“საფრანგეთში გაქცეული ოპოზიციონერი რამაზ ნიკოლაიშვილს მუქარასა და ზეწოლაში ადანაშაულებს”, _ ამ სახელწოდებით გამოქვეყნდა სტატია “გურია ნიუსის” 7 ივნისის საგაზეთო ნომერში.
რამაზ ნიკოლაიშვილმა “გურია ნიუსთან” კატეგორიულად უარყო ყველაფერი და განაცხადა, რომ მსგავს პიროვნებას არც კი იცნობდა.
“თავისუფალი დემოკრატების” ოზურგეთის ორგანიზაციის ლიდერმა თემურ სალუქვაძემ “გურია ნიუსთან” მაშინ კონკრეტული ფაქტები არ დაადასტურა და ინტერვიუში განაცხადა, რომ მსგავსი არაფერი სმენია.
სტატიის გამოქვეყნების შემდეგ, გოჩა ჩხაიძე ისევ დაგვიკავშირდა და გვთხოვა, ხელმეორედ ჩაგვეწერა კომენტარი თემური სალუქვაძისგან, რადგან ის ნამდვილად იყო ერთ-ერთი ფაქტის მომსწრე და თვითმხილველი.
მას შემდეგ, რაც კიდევ ერთხელ დავუკავშირდით, თემურ სალუქვაძემ “გურია ნიუსს” ოფიციალური კომენტარი გამოუგზავნა, რომელსაც უცვლელად გთავაზობთ:
თემურ სალუქვაძე: “კიდევ ერთხელ შემიძლია გითხრათ, რომ გასული წლის შემოდგომაზე ოფისში პოლიციის თანამშრომლები მოვიდნენ და გაგვეცნენ, როგორც უბნის რწმუნებულები, რომლებმაც განგვიმარტეს, რომ აწარმოებდნენ აღრიცხვას, მათ შორის, მათ სამოქმედო ტერიტორიაზე განთავსებულ სხვა ოფისებშიც.
პოლიციის თანამშრომელმა მთხოვა, მიმეწოდებინა ოფისის თანამშრომლების საკონტაქტო ინფორმაციები, მათ შორის, გოჩა ჩხაიძისაც. ის, ასევე, დაინტერესდა, ვფლობდი თუ არა ინფორმაციას, სად იმყოფებოდა გოჩა ჩხაიძე, რათა მას გასაუბრებოდნენ. დაინტერესდნენ, მქონდა თუ არა რაიმე სახის ინფორმაცია რესტორან “ქალაქურში” მომხდარ რაღაც ინციდენტთან დაკავშირებით. თუმცა, მას ჩემთვის არ განუმარტავს სხვა სახის დეტალები. მე არ მიმაჩნია კორექტულად თანამშრომლის ქმედებაზე, მასთან შეთანხმების გარეშე, საჯაროდ საუბარი, მით უფრო, იმ რაღაც ინციდენტზე, რასაც თავად არ შევსწრებივარ. იმ ინტერვიუს შემდეგ, რომელიც გოჩა ჩხაიძემ თქვენს გაზეთს მისცა, მიჩნდება საფუძველი იმისა, რომ სამართალდამცავები მისი პიროვნებით იყვნენ დაინტერესებულნი. ბატონი გოჩა ჩხაიძე იმ პერიოდში საქართველოში აღარ იმყოფებოდა და ალბათ, ამიტომაც შემდგომში სამართალდამცავებს ჩემთან რაიმე სახის კონტაქტი, ამ საკითხთან დაკავშირებით, აღარ ჰქონია. ძალიან კარგი იქნებოდა, რასაც გოჩა ჩხაიძე წერს “გურია ნიუსში,” ის მე მცოდნოდა თავიდანვე, ფაქტიურად, ეგ ყველაფერი მე თქვენი გაზეთის საშუალებით გავიგე.”
_ რა გაიგეთ პირველად?
_ის, რასაც გოჩა ყვება დამუქრებებზე, ზეწოლებზე, იმაზე, რომ კაცი მიუგზავნეს და უთხრეს, საქართველოდან წასულიყო, არც შვილის ამბავი ვიცოდი.
_ ანუ, თქვენ ამის შესახებ საერთოდ არაფერი იცოდით?
