“პატიმარ ზურაბ დელიანიძის გვამის დათვალიერებით, შესაძლოა, ვივარაუდოთ, რომ მას არ აღენიშნება მექანიკური დაზიანებები და მის ქუსლებზე, კიდურებსა და სხეულის სხვა ნაწილებზე არსებული დაზიანებები ხანგრძლივი უმოძრაობითაა გამოწვეული,” _ ასეთია ექსპერტიზის დამოუკიდებელი ცენტრ “ვექტორის” დირექტორის, ექსპერტ ალექსანდრე გეჯაძის დასკვნა.
დამოუკიდებელმა ექსპერტმა გვამის დათვალიერება გუშინ, გვიან ღამით, დაახლოებით 02:00 საათზე დაასრულა.
“გურია ნიუსი” გთავაზობთ ალექსანდრე გეჯაძის ვრცელ კომენტარს და დეტალებს, რომელიც პატიმრის გვამის დათვალიერების შედეგად გახდა ცნობილი.
_ ბატონო ალექსანდრე, თქვენი განცხადების მიხედვით თუ ვიმსჯელებთ, დელიანიძის გვამზე არსებული მუქი შეფერილობა და წყლულები წამების შედეგი არ არის?
_ დელიანიძის გვამს, გარეგნული დათვალიერების შედეგად, ცემის კვალი არ ჰქონდა. ის დაზიანებები, რაც აღენიშნებოდა, იყო ნაწოლები, რაც ვითარდება ავადმყოფის ხანგრძლივი წოლით, უმოძრაობით და არასათანდო მოვლით ციხის საავადმყოფოში. ესე იგი რა თუ პირველადი ვერსიის გამართლება-არგამართლებაზე ვისაუბრებთ, გამართლება არის ის, რომ ნაცემი არ არის. Mმაგრამ ის ნაწოლები, რომელიც მას აქვს კუდუსუნზე, ქუსლებზე და ფოტოსურათებზეც ჩანს, თავისი მორფოლოგიური სურათით იმდენად ღრმაა, რომ ეს ორ დღეში არ ვითარდება.
_ თქვენ შეხვდით პატიმრის ოჯახის წევრებსაც და მის მეუღლეს. რა ვერსიაზე საუბრობენ ისინი?
_ აქ ფაბულა შემდეგში მდგომარეობს: ცოლი ამბობს, ფული არ მქონდა, ხშირად მენახა ჩემი მეუღლეო. პირველად როცა მივედიო, ბათუმის ციხეზეა საუბარი, 20 თებერვალს, არაფერი პრობლემა არ ჰქონდა, არც რაიმე დაავადება აწუხებდა, ნორმალურად იყო. 13 აპრილს მეორედ მივედიო. ეგონა, რომ ისევ ბათუმში იყო.Aანუ 20 თებერვლიდან 13 აპრილამდე არ უნახავს. 13 აპრილს რომ მივიდა, უთხრეს, შენი მეუღლე აქ არ არის, თბილისში გადაიყვანეს #18 დაწესებულებაშიო. ანუ მსჯავრდებულთა სამკურნალო დაწესებულებაში. ეს რომ მითხრეს 13-ში, შევაგროვე ფული, რადგან მიჭირდა მატერიალურად და 17 აპრილს ჩავედი გლდანში #18 დაწესებულებაშიო.
სამკურნალო დაწესებულებაში უთხრეს, რომ მეუღლესთან ვერ შეგიშვებთ,Gგანაცხადი უნდა დაგეწერა რამდენიმე დღით ადრეო და გამოუშვეს უკან. ეს უკვე 17 აპრილს ხდება. ამის მერე, ეს ქალი, თავისივე ინიციატივით, ისე, რომ არ იცის, მეუღლე მკვდარია, 1 მაისს მიდის სანახავად. მას თან გაყვა მისი ძმის, რომელიც ასევე დაკავებულია და სასჯელს იხდის ასევე გლდანის საპყრობილეში, ადვოკატი. ეს ადვოკატი ამათი ოფიციალური ადვოკატია.
_ ანუ, დელიანიძის მეუღლემ სრულიად შემთხვევით გაიგო მისი ქმრის გარდაცვალების ამბავი?
_ დიახ. 14:00-ზე, ის და ადვოკატი მივიდნენ გლდანის მე-18-ში. ადვოკატი შეუშვეს, ცოლი _ არა. უთხრეს, _ დაელოდეო. როგორც პატიმრის მეუღლემ ქეთინო ბერიძემ განაცხადა, ადვოკატს გამოსვლისას სახეზე შეატყო, რომ რაღაც კარგად ვერ იყო: _ მითხრა, არ გინდა “პერედაჩის” მიცემა, შენი მეუღლე გარდაიცვალა დღეს დილითო, _ თქვა მეუღლემ.
