ამ დრომდე უცნობია, რა ოფიციალური დოკუმენტის საფუძველზე დაუთმო მუნიციპალიტეტის გამგეობამ კონტროლის პალატას ორი ოთახი. უცნობია ისიც, ვისი ბრძანებით არ უშვებდნენ მოქალაქეებს და ჟურნალისტებს ადმინისტრაციულ შენობაში.
გასულ სამშაბათს ამ კითხვაზე პასუხის მიღება, სამუშაო საათების დასრულების შემდეგ, შენობიდან გამოსული საჯარო მოხელეებისგან ვცადეთ და ყველა მათგანს ასეთი კითხვა დავუსვით: რა ხდებოდა 13 მარტს გამგეობის შენობაში და რატომ არ აძლევდნენ მოქალაქეებს და ჟურნალისტებს შიგნით შესვლის საშუალებას.
იურიდიული სამსახურის უფროსმა, თეა უჯმაჯურიძემ კომენტარი არ გააკეთა და კითხვაზე, არის თუ არა ეს კანონდარღვევა გვიპასუხა: _ კაი, რა, ნატოოო…
კითხვებზე პასუხი არ გაგვცა გამგეობის პრესამსახურის ხელმძღვანელმა თეონა ჩიგოგიძემ, რომლის განმარტებით, მას სამუშაოში ხელი არ შეშლია: _ ჩვენ ჩვეულებრივად ვმუშაობდით. სამუშაო პროცესი არ შეფერხებულა, _ გვითხრა ჩიგოგიძემ.
_ ჟურნალისტებს რომ ადმინისტრაციულ შენობაში არ უშვებდნენ, ეს როგორ გავიგოთ? _ ამ კითხვაზე ჩიგოგიძემ მხრების აჩეჩვით გვიპასუხა.
მეტად საინტერესო იყო გამგეობის მთავარი ბუღალტრის, ზურაბ შათირიშვილის პასუხი: _ მე შენთან არ მაქ კაი კონტაქტი(?!).
რა ხდებოდა გამგეობაში და რატომ არ უშვებდნენ ადამიანებს არ იცოდნენ გამგეობის და საკრებულოს სხვა თანამშრომლებმაც.
თუმცა, როგორც გავარკვიეთ, “არ ვიცი, არ დამინახავს, არაფერი ხდებოდა”-ს სახით კომენტარის გაკეთების მითითება, საკრებულოს და გამგეობის თანამშრომლებმა სპეციალურ თათბირზე მიიღეს, რომელიც ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტის საკრებულოს თავმჯდომარემ და გამგებელმა, 13 მარტს, ხუთი საათისთვის ჩაატარეს და ყველა თანამშრომელს შენობიდან გასვლის ინსტრუქცია მისცეს.
აღსანიშნავია, რომ დაკითხვები, კულტურის სამსახურის ოთახში მიმდინარეობა, თუმცა, კულტურის სამსახურის უფროსმა, ქეთევან გიორგაძემ, კითხვაზე, რა ხდებოდა 13 მარტს მის ოთახში, გვიპასუხა, რომ “არაფერი უჩვეულო არ ხდებოდა”.
13 მარტს, ჩვენ მთელი დღის განმავლობაში ვცდილობდით ამ კითხვებზე პასუხის მიღებას, თუმცა უშედეგოდ. ჩოხატაურის პოლიციის სამმართველოს უფროსის განმარტებით, ამ კითხვებზე პასუხის გაცემა მხოლოდ ადმინისტრაციას შეეძლო. საკრებულოს თავმჯდომარე ჩვენს ზარებს მთელი დღის განმავლობაში არ პასუხობდა. ანალოგიურად იქცეოდა გამგებელი ლელა იმედაშვილიც.
ტელეფონს არც გუბერნატორის მოადგილე, ლელა თავართქილაძე პასუხობდა. გურიის გუბერნატორის, ვალერი ჩიტაშვილის განმარტებით კი, მოქალაქეებს და ჟურნალისტებს განცხადების დატოვებაზე პრობლემები არ ექმნებოდათ და ყველა მათგანს შეეძლო მისაღებში გაერკვია საკუთარი პრობლემები.
გუბერნატორის ეს კომენტარი რომ რეალობას მოკლებულია, ჩვენმა ფოტო და ვიდეო კამერამ ბევრჯერ დააფიქსირა _ არათუ შენობაში შესვლის, განცხადების დატოვების საშუალებაც კი არ მოგცეს, რაც საქართველოს კანონმდებლობის მიხედვით დანაშაულია. ისევე, როგორც ის, რომ კონტროლის პალატის წარმომადგენლები, ყოველგვარი დასაბუთების გარეშე ჩხრეკდნენ და აშიშვლებდნენ როგორც ადვოკატებს, ასევე იმ მოქალაქეებს, რომლებიც დაკითხვაზე ჰყავდათ დაბარებული.
