ორშაბათი
ყველა დილა ერთნაირია, დედაჩემი მაღვიძებს ტრადიციული წინადადებით: _ ყავა გიცივდება, დროზე უნდა დაძინება… დროში გამოვცადე _ პირველი ყავა და პირველი ღერი სიგარეტი ბუნდოვანია, მაგრამ ამ კომპონენტებზეა დამოკიდებული, ჩემი ნამდვილად გაღვიძება.
სამსახურში პირველი ვისაც ვხვდები, ანა მახარაძეა. ზუსტად იცის, გასაღებს ჩანთაში კარგა ხანს ვერ ვიპოვი, ამიტომ თავისი გასაღებით მიღებს კარს და ოთახშიც ფანჯარა ღიაა (მნიშვნელოვანი დეტალი, ალერგიის წინააღმდეგ ბრძოლაში)… ესეც ანას დამსახურებაა და კარგია, აქ რომ წაიკითხავს რა მადლობელი ვარ მისი.
"ორშაბათი მძიმე დღეაო" _ არასოდეს შემიმჩნევია რაიმე განსაკუთრებული სიმძიმე. ეს ორშაბათიც ისეთივეა, როგორიც წინამორბედები, თუ არ ჩავთვლი, რომ არჩევნები ახლოვდება და ყველა დღე უფრო და უფრო დაიტვირთება.
სამუშაო დღე იწყება აპარატის თანამშრომლებით, მუდმივად რაღაცით უკმაყოფილო აპარატის უფროსით, მუდმივად მშვიდი იურისტით (მცდელობა არ დამიკლია, მაგრამ ერთადერთი ადამიანია მგონი, ვის ემოციურ განწყობასაც ვერ ვცვლი კამათის დროს), რაც არ უნდა მოხდეს კარგ ტალღაზე გადამრთავი საზოგადოებასთან ურთიერთობის სპეციალისტით, პრესაში და წერილებში ჩაფლული თავმჯდომარის თანაშემწით და მუდმივად სრულ მობილიზაციაში მყოფი ვებ -გვერდის ადმინისტრატორით. გამორიცხულია, ამათ გარეშე ვწერო ჩემს ნებისმიერ სამუშაო კვირაზე.
დღეს გავიგე, რომ ჩემმა კოლეგამ, ქალბატონმა ნათია შარაშენიძემ ბლოგის წერა გადმომაბარა, მადლობა მას. თანაც სკოლის შემდეგ დღიური არ დამიწერია და ისე მომეწონა, მგონი გავაგრძელებ.
მოვიდა ლადო ვადაჭკორია _ ოზურგეთის მუნიციპალიტეტის საკრებულოს ფრაქცია "რესპუბლიკელების" თავმჯდომარე, უცვლელი კითხვით: _ რა არის კარგი და ახალი?
ახალი ბევრია… ხოლო დანარჩენი შედარებითია ხოლმე, გააჩნია რა რაკურსით შევხედავთ.
მაინც ყოველთვის მიმაჩნია, რომ კარგია ის, როდესაც მზად ხარ მოქმედებისთვის, ბარიერი ყველგან არის და რადგან არის, უნდა გადალახო! სხვა ალტერნატივა არც არსებობს.
ამ კვირაში ბიუროსა და საკრებულოს სხდომები არ გვაქვს, მაგრამ როგორც სხვა საკრებულოებში, ჩვენთანაც მუდმივი მზადებაა.
დღის განმავლობაში მოქალაქეები მოდიან სხვადასხვა საკითხებით; ერთადერთი საკითხი, რომელზეც საუბარი მიჭირს, რადგან დახმარება არ შემიძლია, დასაქმებაა.
ჩემს სამუშაო დღეს, კონკრეტული საათი არ აქვს, როდის სრულდება. საერთოდ არ მიყვარს გრაფიკები და ჩარჩოები; ამიტომ, 6 საათზე დასრულებული სამუშაოც და 12 საათზეც ორივე კომფორტულია ჩემთვის. მითუმეტეს, იმ საქმეს ვაკეთებ, რაც მიყვარს და დროის გადანაწილებაც კარგად გამომდის.
