ, მიდის შუქის ფულსა და წამლებში. ერთი ჩემი ნაცნობია ბაზარში. ის მაძლევს პროდუქტს ნისიად და თანდათან ვუხდი ფულს. ახლაც მისი ვალი მაქვს. მაგალითად, შარშან გუბერნატორის დახმარებით მივიღე თანხა, რომელიც მთლიანად ამ ქალბატონს მივეცი, თუმცა, ვალი მაინც დამრჩა.
ოზურგეთის მუნიციპალიტეტის საკრებულოს განათლების, კულტურის, სპორტის, ახალგაზრდულ საქმეთა, ჯანმრთელობისა და სოციალურ საკითხთა კომისიის თავმჯდომარე, ირინა საჯაია მარინა უჯმაჯურიძის განცხადების შესახებ ამბობს: “გურია ნიუსის” ვებგვერდზე ვნახე მარინა უჯმაჯურიძის გულისწყრომა თუ არ ვიცი, რა დავარქვა, სადაც ის ამბობს, რომ არანაირი ყურადღება არ ექცევა და წყლის ნაყვაა მისი მომართვა ადგილობრივი ხელისუფლების მიმართ. მე მგონი, ეს არ არის სიმართლე. ძალიან დიდ პატივს ვცემ პირადად მას, მის შემოქმედებას, ძალიან კარგი მხატვარია. მინდა აღვნიშნო, რომ მარინა უჯმაჯურიძეს ყოველ წელს ეწევა დახმარება _ 2011 წელს ის შემოვიდა პროექტით საგრანტო-საკონკურსო პროგრამის ფარგლებში და ეს პროექტი 3 000 ლარით დაფინანსდა; გამოფენა გავუკეთეთ ადგილობრივი ძალებით, რომელიც მეორე საჯარო სკოლაში ჩატარდა. 2011 წლის ბოლოს მიიღო შეშა _ ერთ-ერთმა ჩვენმა თანამშრომელმა თვითონ უზრუნველყო ყიდვა, დაპობა და დახარისხება. 2010 წელს საქველმოქმედო ღონისძიება ჩატარდა ცენტრალურ ბიბლიოთეკაში და ქალბატონ მარინას 300 ლარის დახმარება გაეწია, 200 ლარი შეშისთვის გადაეცა. 2009 წელსაც გაეწია სოციალური დახმარება. გულისტკივილი, რომელიც წერილში იყო გამოხატული, ჩვენ არ მიგვიყენებია მისთვის და დაუმსახურებლად გვწერს.
_ ქალბატონო ირინა, რატომ არ ხერხდება, თუნდაც ერთი სახელოსნოს გამოყოფა, სადაც მხატვარი იმუშავებდა? მის სახლში ამის გაკეთება ნამდვილად შეუძლებელია.
_ მე ნამყოფი ვარ მარინას სახლში. კარგად ვიცი, იქ რა სიტუაციაა. ნამდვილად სავალალო მდგომარეობაშია ნახატები. ჩემი კეთილი რჩევა იქნება, გაიყიდოს მისი ნამუშევრები _ ბევრი ადამიანი იყიდის. მესმის მისი, როცა ნახატებზე ამბობს, ჩემი შვილები არიანო. რამდენიმე ტილო რომ გაყიდოს, დამერწმუნეთ, არ ექნება მას ასეთი მდგომარეობა და სახელოსნოსაც კარგად მოაწესრიგებს. აქვე ვიტყვი, რომ 2012 წლის ადგილობრივ ბიუჯეტში მისთვის დახმარების თანხა გამოიყოფა.
ოზურგეთის მუნიციპალიტეტის საკრებულოს ოპოზიციონერმა წევრმა, თემურ სალუქვაძემ საკითხთან დაკავშირებით სპეციალური განცხადება სოციალურ ქსელშივე გააკეთა: “ჩვენს ქვეყანაში არსებულმა მდგომარეობამ ბევრი ნიჭიერი ადამიანი გაუსაძლის მდგომარეობაში ჩააყენა. ერთ-ერთი მათგანი არის ოზურგეთელი მხატვარი, ქალბატონი მარინა უჯმაჯურიძე, რომლის შემოქმედებასაც ქართული საზოგადოება და მეც პირადად ვიცნობ და მეამაყება, რომ ოზურგეთს ასეთი ნიჭიერი ხელოვანი ჰყავს.
ვალდებულად ვთვლი თავს და მოვუწოდებ სხვებსაც, დახმარება გავუწიოთ ამ ნიჭიერ შემოქმედს. მე, ჩემის მხრივ, როგორც საკრებულოს დეპუტატი, უფლებამოსილების გახორციელებისთვის განკუთვნილ ერთი თვის თანხას გადავცემ ქალბატონ მარინა უჯმაჯურიძეს”.
