პროექტ “ეტალონის” გამარჯვებული ანანო აფხაზავა ოზურგეთის მეოთხე საჯარო სკოლის მეთერთმეტე კლასის მოსწავლეა. ახლახან მთელმა საქართველომ ნახა მისი წარმატებული გამოსვლა, რამაც ყველაზე მეტად ოჯახი, მეგობრები და მშობლიური სკოლა გაახარა. ჩვენი გაზეთი ანანო აფხაზავას სწორედ იმ დროს ეწვია, როცა მორიგი გაკვეთილი დასრულდა.
გულღია საუბრითა და დინჯი მანერებით გამოირჩევა. აშკარად ეტყობა, რომ უხარია. თუმცა, იმის განცდაც აქვს, რომ ყველაფერი წინ, მომავალშია და საეტალონო წინსვლა მომავალ დიდ წარმატებათა საწინდარია მხოლოდ. “ეტალონში” მოხვედრას სკოლის დირექტორს ტარიელ კალანდაძეს უმადლის.
_ ეს ასე მოხდა, ბატონმა ტარიელმა შეგვატყობინა, რომ ოზურგეთის საჯარო სკოლების მოსწავლეებს მონაწილეობა უნდა მიეღოთ პრექტ “ეტალონში”. ერთ-ერთი ჩვენი სკოლაც უნდა ყოფილიყო, რომლის წარმოჩენის პატივი მე მხვდა წილად და ახლა განსაკუთრებით, ვგრძნობ, რომ ბედნიერება მერგო წილად, _ ამბობს ანანო და ჩვენს კითხვებზე საპასუხოდ მოხერხებულად ჯდება.
_ ანანო, პირველ რიგში, გილოცავ გამარჯვებას. გვითხარი, რა განცდა, რის სურვილი დაგეუფლა “ეტალონის” ჩაწერაზე შესულს და მერე უკან, გამარჯვებით გამოსულს?
_ თითქმის, ერთი და იგივე, ეს იყო მოლოდინის სურვილი და განცდა. ხშირად ვუყურებდი “ეტალონს” და მაინტერესებდა, როგორ ხდებოდა აკინძვა. გამარჯვებული კი მაინც ვფიქრობდი, ნამდვილად ვიქნებოდი, თუ არა პირველი, იმიტომ, რომ მეორე საჯარო სკოლის მოსწავლეს, გიორგი ასათიანს მაღალი ქულები ჰქონდა. მოხდა ისე, რომ ბოლო კითხვაზე პასუხისგან მე თავი შევიკავე, მომდევნო ორმა კი გასცა პასუხი, თუმცა არასწორი. ასე აღმოვჩნდი გამარჯვებული.
_ ამის შემდეგ რა ეტაპია?
_ იქნება ფინალი, სადაც ერთმანეთს რეგიონებიდან გამარჯვებულები შეხვდებიან. საბოლოოდ გამარჯვებულს კი დაენიშნება “ყველაზე მადლიანი სტიპენდია”, რომელიც კათოლიკოს პატრიარქის მიერაა დანიშნული და ერთი წლის განმავლობაში მიიღებს “ეტალონის” გამარჯვებული.
_ შენ, როგორც ფინალისტი, რით დაგასაჩუქრეს?
_ მომილოცეს ესტონეთის ელჩმა და “ჩაი იმპრას” წარმომადგენლებმა და გადმომცეს საჩუქრად “საქართველოს ისტორიის ოთხტომეული”.
_ სწავლისადმი განსაკუთრებული სიყვარული შენში ვინმემ ან რაიმემ განაპირობა?
_სწავლის მიმართ განსაკუთრებული დამოკიდებულება ოჯახში გამიჩნდა. ჩემი დედ-მამა, ბაბუა _ მამია აფხაზავა და ოჯახის ყველა წევრი უდიდეს მნიშვნელობას ანიჭებენ განათლებას. მეც მათი მხრიდან ყოველთვის მქონდა ნდობა, რომ ვისწავლიდი და არასოდეს დასჭირვებიათ, “გაკვეთილი ჩამაბარე”. ჩემი და ერთი წლით უფროსია ჩემზე, როცა ის სწავლობდა, მეც მასთან ერთად ვმეცადინეობდი და აქედან გამომდინარე, სკოლაშიც ადრე შემიყვანეს, 5 წლისა.
_ “ეტალონის” სამეული იყავით თქვენ და…
_ გიორგი ასათიანი, მეორე საჯარო სკოლის მეათეკლასელი და თორნიკე გოლიაძე, მეოთხე საჯარო სკოლის მეათე კლასის მოსწავლე.
_ თქვენი სკოლის დირექტორი და მასწავლებლები აღნიშნავენ, რომ არაერთ ოლიმპიადაში გამარჯვებული და ზოგადად, ძალიან წარმატებული მოსწავლე ხარ.