_ 1 მაისს, დილის საათებში ზურაბ დელიანიძე უკვე გარდაცვლილი იყო?
_ როგორც ირკვევაკი, რადგან ესენი შუადღისას მივიდნენ იქ: _ გვითხრეს, მანქანა მოიყვანეთ და თქვენ თვითონ წაიყვანეთ მიცვალებული, სადაც ცხოვრობთო. დაახლოებით საათნახევარში მანქანა მოვძებნეთ. სახლში რომ მივიყვანეთ, ვერ ვიცანი, ისეთი გამხდარი იყო, რაღაც სხვა ფერი ჰქონდაო. ქეთინო ბერიძე აცხადებს, რომ არ მისულიყო, სასჯელაღსრულებიდან არც კი გააგებინებდნენ ქმრის სიკვდილს. მგონია, რომ ჩემი მეუღლე უფრო ადრე გარდაიცვალა და მიმალავდნენ სიკვდილის ფაქტსო, _ ამბობს იგი.
_ ჩაუტარდა თუ არა გვამს სახელმწიფო ექსპერტიზა?
_ გვამი გაკვეთილი იყო სახელმწიფო საექსპერტიზო დაწესებულების მიერ. თუ დილის საათებში გარდაიცვალა და ესენი ორ საათზე მივიდნენ, ასე ფორსმაჟორში გაკვეთა რაღაც უცნაურია და ნამდვილად იძლევა ეჭვის საფუძველს. ეს ფაქტი, ალბათ, მეტნაკლებად ამყარებს ამ ქალბატონის ვერსიას _ შეიძლება იმ დილით კი არ გარდაიცვალა, არამედ ერთი-ორი დღით ადრე.
_ თუმცა, ნებისმიერ შემთხვევაში ვალდებულები იყვნენ, რომ შეეტყობინებინათ.
_ რა თქმა უნდა, უნდა შეეტყობინებინათ. ბათუმშიც უნდა შეეტყობინებინათ მისი გადაყვანის ამბავი და თბილისში ის, რომ გარდაიცვალა.
როგორც ჩანს, მაცივარში შეინახეს. ბალზამირება გაკეთებული არ ჰქონდა, თუმცა, მიცვალებული გახრწნილი არ იყო, ანუ შენახული იყო. ახლა მიცვალებული არის დაბალზამირებული, მაცივარ-კუბოში ჰყავთ. ეს არის ის კითხვები, რაც ოჯახს აქვს. ოჯახი ამბობს, რომ ის ადვოკატი, რომელიც შევიდა, შეხვდა #18 დაწესებულების მთავარ ექიმს. ექიმმმა უთხრა, რომ გარდაცლილს ჰქონდა ნეიროსიფილისი, რომელიც გაუმწვავდა და გულის მწვავე უკმარისობით, ინფარქტით მოკვდა. ჩვენი წინასწარი ვერსია ასეთიაო.
_ როგორ ფიქრობთ, ნამდვილად ნეიროსიფილისი ჰქონდა?
_ სახელმწიფო ექსპერტიზის დასკვნა იქნება თვენახევარშიო. მე რაც ვნახე, ის ნაწოლები, თავის ხასიათის მიხედვით, ერთ-ორ დღეში არ ვითარდება. ვერ გეტყვით ნეიროსიფილისია თუ რა არის, რადგან არ მინახავს სამედიცინო ისტორია და გვამის გამოკვლევის შედეგები არ ვიცი. თუ მართლა ნეიროსიფილისია, ეს იწვევს ტვინის ფუნქციის დარღვევას და მოშლას იმ დონეზე, რომ შეიძლება პიროვნების უმოძრაობა გამოიწვიოს. თუკი ასეთი სერიოზული პრობლემა ჰქონდა და ინტენსიურ თერაპიაში მკურნალობდნენ, გადასხმებს უკეთებდნენ, ოჯახს რატომ არ შეატყობინეს? ის ნაწოლები, იმ ფორმის და იმ ხარისხის, რაც მას ჰქონდა, ჯეროვანი და ადეკვატური მოვლის შემთხვევაში არ უნდა განვითარებულიყო. აქ საუბარია იმაზე, რამდენად ადეკვატურად ჩაუტარდა მკურნალობა. ამ კუთხით შეიძლება მსჯელობა და არა იმით, ნაცემი იყო თუ არა.