ის, რომ, 13 მარტს, ჩოხატაურში, კონტროლის პალატის წარმომადგენლები მასობრივ დაკითხვებს აწარმოებდნენ, ჩვენგან გაიგო ჩოხატაურის მაჟორიტარმა დეპუტატმა კორნელი კუკულავამ. და ეს მაშინ, როცა ადამიანებს სწორედ მაჟორიტარი დეპუტატის ბიუროს ოთახში ხდიდნენ და ამოწმებდნენ. კუკულავას ჩვენ ტელეფონით დავუკავშირდით.
_ ბატონო კორნელი, რა ინფორმაცია გაქვთ იმასთან დაკავშირებით, რომ თქვენს ოთახში მოქალაქეებს, ადვოკატებს ამოწმებენ, ტანსაცმელს ხდიან…
_ ის ჩემი ოთახი არ არის. გამგეობისაა.
_ პირადი საკუთრება არ მიგულისხმია _ იქ ხომ მაჟორიტარი დეპუტატის ბიუროა განთავსებული?
_ არაფერი არ ვიცი _ რა გახდა, რა შემოწმება!
_ თქვენს ოთახში მოწყობილი “გასახდელის” გარდა, დილიდან ჩაკეტილია ადმინისტრაციული შენობა. არც მოქალაქეებს და არც ჟურნალისტებს შიგნით არ უშვებენ.
_ არაფერი ვიცი. გავარკვევ და დაგირეკავთ, _ გვითხრა კუკულავამ. თუმცა, ხალხის რჩეულმა არც დარეკა და მოგვიანებით არც ჩვენს სატელეფონო ზარებს უპასუხა.
ჯერჯერობით, უცნობია, აღძრავს თუ არა ჩოხატაურის პოლიციის სამმართველო ამ ფაქტზე საქმეს, თუმცა, ადვოკატები და უფლებადამცველები ერთხმად აღნიშნავენ, რომ 13 მარტს, ჩოხატაურში ადამიანის უფლებები უხეშად დაირღვა: _ მიმაჩნია, რომ სახელმწიფოს წარმომადგენლების მხრიდან უხეშად დაირღვა საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი ნორმები, ისევე, როგორც არ იქნა უზრუნველყოფილი აღიარებული საერთაშორისო სტანდარტების დაცვა. დარღვევების მნიშვნელოვანი ნაწილი შეეხო გამოხატვის თავისუფლებას. სრულიად დაუსაბუთებლად დაირღვა ადამიანის უფლება, მიიღოს და გაავრცელოს ინფორმაცია კრიტიკულ სიტუაციაში, როგორიც იყო საქართველოს კონტროლის პალატის მიერ მოქალაქეების შეუსაბამოდ მკაცრი კონტროლის მეთოდით ჩხრეკა და დაკითხვა (შეუძლებელია, ამგვარ მეთოდებს ახსნა-განმარტების მიცემა დაერქვას). ძალიან მნიშვნელოვანი იყო ჟურნალისტების მიერ საქმიანობის გახორციელება, თუმცა, ჟურნალისტებს არ მიეცათ საშუალება, გაეშუქებინათ მოვლენები, დროულად მიეტანათ ინფორმაცია საზოგადოებამდე. ჩვენი კანონმდებლობა არ აკეთებს დიფერენციაციას საჯარო ინფორმაციის მიღებით დაინტერესებული პირების თაობაზე. მიმაჩნია, რომ სახელმწიფომ თავადვე უნდა ჩამოაყალიბოს განსხვავებული სტანდარტი ჟურნალისტური საქმიანობის ხელშეწყობისათვის და ამგვარი დამოკიდებულებით ხელი შეუწყოს მოქალაქეების უფლებას ინფორმაციის ხელმისაწვდომობაზე. ხელისუფლება ხალხის მიერაა შექმნილი და აქედან გამომდინარე, ანგარიშვალდებულია საზოგადოების წინაშე, ხალხის მიერ ხელისუფლების კონტროლი კი ვერ განხორციელდება, თუ არ მოხდება საზოგადოების სრულყოფილი ინფორმირება სახელმწიფო ორგანოთა საქმიანობის თაობაზე. ამდენად, დემოკრატიული სახელმწიფოს განვითარებისათვის და მისი სრულყოფილი ფუნქციონირებისთვის, გადამწყვეტი როლი ენიჭება სწორედ სახელმწიფო ორგანოების გამჭვირვალე საქმიანობას და ინფორმაციის ხელმისაწვდომობას. ვფიქრობ, საქართველოს კონტროლის პალატის მიერ ჩატარებული პროცედურები, თავისი არსით, ღია და გამჭვირვალე პროცესია და კონტროლის პალატის წარმომადგენლების მიერ გატარებული ღონისძიებები არ გახორციელდა მათთვის კანონით მინიჭებული უფლებამოსილების ფარგლებში, _ აღნიშნა ჩვენთან საუბრისას, “ახალგაზრდა იურისტთა ასოციაციის” ადვოკატმა, ნათია კაპანაძემ.
