ლერის მარჯვენა ხელი დაბადებიდან პარალიზებული აქვს, მეუღლეს, მანანას კი ნერვული ფუნქციის მოშლა დაბადებიდანვე დაჰყვა და რამდენიმე წუთის განმავლობაში დამოუკიდებლად ფეხზე ვერ დგება.
ლერი ბზიკაძეს სოციალური დახმარება გასულ წელს მოუხსნეს, იმ მოტივით, რომ ბიძამ ტელევიზორი და 20-ლარიანი ტელეფონი აჩუქა. თვითონ ასე მიიჩნევს, რადგან აგენტმა უთხრა, კარგად ცხოვრობ, ტელევიზორი შეგიძენიაო.
ლერი ბზიკაძის პირადი ცხოვრების ისტორია საკმაოდ ტრაგიკულია. ის აფხაზეთიდან ლტოლვილია და ჯერ ხონის რაიონში ცხოვრობდა, შემდეგ კი ბიძამ თავის ოჯახში, ოზურგეთში დააბინავა. როგორც თვითონ ამბობს, ბიძა რუსეთში მუშაობს და შესაძლოა, ეს სახლიც დაუმტკიცოს საცხოვრებლად.
_ თუ უახლოესი ნათესავი ინვალიდსა და გაჭირვებულს დაეხმარა, ღია ცის ქვეშ რომ არ დარჩენილიყო, ამიტომ მთავრობამ დახმარება უნდა მოუხსნას? _ სვამს კითხვას ლერი ბზიკაძე და ეზო-გარემოში დაგვატარებს, სადაც, როგორც ამბობს, ცალი ხელით მუშაობს და მცირეოდენი ბოსტნეული მოჰყავს.
მეზობლებს ძალიან ეცოდება ეს პატიოსანი, ავადმყოფობით ხელფეხშეკრული ცოლ-ქმარი: _ რამდენჯერ მიტირია მათ გამო, ვერ წარმოიდგენთ. ძალიან პატიოსანი და გულისხმიერი ახალგაზრდები არიან. ჭირია თუ ლხინი, ლერი მეზობლებს არ აკლდება და ცალი ხელითა და სავსე გულით ყველას გვერდით უდგას. მანანას კი რამდენიმე წუთითაც უჭირს ფეხზე დგომა. ნუთუ, ასეთ ოჯახს სოციალური დახმარება უნდა მოუხსნან? _ კითხულობს მეზობელი თინა მელუა.
მანანა ბზიკაძე მხოლოდ ტირის და ბოდიშს გვიხდის, რომ ხუთი წუთით არ შეუძლია ფეხზე დგომა, ლერის მხარზე ეკიდება და ამბობს, რომ 70-ლარიანი პენსია აქვს, ყოველთვიურად წამლებისთვის კი ასი ლარი მაინც სჭირდება: _ ბიძამ სახლი გვათხოვა. ამბობს, რომ დაგვიმტკიცებს. ჯერ არ გვაქვს გაფორმებული. სახლს რომ შეხედეს, დახმარება გაგვიუქმეს! ჩემს დღეში მტერი გენახოთ _ ერთი წუთითაც ვერ ვდგები ფეხზე, სულ ვზივარ, ტკივილები არ მასვენებს. სახლს და ტელევიზორს, ისიც ნაჩუქარს, საჭმელად და წამლად ხომ ვერ გამოვიყენებთ? _ ამბობს იგი.
მიუხედავად იმისა, რომ ლერისა და მანანას ფიზიკურად გაუსაძლისი მდგომარეობა აქვთ, სულიერ მხნეობას არ კარგავენ, ღმერთს მადლობას სწირავენ, რომ ჯანმრთელი შვილი აჩუქა და მართალია, მთავრობამ ლუკმის ფული გაუუქმა, მაგრამ კეთილი ადამიანები არ დაილევიან.
ლერი ბზიკაძეს სამედიცინო პოლისი აქვს, სურს, ხელის ოპერაცია გაიკეთოს, რათა სხვისი სამოწყალო არ იყოს. აფიქრებს მეუღლის ურთულესი მდგომარეობა, რომელიც გამუდმებით წამლებს იღებს და თუ მიაკლდა, შესაძლოა, სავარძელს მიეჯაჭვოს სამუდამოდ, რის შესახებაც ექიმები ხშირად აფრთხილებენ.
_ პენსია კი გვაქვს, მაგრამ წამლისა და კვებისთვის გვეყოფა? _ ამბობს ახალგაზრდა ცოლ-ქმარი და არანაირი იმედი არ აქვთ, რომ მთავრობა მათ მოწყალების თვალით გადმოხედავს.
წმინდა გიორგის ქუჩაზე მცხოვრებ ავთო და თინა გოგუაძეებს ორი შეზღუდული შესაძლებლობების მქონე შვილი ჰყავთ, რომელთა ასაკი 42 და 44 წელია. უმძიმეს მდგომარეობაში მყოფ ოჯახში ყველა შეზღუდული შესაძლებლობების მქონეა _ თვითონ ქალბატონი თინა და ბატონი ავთოც.
_ სოციალური დახმარება გამიუქმეს, პოლისის დატოვება ძლივს მოვახერხეთ. პენსია ყველას გვაქვს, მაგრამ წამალში გვეხარჯება, ლუკმა პურის ფული ძლივს გვრჩება. პურს სახლში ვაცხობ და ამით ეკონომიას ვაკეთებ, _ ამბობს ქალბატონი თინა.
ინგა საოპერაციოა _ თიაქარი აწუხებს და პოლისის იმედით აპირებს მკურნალობას, თუმცა, შემდგომი საჭიროებისთვის საკმაო თანხა იქნება საჭირო და შიში აქვს, რომ გადახდას ვერ შეძლებს.
ოზურგეთის მაჟორიტარი დეპუტატი, გოჩა შანიძე ერთ-ერთი შეხვედრის დროს, რომელსაც “გურია ნიუსიც” ესწრებოდა, თინა გოგუაძეს დახმარებას და თანადგომას შეჰპირდა. ჩვენს კითხვაზე, შეასრულა თუ არა დეპუტატმა დანაპირები, ქალბატონმა თინამ აღნიშნა, რომ შეშის შესაძენად დახმარების სახით 70 ლარი მიიღო.
_ თუ რაღაც არ დავამატე, 70 ლარით რამდენი შეშა უნდა ვიყიდო? ეზოში ხან მსხლის ხეს ვჭრით და ხან _ ბლისას. ჩემს მდგომარეობაში ორი ადამიანი არ მეგულება ქვეყანაზე, _ ამბობს თინა გოგუაძე და დასძენს, კანონი უკრძალავს, სანამ ერთი წელი არ გავა, კიდევ დაწეროს განცხადება სოციალური დახმარების მოთხოვნით.
