ქალაქ ოზურგეთში მცხოვრები აკადემიკოს გიზო ჭელიძის დის მაყვალა ჭელიძის ოჯახი უმძიმესი სოციალური პრობლემების წინაშე დგას, მათ დახმარებისთვის "გურია ნიუსს" მიმართეს:
"ძალიან არ მინდოდა, ჩვენი ოჯახის პრობლემა პრესის საშუალებით გაეგო მთელ ქალაქს, რაიონს, საქართველოს, მაგრამ რა ვქნათ, სხვა გზა არ დაგვიტოვეს. ჩვენც ისეთივე ადამიანები ვართ, როგორც ჩვენი ხელისუფლების წარმომადგენლები, ძალიან გთხოვთ დაინტერესდით ჩვენი ოჯახის პრობლემებით"– ასე დაიწყო ჩვენთან საუბარი 46 წლის ზაზა მუჯირმა.
ქალაქ ოზურგეთში ბათუმის ქუჩის პირველ შესახვევში მცხოვრები ზაზა მუჯირი პენსიონერ მოხუც დედ – მამასთან ერთად, როგორც თავად ამბობს, უკიდურესი სოციალური პრობლემების ფონზე ცხოვრობს.
"მამაჩემი ვლადიმერ მუჯირი 86 წლისა, დედაჩემი მაყვალა ჭელიძე 77 წლის, ის აკადემიკოსს გიზო ჭელიძის დაა, გურამ შარაძის ბიძაშვილი. ისინი რომ ცოცხალი ყოფილიყვნენ, ჩვენ ასე არ ვიქნებოდით. ერთი კვირაა პური არ გვაქვს, არანაირი საკვები, მაღაზიებში ბევრი ვალი დაგვიგროვდა და პროდუქტის გამოტანაზე უარს გვეუბნებიან. უკიდურესად შეჭირვებულები ვართ, მივეკუთვნებით სოციალურად დაუცველ ფენას, ამ ეტაპზე გათიშული გვაქვს ელექტროენერგია, 9 ლარი ვერ გადავიხადეთ, არ გვაქვს წყალი და გაზი.
უკვე სამი თვეა, სოციალური დახმარება შეჩერებული გვაქვს ხელახალი გადამოწმების გამო. სამი თვის სესხი წინასწარ მქონდა გამოტანილი . დედაჩემს პენსია არ მისცეს იმის გამო, რომ ოჯახის წევრს სესხად აქვს გამოტანილი სოციალური დახმარება და ის უნდა დაფაროთო. საიდან უნდა დავფაროთ ეს სესხი, რომელიც შეადგენს 612 ლარს ? სანამ ეს არ დაიფარება, დედაჩემს პენსიას არ მისცემენ, მამაჩემს კი 12 თვიანი სესხი აქვს გამოტანილი და თვეში ნახევარი ერიცხება. სამი თვის განმავლობაში ჩვენი შემოსავალი შეადგენს 90 ლარს ყოველ თვიურად"-ამბობს ზაზა მუჯირი და ქალაქ ოზურგეთის მერიას დახმარებისთვის მიმართავს:
"ვიყავით ქალაქის მერიაში მე და დედაჩემი, საწყალი მოხუცი, რომელიც 45 კილოა და ძლივს დადის. პირადად ალეკო ბურჭულაძეს შევხდით. მიგვიღო, მოვუყევი ჩემი დაავადების შესახებ, რომ მაქვს დიაბეტი, იშემია, ჰიპერტონია, მაწუხებს წნევა, მაქვს ჰორმონალური ცვლილებები და მაშინ გამიწიეს ერთჯერადი, 150 ლარიანი დახმარება და ისიც ქალბატონი თამარ დუმბაძის დახმარებით მივიღე.
ამდენი პრობლემა გვაქვს, არცერთი არ ვართ ჯანმრთელი, ჩემს ხანდაზმულ მშობლებს უამრავი წამალი ესაჭიროებათ ყოველთვიურად. ამაზე ხელს გვიწყობს, ბატონი ისიდორე, რომელმაც თავისი აფთიაქიდან მომცა წამლები ნისიად. გეკითხებით, სამი თვის განმავლობაში ასეთ ოჯახს 150 ლარიანი დახმარება როგორ უნდა ეყოს?
ძალიან რომ გაგვიჭირდა, რამდენიმე დღეა სახლში საჭმელი არ გვაქვს, მივმართე ისევ ქალაქ ოზურგეთის მერიას დახმარებისთის. ჯერ მითხრეს ერთ კვირაში იკითხეთ პასუხიო, შემდეგ კი უარით გამომისტუმრეს, არ არის საშუალებაო, თქვენ ერთხელ უკვე გაგეწიათ დახმარება 150 ლარის ოდენობითო.
კიდევ მქონდა შეტანილი განცხადება, სადაც ვითხოვდი ჩემი ავარიული სახლის შესაკეთებლად დახმარებას, სტიქიის დროს სულ დაიტბორა. წვიმა სახლში ჩამოდის. ადმინისტრაციული შენობის სახურავიდან ჩამომდინარე წყალი ჩემს ეზოში მოდის, რადგან არხები გაუწმენდავია. უარი გვითხრეს მერიაში მის გაკეთებაზე, რადგან ლიმიტი ამოწურულია და ამ ეტაპზე დახმარება ვერ გაგეწევათო.