_ არა. ნამდვილად არ ვიცოდი, მიუხედავად იმისა, რომ პარტიის ხელმძღვანელი ვარ. რომ მცოდნოდა, ამას შესაბამისი რეაგირებები ექნებოდა. უბრალოდ, გოჩა ძალიან გონიერი პიროვნებაა. როგორც ჩანს, მან ბევრი რამ მოითმინა, ალბათ, არ ჩათვალა საჭიროდ და საქმის კურსში, არც მე და არც ხელმძღვანელობ,ა არ ჩაგვაყენა. ამიტომაც მიიღო მან ეს გადაწყვეტილება, რომ დაეტოვებინა ეს ქვეყანა. კარგი იქნებოდა, რომ მე ამის შესახებ მცოდნოდა. თუმცა, მე გოჩას ბავშვობიდან ვიცნობ, ის ჩემი მეგობარია, არის მორწმუნე, ცხოვრობს ეკლესიური ცხოვრებით, მას დიდ პატივს ვცემ და აბსოლუტურად მჯერა იმის, რასაც თვითონ ამბობს, იოტისოდენა ეჭვიც კი არ გამაჩნია იმისა, რომ ის რასაც ჰყვება, რაიმეს გადაჭარბებულად ამბობდეს. მე მისი სიმართლის მჯერა, სიმართლის მთქმელი ადამიანია.
_ იმ კონკრეტულ ფაქტზე რას გვეტყვით, რაც თქვენ იცით?
_ რაც შეეხება კონკრეტულ ფაქტს, გოჩამ მე მთხოვა, რომ, რადგან წასვლას აპირებდა, თუ რაიმე მასთან დაკავშირებული იქნებოდა, მისი მისამართით, მე თავი შემეკავებინა მასთან შეთანხმების გარეშე საუბრისგან. ეს თხოვნა არსებობს. ამიტომ მე თავს არ მივცემ უფლებას, თუ ადამიანთან არ მაქვს შეთანხმება, ისე ვისაუბრო მასზე. ამიტომაც შემოვიფარგლე მაშინ თქვენთან საუბრისას ორიოდე სიტყვით. მე კიდევ ერთხელ შემიძლია გითხრათ, რომ გოჩა თავისი აქტიურობით გამოირჩეოდა, სადაც არ უნდა ყოფილიყო, ამ ხელისუფლებას ებრძოდა და ამხელდა _ ავიღოთ, თუნდაც, საკრებულოს სხდომის მაგალითი. ძალიან აქტიური იყო ხელისუფლების წინააღმდეგ გამოსვლებში.
_ ანუ, ადასტურებთ თუ არა, რომ ის ასეთი აქტიურობის გამო აიძულეს საქართველო დაეტოვებინა? ადასტურებთ მასზე ზეწოლებს, მუქარებს, რაშიც ის რამაზ ნიკოლაიშვილს ადანაშაულებს?
_ მე საერთოდ ვერ დავადასტურებს იმას, რაც ჩემი თვალით არ მინახავს. იქ, სადაც მე არ ვყოფილვარ, როგორ შეიძლება დავადასტურო? საერთოდ, მინდა ერთი რამ იცოდეთ, რომ მე ვიმყოფები ბრძოლაში და რესტორანში საერთოდ არ დავდივარ. ამიტომ, მე იქ არ ვიყავი და ბუნებრივია, სადაც არ ვყოფილვარ, ამის დადასტურება ან უარყოფა, ჩემგან შეუძლებელია. უბრალოდ, ეგ კითხვა არ მეკუთვნის მე. ყოველ შემთხვევაში, მსმენია ამ ამბის შესახებ ძალიან ბევრი რამ.
_ რა გსმენიათ?
_ ერთ მშვენიერ დღეს გოჩა იყო რესტორანში, სადაც მან თავისი აქტიურობით მიიქცია ყურადღება. არც იმ ქალბატონთან და ხელწერილთან დაკავშირებით ვიცი. მე უბრალოდ, მსმენია ამის შესახებ, არაფერი ისეთი არ მომხდარა. ჩვეულებრივად, როგორც გოჩასგან იყო მოსალოდენლი, მან გამოხატა ამ მთავრობის საწინააღმდეგო აზრები. მეტს ვერაფერს გეტყვით.
_ბატონო თემურ, მაშინ გვითხარით, რა გინახავთ თქვენი თვალით და რისი დადასტურება შეგიძლიათ?