_ მე ასე ვიტყოდი, რომ ვარ წარმატებული მასწავლებლების წარმატებული მოსწავლე. იმ პერიოდში, როცა “ეტალონის” ჩაწერა მოხდა, პარალელურად მე თბილისში ვიყავი წასული საერთაშორისო ოლიმპიადის შესარჩევ ტურში მონაწილეობის მისაღებად, ბიოლოგიაში. აქ ხვდებიან ბავშვები, რომლებიც ეროვნული ოლიმპიადის ათეულში გავიდნენ. მე მოვხვდი რეზერვში. ნაკრებში გავივლი წვრთნას და რომელიმე მონაწილის წაუსვლელობის შემთხვევაში, მე გავემგზავრები. სასწავლო ოლიმპიადებში, მეოთხე წელია, ბიოლოგიაში ვიმარჯვებ. შესაბამისად, მოვხვდი საზაფხულო გაძლიერებულ სკოლებში, 2009-2010 წლებში ბაკურიანში, ხოლო 2011 წელს _ წყნეთში. წელსაც წავალ ერთ-ერთში და კვლავ ვისწავლი ინგლისურს. იქ გაძლიერებით მიმდინარეობს ინგლისურის სწავლება და ძალიან კმაყოფილი ვარ. დრო თანაბრადაა განაწილებული სწავლებასა და სხვადასხვა აქტივობას შორის. ნიშანდობლივია ის ფაქტი, რომ სხვადასხვა ქვეყნებიდან ჩამოსული ინგლისურენოვანი ლიდერები გვყავს. ძალაუნებურად სულ ინგლისურად გვიწევს საუბარი.
_ ანანო, პროფესიის არჩევანი უკვე გაკეთებულია თუ ჯერ არაფერი გადაგიწყვეტია?
_ ალბათ, სამედიცინო ინსტიტუტში ჩავაბარებ. წელს ჩემი და აბარებს იქ და ამ ყველაფრის შემდეგ, კიდევ ერთხელ დავფიქრდები. ჩემი თავი წარმომიდგენია ადამიანების სამსახურში, აპოლიტიკურობას ვცდილობ, არ მიყვარს საჯარო გამოსვლები. გავხდე მედიკოსი, ჩემს ამ სურვილს, ალბათ, ისიც განაპირობებს, რომ ძალიან მიყვარს ბიოლოგია.
_ რას იტყვი შენს მასწავლებლებზე, სკოლაზე?
_ ჩემმა სკოლამ და მასწავლებლებმა, ოჯახთან ერთად, განაპირობეს, ვყოფილიყავი წარმატებული. თუ კი რაიმეს წარმოვადგენ, ეს ამ ადამიანების. ყველა პედაგოგი ძალიან მიყვარს, თუმცა გამოვყოფ მანანა კონწოლიძეს, ვისთანაც ბავშვობიდან ვმეცადინეობ ინგლისურ ენას და მეორე დედად მივიჩნევ. ძალიან ხარობს ჩემი წარმატებებით.
თუ რას ამბობენ თვითონ პედაგოგები ანანო აფხაზავაზე, ჩვენი მკითხველისთვის, ეჭვი არ გვეპარება, საამო წასაკითხიც იქნება და სასიხარულოც.
ელენე მარი, მეოთხე საჯარო სკოლის ქართული ენისა და ლიტერატურის მენტორ-მასწავლებელი: როცა დავურეკე და გამარჯვება მივულოცე, ანანოს ვუთხარი, რომ აქამდე ჩვენ ვიცოდით, რომ ის ეტალონი მოსწავლე იყო, ახლა კი ეს მთელმა საქართველომ გაიგო. რასაც ვამბობ. ეს გამყარებულია სიმართლით. ის იმსახურებს ქებას, როგორც ზნეობით, ასევე აკადემიურობითაც. კანონზომიერია ის შედეგი, რასაც მან დაუღალავი შრომით მიაღწია.
ტარიელ კალანდაძე, მეოთხე საჯარო სკოლის დირექტორი: ვთვლი, რომ ანანო აფხაზავა ნამდვილად ღირსეული გამარჯვებულია. მან ძალიან კარგად წარმოაჩინა ოზურგეთი და მეოთხე საჯარო სკოლა, მთლიანად გურია. ის არის მრავალმხრივ განათლებული მოსწავლე, წიგნზე შეყვარებული და შედეგზე ორიენტირებული. ეს მისი ერთ-ერთი წარმატებაა, წინ კი უამრავი გამარჯვება ელის. მჯერა, ის ღირსეულ კონკურენციას გაუწევს საქართველოს სხვა რეგიონების წარმომადგენლებს ფინალურ ტურში.