სახლის წინ გზა გადაგვითხარეს, გამოცვალეს წყლის მილები და დატოვეს ასე. პასუხს არავინ აგებს, ანტისანიტარიაა აქ, არც კანალიზაცია არ არის ცენტრალულ უბანში. რადგან ადმინისტრაციული შენობის უკანა მხარეა, ყურადღება არ უნდა მიაქციონ?
თანამდებობის პირებისათვის ხომ არის ყველაფრის საშუალება? მეც ამ ქვეყნის შვილი ვარ, სრულუფლებიანი წევრი, მომცენ მაშინ ხელფასი, ან დამასაქმონ, ან დედაჩემს და მამჩემს მისცენ ნორმალური პენსია. ხელისულების პირებს თუ 3000 და 5000 ლარი აქვთ, ჩვენ ერთი წლის განმავლობაში უნდა გვეყოს 150 ლარიანი დახმარება? ესაა მთავრობა? ბატონ ბეგის 150 ლარი რამდენ ხანს ეყოფა?
ჩვენც ისეთივე ადამიანები ვართ, როგორც ჩვენი ხელისუფლების წარმომადგენლები, რომლებიც ავირჩიეთ, მოვიყვანეთ და რომლებმაც მოგვატყუეს. ბევრი ვიდავე ქალაქის მერიაში, აწი ხმას აღარ მოგცემთ მეთქი. დიაბეტი მაქვს 32 წელია.
სამჯერ ვითხოვე ოზურგეთის მერის ბეგი სიორიძის ნახვა, ვერ შევაღწიე მასთან, მითხრეს დაკავებულიაო.
"გურია ნიუსის" საშუალებით მივმართავ მას, ქალაქის მერს, რომელიც არის არჩეული და მე ვარ მისი ამომრჩეველი. როცა საკითხი ეხება ადამიანის ჯანმრთელობას, მის სოციალურ პრობლემებს, როცა უარს მეუბნება შეხვედრაზე, მაინტერსებს, ამაზე მეტად მნიშვნელოვანი შეხვედრა ვისთან უნდა ჰქონდეს?
სამსახურზე უარი მითხრეს, სახლის სახურავის გამოცვლაზე უარი მითხრეს, ფულად დახმარებაზე უარს გვეუბნებიან… ძალიან კი მერიდება, მაგრამ იძულებული გამხადეს თქვენთვის მომემართა ," – გვითხრა ზაზა მუჯირმა.
სოციალური მომსახურების სააგენტოს გურიის სამხარეო ცენტრის უფროსის მოვალეობის შემსრულებელი ვასილ ხომერიკი აცხადებს, რომ თუ ოჯახს შეჩერებული აქვს სოციალური დახმარება, მას აუცილებლად განემარტებოდა, რის საფუძველზე მოხდა ეს.
"თუ უთხრეს ჩვენს სამსახურში რომ დაგენიშნებათო, მაშინ დაენიშნებათ. თუ არ ენიშნებათ, მაშინ ამის მიზეზსაც განუმარტავენ, მოვიდეს და ამომწურავ ინფორმაციას მივაწვდი მას პირადად"– გვითხრა ხომერიკმა.
ოზურგეთის მერიაში აღნიშნულთან დაკავშირებით ასეთი პოზიცია აქვთ:
"ზაზა მუჯირმა ქალაქის მერიას წერილობით სამჯერ მომართა. მუჯირი ქალაქის მერიიდან ფინანსურ დახმარებას, ასევე, მედიკამენტების შეძენას ითხოვდა. პირველად მუჯირმა ქალაქის მერიას დახმარებისთვის მიმდინარე წლის 8 ივლისს მომართა. შესაბამისი სამსახურის სამუშაო ჯგუფის მიერ მუჯირის ოჯახი ადგილზე იქნა შემოწმებული, რის შემდეგაც მან სოციალური სამსახურის მძიმე საცხოვრებელი პირობებში მყოფი ოჯახების დახმარების პროგრამიდან 150 (ასორმოცდაათი) ლარი მიიღო.
რაც შეეხება სახლის გადახურვასა და მედიკამენტების შესაძენად მოთხოვნილ თანხას, სამწუხაროდ, ზაზა მუჯირი ვერცერთი კრიტერიუმით ვერ თავსდებოდა იმ პროგრამებში, რომელის საშუალებითაც ქალაქის მერია უფლებამოსილია დახმარება გაუწიოს მოქალაქეებს. რაც შეეხება მუჯირის ქალაქის მერთან შეხვედრას, ნებისმიერ მოქალაქეს შეუძლია ყოველ ხუთშაბათს, 11 საათზე მერთან მიღებაზე მოვიდეს და ნებისმიერ, მისთვის მნიშვნელოვან საკითხზე ესაუბროს"