_ რისი დადასტურებაც მე შემიძლია, არის ის, რომ ოფისში მართლაც იყო მოსული პოლიციელი ჩვეულებრივ რეჟიმში. შეიძლება, ეს იყო შეფარული ფორმაც, რაღაც ინფორმაციის მიღების თვალსაზრისით. მან მოიკითხა ყველას შესახებ ინფორმაცია და მათ შორის, გოჩასიც. ეს იყო საკონტაქტო ინფორმაცია. მე ვუთხარი, რომ გოჩა წასული იყო. პოლიციელმა თქვა, რომ მას გასაუბრება უნდოდა რესტორან “ქალაქურის” ინციდენტთან დაკავშირებით.
გოჩა ჩხაიძის დედამ, ნათელა ჩხაიძემ “გურია ნიუსს” წერილით მიმართა, რომელსაც ასევე უცვლელად გთავაზობთ:
“შეიყვარეთ სამართლიანობა, ქვეყნის მსაჯულნო, შეიცანით უფალი სიკეთით და წრფელი გულით ეძიეთ იგი!
მე სამადლოდ გავზარდე ჩემი ერთი შვილი. როცა მეუღლე დავკარგე, 18 წლის ვიყავი, 20 წლისას კი მეორე შვილიც დამეღუპა. დამრჩა ერთი გოჩა, ჩემი იმედი, ჩემი სიცოცხლის აზრი, რომელსაც ახლა განსხვავებული აზრისთვის დევნიან.
6 მაისის აქციაზე გასვლისთვის დასაჯეს და რამდენჯერ შუბლში ტყვიაც მოახვედრეს. დაიჭრა, 6 მაისს დაჭრილს, საავადმყოფოში, შვილი დავითი ადგა თავზე და წამლის საყიდლად აფთიაქში გასულს დახვდენ და უთხრეს, გაჩერდი, თუ არა, წამალსაც ჩაგიგდებთ და იარაღსაცო.
მეორედ დაიჭირეს და 6 საათის განმავლობაში მანქანაზე ჰყავდათ მიბმული ტყეში. რომ არა ირაკლი ალასანია, ვინ იცის, რას უზამდნენ. შემდეგ დააჯარიმეს 400 ლარით და ყველა ანგარიში გაუყინეს, თუკი სადმე რამე ბიზნესი ჰქონდა. უფროსი შვილი დავითი ხშირად დაჰყვებოდა მამას, რომელიც იმის გამო, რომ ოპოზიციონერის შვილი იყო, არ გაახარეს, გაათავისუფლეს სამსახურიდან. მერე ვეღარ იშოვა სამსახური. უმაღლესი განათლებით, სპეციალობით იურისტია, 5 უცხო ენა იცის. ბავშვებს ქუჩაში გასვლის ეშინოდათ. უმცროსი ავთანდილი აქ, ოზურგეთში, ჩაისვეს მანქანაში და უთხრეს, წადით ქვეყნიდან, თორემ დაგიჭერთ შენც და მამაშენსაც. კი იცით, რაც მოხდებაო. ამ ბავშვს სპორტული წარმატებებისთვის მრავალი მედალი აქვს მიღებული. სახელმწიფო უნივერსიტეტში ჩააბარა დიპლომატიურზე და აიძულეს, წასულიყვნენ ქვეყნიდან. გოჩა უკან არ დაიხევდა, მაგრამ შვილების შიშმა გული გაუტეხა. მას ძალიან უყვარს თავისი სამშობლო, ვერავინ გაუგებს მას, ვინც საკუთარ თავზე არ გამოცდის იმას, რაც გოჩას გადახდა. 2011 წლის აგვისტოში გოჩა დაიბარეს და უთხრეს, სექტემბრის ბოლომდე დატოვე ქვეყანა, თორემ გაგანადგურებთო.
ჩემი შვილის გამო, მეც, დედასაც შემეხნენ. გავიხსენებ ერთ ფაქტს _ სახლში, მეორე სართულზე, აივანზე ვიჯექი. საღამო იყო. ამ დროს შემოვარდა შავი ჯიპი, საიდანაც მამაკაცების ხმამაღალი გინება ისმოდა. ისინი უშვერი სიტყვებით ჩემი სახლის მისამართით გაიძახოდნენ. ამ დროს მეორე მანქანა უკან მოსდევდა, რომელიც მძღოლს ეძახდა: წადი, არ გააჩეროო.
ნუთუ, ამ ხალხს უფლის არ ეშინია?
დავრჩით მარტო მე, 64 წლის დედა და 87 წლის ბებია. იმედის ამარა ვართ, შვილისა და შვილიშვილების მონატრებაში”, _ წერს ქალბატონი ნათელა “გურია ნიუსისთვის” გამოგზავნილ წერილში.
