ჩვენს ელექტრონულ ფოსტაზე მიღებული გურული კურიოზები
კურკები
ბიძაჩემის მეზობლის გოგო მოიტაცეს თუ გაიპარა, იმერეთის ერთ სოფელში. წევიდა ჭირისუფალი ბიძიეს “ვილისით”. გაგანიე ზაფხულია. მოყვარემ სკამები ეზოში გამეიტანა, მარა ერთი ძირი ხეი ეზოში არაა _ ხვითქი გადადის გურულებს. გეიხედა ბიძიამ და ყველა მეზობლის ეზოები დაბურულია ხეებით ისე, რომე ჩიტი კურკანტელას ვერ გეიტანს.
_ სიძე სადაა? _ იკითხა ბიძიამ.
_ აგერ ვარ, ჩემო ბატონო! _ გამეიჯგიმა ორმეტრიანი სიძე.
_ ბიძია, ატამი თუ გიჭამია მისდღემჩი? _ ჰკითხა ბიძიამ.
_ აპა, არა? _ უპასუხა სიძემ.
_ კი, მარა, თქვენ კაი დედმამის შვილებო, კურკებს მეზობლების ეზოში სროლილობდით? _ სიმწრის ოფლი მოიწმინდა ბიძიამ.
“გასწორება”
ხიდისთავში ერთი “საპოჟნიკი” გვყავდა _ ინვალიდი კაცი იყო, მარტო წელში მოკაკვული კი არა, მთლად დაფილენჯული ბაღნობიდან. სოფელში ყველა “კუნცხურიას” ეძახდა. ხოდა, აი, კუნცხურიე სხვა სოფელში ყოფილა რაღაც საქმეზე და გადავარდნილა გზიდან მისი “ზაპოროჟეცით”. მანქანის კარი გაღებულა, კუნცხურიე გამოფრენილა გარეთ და ჩაგორებულა წყლის პირას. მდინარეზე, თურმე, ხალხი ბანაობდა და რომ დაინახეს, მანქანა გადმოფრინდა და კაცი დეიმტვრაო, ეცნენ, თურმე, ამ კუნცხურიას, რომელსაც თითიც კი არ ჰქონდა გაკაწრული და “გასწორება” დაუწყეს! საწყალი კუნცხურიე კივის: _ დემეთხუეთ, თქვე შეჩვენებულებო, ამფერი ვარ, ამფერიო! კიდევ კარგი, რომ დიდი კუზი შეამჩნია ერთმა და დაანებეს თავი, თვარა გურულები ცოტა მოუსვენარი ხალხი ვართ და რავა მეისვენებდენ, სანამ არ გაასწორებდენ უბედურს!
ძირში მოიჭრა…
ერთი ყასაბი გვყავს ოზურგეთში, ინდიკო სირაძე, მაგარი მაკვარანცხი ვინმე. ძროხა დაკლა ერთ დღეს ინდიკომ და აჩარიქებისას ცოლის მიხმარება დაჭირდა. დაუძახა, მარა არ მიაქციეს ყურადღება _ ცოლი მეზობლებს ეჭორავებოდა ჭიშკრის წინ. ინდიკომ, მე შენ გაჩვენებ სეირსო _ მოაჭრა ძროხას ცური, გამოაყოფია თავი შარვლის “ზმეიკაში” და გავიდა ჭიშკართან. დააჭყიტეს ქალებმა თვალები, შეიცხადა ცოლმა, რაია, ბიჯო, აი, დამალე ჩქარაო.
დაიხედა ინდიკომ: _ ამან რაფერ ყველგან უნდა შემარცხვინოს, მევიჭრი მთლად ძირშიო და დუუსვა ცურს დანა. ნახევარი საათის მერე ძლივს მოასულიერეს ინდიკოს ცოლი.
