ამერიკელი ექსპერტის, ლუკ კოფის სტატია ნატო-საქართველოს ურთიერთობის შესახებ HERITAGE FOUNDATION-მა გამოაქვეყნა.
როგორც ამერიკელი ექსპერტი აღნიშნავს, ვარშავის სამიტი საქართველოსთვის, როგორც ალიანსის არა წევრი ქვეყნისთვის ბოლო უნდა აღმოჩნდეს.
"გურია ნიუსი" ლუკ კოფის სტატიის თარგმანს გთავაზობთ.
"ნატო-ს სამიტამდე ვარშავაში, პოლონეთი გთავაზობთ შესაძლებლობას ალიანსმა მადლობა გადაუხადოს საქართველოს, ავღანეთში შეტანილი წვლილისთვის, მიულოცოს წარმატებით განხორციელებული სამხედრო რეფორმები და საფუძვლის ჩაყრა საბოლოო წევრობისკენ.
ამერიკის შეერთებულმა შტატებმა უნდა გააგრძელოს საქართველოს ნატო-სკენ სწრაფვის მხარდაჭერა და უზრუნველყოს, რომ სამიტზე მიეცეს შესაძლებლობების პაკეტი, რომელიც ხელს შეუწყობს ნატო-საქართველოს ურთიერთობების გაუმჯობესებას.
ალიანსმა უნდა შეასრულოს 2008 წლის დაპირება და შეინარჩუნოს საქართველოს ხმა ნატო-ში. გრძელვადიან პერსპექტივაში ეს მოიტანს მეტ სტაბილურობას სამხრეთ კავკასიაში და ტრანსატლანტიკურ რეგიონებში.
ნატო-ს გადაწყვეტილება, ვარშავის სამიტზე საქართველოს MAP-ი არ მისცეს, იყო დიდი დარტყმა საქართველოს პროდასავლური ძალებისთვის.
2008 წელს, რუსეთის საქართველოში შეჭრის შემდეგ და მის მიერ საქართველოს ტერიტორიის 20 %-ის ანექსიისა, საქართველომ ჯარი გარდაქმნა და მტკიცედ დაუჭირა მხარი საზღვარგარეთ სამშვიდობო სამხედრო ოპერაციების ჩატარებას.
საქართველომ ათასობით ჯარისკაცის ერაყში, ასობით სამშვიდობოს ბალკანეთში და 150 ჯარისკაცის ცენტრალურ აფრიკაში განლაგებას ხელი შეუწყო.
ბევრ შემთხვევაში, საქართველო უკვე მოდელად იქცა ევროპის ბევრი ქვეყნისთვის.
შესაძლოა, საქართველოს ყველაზე დიდი წვლილი აქვს უკვე ავღანეთში. ომის პიკის დროს, საქართველომ თითქმის 2000 ჯარისკაცი გაგზავნა სახიფათო სამხრეთ ნაწილში.
მიუხედავად იმისა, რომ ნატო-ს ქვეყნებმა უარი თქვა შენარჩუნება მნიშვნელოვანი ჯარების ნაწილი ავღანეთში პოსტ-საბრძოლო მისიაში, საქართველო ამჟამად 860 ჯარისკაცი ჰყავს ქვეყანაში, რაც სიდიდით მესამე წვლილია ამერიკის შეერთებული შტატების და გერმანიის შემდეგ.
საქართველოს დაპირდნენ გაწევრიანებას ნატო-ს სამიტზე ბუქარესტში, 2008 წელს, მას შემდეგ, ალიანსის ყველა წევრმა მხარი არ დაუჭირა, განსაკუთრებით, საფრანგეთმა და გერმანიამ, რომელსაც აქვს არაკომფორტული ახლო ურთიერთობა რუსეთთან.
მიუხედავად იმისა, რომ საქართველო არ მიეცა MAP-ი, მას აქვს ნატო-სთან ურთიერთობა, რომელიც ბევრად აღემატება ტრადიციული MAP-ის პროცესს, როგორიცაა წლიური ეროვნული პროგრამა, ნატო-საქართველოს კომისია და მნიშვნელოვანი ნატო-საქართველოს პაკეტი, რომელიც შეთანხმებული იყო ბოლო სამიტზე.
ნატო-ს ზოგიერთი წევრი შეშფოთებულია, რომ საქართველოს ნატო-ში გაწევრიანება გამოიწვევს ავტომატურ ომს რუსეთთან, სამხრეთ ოსეთსა და აფხაზეთში. თუმცა, საქართველოს ხელისუფლების წარმომადგენლები აცხადებენ, რომ ისინი ბედნიერი იქნებიან მიიღონ ნატო-ს წევრობა ან უსაფრთხოების მე-5 გარანტია, რომ საკითხი მშვიდობიანად მოგვარდეს რუსეთთან.
მისი ერთგულების დემონსტრირება საქართველომ შეძლო "ძალის გამოუყენებლობის" დაპირებით ოკუპირებულ რეგიონში , რომელიც რუსეთმა ვერ შეძლო.
ნატო-ს ბოლო სამიტი წარმატებული იყო საქართველოსთვის. ალიანსი დათანხმდა მნიშვნელოვან ნატო-საქართველოს პაკეტს, რომელმაც დიდი სარგებელი მოუტანა ქართულ ჯარს, მაგრამ უფრო მეტი შეიძლება გაკეთდეს.
ნატო ორიენტირებულია საქართველოს ევროატლანტიკური ინტეგრაციის გზაზე დასჭირდება ამერიკის ხელმძღვანელობა. ამერიკამ უნდა უზრუნველყოს, რომ ამ სამიტზე საქართველოს ერთგულებას და ტრანსატლანტიკური უსაფრთხოებისთვის გაღებულ მსხვერპლზე ყურადღება გამახვილდეს.
ამერიკის შეერთებული შტატების და ნატო-ს სურვილებში ნათლად ჩანს, რომ გაწევრიანების სამოქმედო გეგმა არ არის საჭირო, გარდა ამისა, მათ სურთ დარწმუნდნენ, რომ საქართველო თვითონ შეძლებს თავის დაცვას რუსეთის სამხედრო მზადყოფნისგან", _ ნათქვამია სტატიაში.
სტატიაში ასევე აღნიშნულია, რომ საქართველო არის ამერიკის შეერთებული შტატების და ნატო-ს მტკიცე მოკავშირე, რომელიც მდებარეობს საშიშ და ნატო-სთვის მნიშვნელოვან გეოპოლიტიკურ ზონაში.
"რუსეთის მუქარის მიუხედავად, საქართველო სერიოზული რეფორმებს ახორციელებს თავდაცვის სფეროში, აგრძელებს მონაწილეობას უსაფრთხოების ოპერაციებში.
ვარშავის ნატო-ს სამიტი უზრუნველყოფს ალიანსის სრულყოფილი შესაძლებლობის გაძლიერებას ორმხრივი ურთიერთობებისთვის,"_ წერია სტატიაში.
