რევაზ ხოფერია, თბილისში მოღვაწე გურული ბიზნესმენი
ჯორკო
ჩემი სიმამრი მამუკა ჟორდანია ლანჩხუთში მეტად ცნობილი სტომატოლოგია, თუმცა, იუმორის გრძნობითაც საკმაოდ არის დაჯილოებული.
ერთხელ მამუკას მოუვიდა ორი პაციენტი ქალბატონი, დასვა სავარძელზე ერთ-ერთი და დაიწყო სტომატოლოგიური პროცედურები, მაგრამ ამ ქალბატონს ძალიან პატარა პირი ჰქონდა და მამუკა ძალიან გაწვალდა. როგორღაც დაამთავრა ამ ქალბატონის “კბილების რემონტი” და ახლა მეორეს დაუძახა, რომელმაც ისე ფართოდ დააფჩინა პირი, რომ მამუკას გაუხარდა და იძახის: _ ა, აია პირი _ ჩადგი ჯორკო შით და იმუშავე!
გინეკოლოგი რომ ვიყო
მამუკა ჟორდანია ლანჩხუთის ბაზარში წავიდა საყიდლებზე. ვინაიდან სტომატოლოგია, მოვაჭრე ქალბატონებმა, რომლებიც ვერ ახერხებდნენ მამუკასთან ვიზიტს უდროობის გამო, გადაწყვიტეს, იქვე ბაზარში მიეღოთ კონსულტაცია და დაუკრიჭეს კბილები მამუკას: მე აი მაწუხებს და მე იგიო.
გადაირია მამუკა და ეუბნება ამ ქალბატონებს: _ გინეკოლოგი რომ ვიყო, ქალებო, ამ შუაგულ ბაზარში ფეხებს გადამიშლიდით?!
შენს “რაზმერზე”
სუფსაში ერთი ქალი ალაგეზე გადადიოდა, ფეხი დაუცდა და სასქესო ორგანოთი ჩამოეცვა სარზე. გააქანეს ლანჩხუთის საავადმყოფოში
მისი ქმარი მოდის საღამოს ყანიდან მშვიდად სტვენა-სტვენით. ბირჟაზე რომ ჩამოიარა, თანასოფლელები ეუბნებიან:
_ წაი, ძამა, ლანჩხუთში, ეგება მიუსწრო ცოლს, შენს “რაზმერზე” რო გაკერონ!
25 000 მანეთის ადესა
სკოლას რომ ვამთავრებდი, სამედიცინოზე ჩასაბარებლად ვემზადებოდი, მაგრამ იქ ჩაბარება დიდი ფულის გარეშე წარმოუდგენელი იყო. მე და ჩემმა ოჯახმა დავიწყეთ ალტერნატიული გზების ძებნა და მივაგენით: ოზურგეთში იყო სამედიცინო ტექნიკუმი, რომლის ფრიადზე დამთავრების შემთხვევაში, სამედიცინოზე ერთი გამოცდით ხვდებოდი.
გადავწყვიტეთ, გაგვეგო პირობები და ტექნიკუმში მივედით. იქ, ტექნიკუმის ერთმა თანამშრომელმა ასეთი ამბავი მოგვიყვა:
სამედიცინო ტექნიკუმის დირექტორთან მაღალმთიანი გურიიდან მისულა შორეული ნათესავი, მხცოვანი ქალბატონი, თან ახლდა შვილიშვილი.
ქალბატონი ეუბნება დირექტორს:
_ ნენა, აგი ბაღანა მომიწყვე შენთან და კაი ადესა ჩემზე იყოსო.
დირექტორი პასუხობს:
_ რას ამბობ, ქალო, 25 000-ის ადესას რა დალევსო?
ასე ჩამეშალა სამედიცინოზე მოხვედრის ოცნება.
სააამი რეეეეისიიი
ლანჩხუთში ცხოვრობდა დიდი იუმორის მქონე კაცი _ რენო კვაჭაძე, რომელიც ნამეტნავად უკიდებდა ენას.
ერთ დღეს რენოს ოჯახის წევრები სადღაც წავიდნენ და რენო შინ დატოვეს _ კრუხს და წიწილებს მიხედე, ქორისგან დაცავიო. რომ დაბრუნდნენ. ეზოში მარტო კრუხი დახვდათ.
_ რაია, რენო, აგი, ყველა წიწილა ქორიზა გაგიტანებია!
რენო პასუხობს:
_საააანამ ქოორს ჰააააააუ, შეეევუძახე, სააააამი რეეეეეეისი გააააკეთა!
ტუალეტი
90-იან წლებში, ლანჩხუთის სადგურში ველოდებით მატარებელს მე და ჩემი ბიძაშვილი. სოსო ბუნებრივმა მოთხოვნილებამ შეაწუხა და ჩქარი ნაბიჯით გაეშურა სადგურის ტუალეტისკენ, მაგრამ კართან მივიდა თუ არა, ელდანაკრავივით უკან მობრუნდა და იგინება:
_ რა მოხდა, სოსო, რა გჭირს? _ ვეკითხები.
_ ისეთი სიბინძურეა, ხელზე თუ იზამს კაცი და გარედან შეაგდებს!