“სნაიპერი”
ერთ სოფელში ახალგაზრდა მონადირე ზუსტი სროლით გამოირჩეოდა. ამ ბიჭთან ნადირობა განსაკუთრებული პატივი იყო იქაურებისთვის და ყველა ცდილობდა მასთან ერთად წასულიყო სანადიროდ. გამონაკლისი არც იმ სოფლელი პატარა აბეზარი ბიჭი ყოფილა, რომელიც მიუხედავად ბევრი თხოვნისა, არ დაჰყავდა სანადიროდ. ამ აბეზარმაც გადაწყვიტა შური ეძია სნაიპერ მონადირეზე: უშოვია 12 კალიბრიანი “ფაბრიჩნი”, გაუხსნია ისე სუფთად, რომ არ შეტყობოდა, გადმოუყრია საფანტი, ჩაუყრია თხის ცურცლი და ისევ სუფთად “დაუზაკრუტკებია”.
მეორე დილას, უთენიაზე დახვედრია სანადიროდ მიმავალ ამ ჩვენს “სნაიპერს” და თავხედურად უთქვამს, რომ დიდი არაფერი მსროლელი ხარ შენო. ასეთ “შეურაცხჰყოფას” მონადირე არ მოელოდა. ამ დროს ბიჭს ამოუღია ეს ფალსიფიცირებული ტყვია, მიუცია ამ სნაიპერისთვის და უთქვამს, 15 ნაბიჯში წევიკუნცხები და თუ გამარტყამ, მხოლოდ მაგ შემთხვევაში გაღიარებო. “სნაიპერსაც” მეტი გზა აღარ ჰქონდა _ სასწორზე მისი რეპუტაცია იდო. დაუხედია ვაზნისთვის და გულზე შემოჰყრია, ამ ვაზნით ხომ შუაზე გავხევ 15 ნაბიჯშიო და თავის დატენილი #10 დააჭედა ამ ჩვენს აბეზარს 15 ნაბიჯიდან უკანალში. მოკლედ, რაც მერე მოხდებოდა, ყველა კარგად მიხვდებით.
მართვის მოწმობა
ბიძა მყავდა ძალიან კაი კაცი, მძღოლად მუშაობდა ლანჩხუთის სოფელ აკეთის კოლმეურნეობის “ვილისზე”. ასაკში იყო შესული, 50 წელი იმუშავა ისე, რომ ერთი გოჭიზა ფეხი არ მუუტეხია. ერთხელ მეზობლები სამტრედიაში წავიდნენ სოფლის “პაზიკით” ტირილში. ახალგაზრდა “შოფერი” დამთვრალა ისე, რომ ფეხზე ვერ დგება. შეეხვეწენ ბიძიას, შენ უნდა დაჯდე საჭესთანო. დაფნარის “ტეკზე” გააჩერეს. იგი დროია, “პრავები” რომ იცვლება. ბიძიამ ძველი გახუნებული მოწმობა უჩვენა.
_ რაია, შე კაცო, აი, სტალინის დროინდელი “პრავით” რომ დადიხარ? _ გადირია ისპექტორი.
_ სტალინის დროინდელი რომაა მაი “პრავა”, იმიზაა კაი, აბა თქვენისთანების მიერ გაცემული “პრავიანი” ქე აგდია ეგერ უკანა სიდენიაზე გალეშილი, _ უპასუხა ბიძიამ.
ხაჭაპური
გურული ბებია ჩამოვიდა და როგორც ყოველთვის, უამრავი ხაჭაპური ჩამოგვიტანა, ერთი ძაან უგემური იყო და ვკითხე:
_ ბებო, ყველა გემრიელია და ამას რა ჭირს?
_ მაი ბებია მატარებელში ვიყიდე.
_ ბებო, ამდენი ხაჭაპური მოგქონდა და მატარებელში რაღამ გაყიდია? _ ვკითხე გაკვირვებულმა.
_ ნენა, ყველამ იყიდა და აბა, მე ვისზე ნაკლები ვიყავი?!