სამშაბათი
დილის აღწერას მომდევნო დღეებშიც გამოვტოვებ _ უკვე აღვნიშნე, რომ სამსახურში მოსვლამდე, ერთმანეთს გვანან (სხვათაშორის, ძალიან მიხარია ეს).
დღეს განსაკუთრებით გამიჭირდა გაღვიძება; ინტერნეტში "დავიკარგე" 2 საათამდე და მერე უკვე მერამდენედ "მითრიდატე პონტოელს" ვკითხულობდი (გოზალიშვილის).ზუსტად ვიცი, ამ წინადადების წაკითხვით ერთ ადამიანს როგორ "გავაბედნიერებ" და მინიმუმ ერთი წელი, დროდადრო განიხილავს დამახასიათებელი სარკაზმით, კმაყოფილი სახით ჩემგან მუდმივად შეთავაზებული "სარკეში ჩაიხედე ან სელფი გადაიღეს" ფონზე.
სამშაბათი მოქალაქეების მიღების დღეა, რაც იმას ნიშნავს, რომ სხვა დღეებისგან განსხვავებით, დღეს არცერთ ღონისძიებაზე არ წავალ.
მე გამიმართლა _ საკრებულოს წევრი თვითმმართველობის რეფორმის შემდეგ გავხდი (თუმცა რეფორმა ჯერ კიდევ არ დამთავრებულა), მას შემდეგ, რაც ოზურგეთმა თვითმმართველი ქალაქის სტატუსი, საკუთარი უფლებამოსილებები მოიპოვა. შეცვლილი ქალაქი აღარ გავს მეორე მსოფლიო ომის დროინდელ ცნობილ რეპროდუქციას _ "გერნიკას". ამაში ჩვენი წვლილია _ თითოეული დეპუტატის და აღმასრულებელი ორგანოსი. არავის არ უნდა ჰქონდეს კომპლექსი, ამისი ვერთქმის, არც პოზიციას და არც ოპოზიციას. ყოველ შემთხვევაში, მე ~რესპუბლიკელი~ ვარ და სიმართლის თქმის კომპლექსი არ მაქვს (ეს ფრაზა განსაკუთრებით მომეწონა).
ოთხშაბათი
დღეს, დილა და პარტიის ორგანიზაციული საქმეები თითქმის ერთდროულად დაიწყო. ყველას განაწილებული გვაქვს ჩვენი სფერო; ამიტომ, მუშაობა ადვილია. კარგი სტატია წავიკითხე, აი ისეთი პოლიტიკური გემოვნების ამბავში რომ გეამაყება. პარლამენტის თავმჯდომარემ "პალიტრა ნიუსში" "თეთრი მოძრაობის" მიერ დასმულ შეკითხვაზე, უპასუხა, რომ "ჩვენ [„რესპუბლიკური პარტია"] და მე, დათო უსუფაშვილი ვარ დეკრიმინალიზაციის მომხრე ნარკოტიკის მომხმარებელთან დაკავშირებით", მხოლოდ ის, რაც სამართალდამცავებს ცალსახად მიაჩნიათ, არ არის პრობლემის გადასაჭრელი საშუალება. ნარკოპოლიტიკა არ გვაქვს და რა მეთოდებითაც "ვიბრძვით", ამას დღემდე შედეგი არ მოუტანია.
ბლოგს, რომელსაც ვწერ, "ქალი პოლიტიკოსის კვირა" ეწოდება. დღეს ჩემთან ქალბატონი მოვიდა; მარტო, თავად უძღვებოდა ოჯახს …
რას ნიშნავს, ძლიერი ქალი?! ზედმეტი დაკვირვებით დაღლა არ არის საჭირო, ისედაც ნათლად ჩანს, ქალი ყველა ძლიერია, შვილების და ქმრების აღზრდა-მოვლის და ოჯახის ბიუჯეტზე ზრუნვის პატივს თუ სდებენ, საზოგადოდ, არც პოლიტიკაში, განიცდიან ფიასკოს. განსაკუთრებული უნარ-ჩვევები, საპირისპირო მხარეს ვერ შევნიშნე, ვერც ერთ სფეროში.
