“იქნებ, ვინმე გულისხმიერმა გაიგოს ჩვენი გასაჭირის შესახებ და დაგვეხმაროს”

ლანჩხუთის მუნიციპალიტეტის სოფელ აკეთში, ბროლაძეების ოჯახში ორი მცირეწლოვანი ბავშვი უკიდურეს გაჭირვებაში იზრდება. მძიმე სოციალურ ყოფას ისიც ერთვის, რომ ოჯახის უფროსს, ვახტანგ ბროლაძეს ჯანრთელობის მხრივ სერიოზული პრობლემები აქვს და ფიზიკური შრომა არ შეუძლია. მრავალსულიან ოჯახს თვიდან თვემდე თავის გატანა ძალიან უჭირს იმ სოციალური შემწეობით, რომელსაც ისინი სახელმწიფოსგან იღებენ.

გარდა სოციალური შემწეობისა, როგორც მძიმე ავადმყოფს, ვახტანგ ბროლაძეს საჭირო მედიკამენტების შესაძენად,  სახელმწიფოსგან ყოველთვიურად 100 ლარიც ერიცხება. ერთ-ერთი არასამთავრობო ორგანიზაცია კი ყოველთვიურად 60 ლარით ეხმარება. როგორც თავად ბროლაძე ამბობს, ეს თანხა მას არასამთავრობო ორგანიზაციამ გზის ხარჯისთვის გამოუყო, რომ რაიონულ ცენტრში, სამედიცინო დაწესებულებაში მისვლა შეძლოს.

"ძალიან გვიჭირს. მძიმე ავადმყოფი ვარ და ფიზიკური შრომა არ შემიძლია, მაგრამ ახლა ისეთ დღეში ვარ, რომ ვაპირებ სხვა თანასოფლელებთან ერთად, მეც თურქეთში წავიდე სამუშაოდ. რა ვქნა, სხვა გამოსავალი არ მაქვს, ბანკის ვალიც მაქვს. საკმაოდ მძიმე ავადმყოფი ვარ, ფიზიკური შრომა კი არა, ზედმეტად სიარულიც კი არ შეიძლება ჩემთვის. მუდმივად ექიმის მეთვალყურეობაში ვარ. რაიონულ ცენტრამდე ჩასვლა რომ შევძლო და ექიმთან მივიდე, ამის საშუალებაც არ მქონდა _ ახლა ერთ-ერთი არასამთავრობო ორგანიზაცია მიწევს დახმარებას და გზის ფულს მინაზღაურებს. თუმცა, იმის ფონზე, რა მძიმე სოციალურ მდგომარეობაშიც ვარ, ეს ზღვაში წვეთია. ბავშვებს საჭმელ-სასმელი ხომ უნდა?! არაფერი  გაგვაჩნია, მთელი ჩვენი ავლადიდება ეს ძველი სახლია, რომლის სახურავი მთლიანად უვარგისია. იატაკზე რომ გაივლი, მთელი სახლი ირყევა _  ყველაფერი დამპალია, ღამით სულ იმის შიშში ვართ, სახლი არ ჩამოიქცეს და  შიგ არ მოგვიყოლოს. რამდენჯერმე მივმართე ადგილობრივ ხელისუფლებას დახმარებისთვის, რომ სახლის სახურავი მაინც შემეკეთებინა, მაგრამ არავინ მოსულა _ ამბავიც არ უკითხავთ. 

ამ  სოფელში ჩვენზე გაჭირვებულად არავინ ცხოვრობს, საარსებოდ არანაირი სახსარი არ გაგვაჩნია, თან უმძიმესი ავადმყოფიც ვარ, მაგრამ ამბის მომკითხავი არავინაა. "გურია ნიუსის" საშუალებით იქნებ ვინმე გულისხმიერმა ადამიანმა გაიგოს ჩემი ოჯახის გაჭირვების შესახებ და დაგვეხმაროს, რომ სახლი თავზე არ დაგვენგრეს", _ამბობს ვახტანგ ბროლაძე.

გამგებლის წარმომადგენლი სოფელ აკეთის ადმინისტრაციულ ერთეულში მანუჩარ ღლონტი ჩვენთან საუბარში ადასტურებს, რომ ბროლაძეების ოჯახს მართლაც მძიმე სოციალურ ყოფაში უწევს ცხოვრება, თუმცა, იმასაც დასძენს, რომ  სახელმწიფო, შესაძლებლობის ფარგლებში, ბროლაძეების ოჯახს ყველანაირ დახმარებას უწევს და უყურადღებოდ არ ტოვებს:

"საქმის კურსში ვართ ბროლაძეების ოჯახის მძიმე სოციალურ ყოფასთან დაკავშირებით და სახელმწიფოც, რაც შესაძლებელია, ყველანაირად ეხმარება _ ყოველთვიურად ეძლევა სოციალური შემწეობა და მედიკამენტებისთვის საჭირო თანხაც. ცოტა ხნის წინ, ვახტანგ ბროლაძის მძიმე სოციალურ მდგომარეობასთან დაკავშირებით, არასამთავრობო ორგანიზაციიდან ექიმებიც იმყოფებოდნენ ჩემთან. მე, მანამდეც და მერეც, არაერთხელ ვუთხარი ვახტანგ ბროლაძეს, მოსულიყო და განცხადება დაეწერა, რომ გამგეობისგან ერთჯერადად დახმარება მიეღო. ისეთ უმძიმეს მდგომარეობაშია, რომ გამგეობა აუცილებლად დააკმაყოფილებს მის თხოვნას, მაგრამ ვერაფრით მოვიყვანე ჩემამდე განცხადების დასაწერად. შესაძლებლობის ფარგლებში, უყურადღებოდ არასდროს დაგვიტოვებია და არც შემდგომში დავტოვებთ ბროლაძეების ოჯახს", _ გვითხრა გამგებლის წარმომადგენელმა.