მამაჩემი, ალბათ, ყველაზე უფრო იმით დამეხმარა, რომ მე თავისუფალ ადამიანად ჩამომაყალიბა. არ აქვს მნიშვნელობა რამდენ წიგნს წაიკითხავ, მანამდე უნდა გაიგო, რომ საკუთარი პოზიციის გაჟღერების უფლება გაქვს.
ეჭვი გამიჩნდა, რომ დღევანდელი დღეც ღამის 2 საათამდე არ დამთავრდება. სახლში მელოდება 5 წლის დისშვილი ლუკა, საარჩევნო რეჟიმის შესაბამისი ღონისძიებები, ჩემ მეგობარ ხათუნასთან ყავის სმის რიტუალის შემდეგ, საღამოს აუცილებელი სვლა ქალაქში ჩქარი ნაბიჯებით, რასაც ვარჯიში დავარქვით, სტივენ კინგი წასაკითხად და"ბანშის" რომელიღაც სერია ძილის წინ.
ხუთშაბათი
დღის 12 საათამდე წინა დღეების სრული ანალოგია. შესვენების შემდეგ სამსახურებრივი და პარტიული მოვალეობების შესრულების ცვლა აქტუალურობის მიხედვით. საერთო ჯამში _ დაღლილი კმაყოფილება. საღამოს, არ ვიცი მერამდენედ, გამიჩნდა აკვიატებული სურვილი, გავაუქმო ფეისბუქი, როგორც მოჭარბებული აგრესიის ველი, მაგრამ ინფორმაცია მჭირდება და უკეთესი მომენტის დადგომის იმედად "სიცოცხლეს ვუხანგრძლივებ"…
პარასკევი
წერილები. შესაბამისად, ამდენივე გასაცემ-დასაწერი პასუხი. დღევანდელი დღე მთლიანად ამ საქმიანობით შემოიფარგლება. წერასთან იგივე დამოკიდებულება მაქვს რაც კითხვასთან; რაც კიდევ ერთხელ ნიშნავს, რომ ჩემი საქმე მიყვარს.
შაბათი-კვირა
ეს ორი დღე მონაცვლეობით ეძღვნება ოჯახს. თუმცა იმის გათვალისწინებით, რაიმე სხვა საქმე არის თუ არა გასაკეთებელი. ამ შემთხვევაში, ჩემში საიმედოდ გადანახულ, ელვისებური სისწრაფის უნარს ვიშველიებ და რამოდენიმე საათი ვახერხებ დიასახლისობას, ლუკასთან თამაშს და მეზობლებთან აპოლიტიკურობას. რადგან ივლისი მთავრდება, ხოლო ოქტომბერში არჩევნებია, ჩემ ირგვლივ გაგებით ეკიდებიან, რომ ამ ამპლუის (შაბათ-კვირის) განსახორციელებელი დრო მცირდება. შაბათი და კვირა სხვა დღეებზე გვიან სრულდება. სოციალური ქსელები, ვირტუალურის გარდა, ცოცხლად დასანახი მეგობრები და რომელიმე წიგნი. ეს შაბათ-კვირა მარკესის იყო _" მარტოობის ასი წელიწადი" ჩემთან მრავალჯერ წასაკითხი წიგნების სიაშია, თანაც აურელიანო ბუენდიას მობეზრდა ოქროს თევზების კეთება…
შემდეგი კვირის "ბლოგ-პოსტს" ჩემს კოლეგას, ქალაქ ოზურგეთის მუნიციპალიტეტის საკრებულოს დეპუტატს ნინო ტაბატაძეს გადავაბარებ.
ნინო გოგუაძე,
ქალაქ ოზურგეთის საკრებულოს დეპუტატი
