“ოჯახი ამ შემოსავლით არსებობას შეძლებს?!”

ოზურგეთის მუნიციპალიტეტის სოფელი ფამფალეთი ცენტრიდან 12 კილომეტრით არის დაშორებული. იგი ვაკიჯვრის თემში შედის. სოფლის მოსახლეობა  საოჯახო მეურნეობის წარმოებით არსებობს, დაუსაქმებელია სოფლის ახალგაზრდობა. სოფელში წარმატებულ საქმედ მიიჩნევენ ეკლესიის მშენებლობას, რომელიც ახლახან დასრულდა. როგორც აქაურებმა გვითხრეს, 12 თებერვალს ტაძარი უნდა ეკურთხებინათ, მაგრამ დიდთოვლობის გამო გადაიდო.
_ რაც გვახარებს და რწმენას გვმატებს, ეს ეკლესიაა, რომელიც სამი წმინდანი მოძღვრის _ ბასილ დიდის, გრიგოლ ღვთისმეტყველის და იოანე ოქროპირის სახელზე აშენდა. 12 თებერვალს სწორედ ტაძრის დღესასწაული იყო. სოფლის ახალგაზრდებმა საკუთარი წვლილი შეიტანეს ეკლესიის მშენებლობაში. საშვილიშვილო საქმე გაკეთდა, _ გვითხრეს სოფელ ფამფალეთის მცხოვრებლებმა, რომლებიც იმის შესახებ გვესაუბრებიან თუ რა უჭირთ, რა ულხინთ სოფელში და როგორ ცხოვრობენ.
ზალიკო ჭელიძე: _ პენსიონერი ვარ. დავბერდი ამ სოფელში, თუმცა, ასეთი დუხჭირი და ცუდი დრო არ მახსოვს. სირცხვილით როგორ ვთქვა, რომ ჩემი პენსიით ვინახავ შვილებს და შვილიშვილებს,-მეთქი? დასკვნა თქვენ გააკეთეთ, როგორ ვცხოვრობთ. ვწვალობთ, არადამიანურ შრომას ვეწევით და მაინც არ არის ჩვენი საშველი. ციტრუსი ჩვენს სოფელში არ მოდის, მხოლოდ სიმინდი და თხილი გვაქვს, მიწა ცოტაა _ თუ სიმინდს მოიყვან, თხილისთვის აღარ დაგრჩება საკმარისი ადგილი და, პირიქით. ოჯახურ მეურნეობას ვაწარმოებთ, ვუვლით პირუტყვს და ფრინველს.  ეს არის და ეს. ღმერთმა ნუ ქნას და ავად გახდა ადამიანი, არც თხილის და არც სიმინდის მოსავალი არ ეყოფა. ჩვენი ძალებით, შრომით უნდა გავიტანოთ თავი. კივი გავაშენე, ვიფიქრე, ხეირს ვნახავ,-მეთქი, მაგრამ რეალიზება ვერ მოვახერხე. გლეხი კაცი, მშრომელი ადამიანი ასე გაჭირვებული და დაბეჩავებული არ უნდა იყოს. არავის არაფერში აღარ ვჭირდებით და ვართ ასე უპატრონოდ. შეიძლება, თქვენ არ მოგწონთ ჩემი ლაპარაკი, მაგრამ ასე დღეს, მგონი, ცხოველებსაც არ ექცევიან _ 35 წლის სტაჟი მაქვს, ორი ჯილდო კი _ კარგი მუშაობისთვის და არ იკითხავთ, პენსია რამდენი მაქვს? პურის ფულად არ მყოფნის. სხვა, ფულის შემომტანი არავინ მყავს ოჯახში, ახალგაზრდობა დაუსაქმებელია _ ჩემმა ორივე შვილმა იცის ხელობა, მაგრამ სამუშაო ადგილი ვერ ნახეს. წინსვლას და კარგს ხალხისთვის სასარგებლოდ ვერაფერს ვხედავ _ ცხოვრების სტიმული მაშინ აქვს კაცს, დანაყრებული რომ არის და სტუმრის მოსვლის არ ეშინია.
მაია ინწკირველი: _ სოფელში დასაქმებულ ადამიანს იშვიათად ნახავთ. შეიძლება ითქვას, საერთოდ არავინაა დასაქმებული. მიუხედავად ამისა, სოციალურ დახმარებასაც ძნელად თუ მიიღებს ვინმე. ოჯახის შემოსავალი, ძირითადად, თხილი და სიმინდია, წლიდან წლამდე რომ გეყოს, იმ რაოდენობით ვერ მოიყვანს ადამიანი, მაგრამ  რაც აუცილებელია, ის ხომ  უნდა ოჯახს?!
ჩვენს კითხვაზე, სოფლის განვითარების პროგრამით რა გაკეთდა სოფელში, რესპონდენტებმა მხრები აიჩეჩეს. სოფლის შიდა გზები მოუწესრიგებელია, გაზიფიცირებასა და ინდივიდუალურ გამრიცხველიანებაზეც არავინ არაფერი იცოდა:
_ შუქის გადასახადს ჩვეულებრივად ვიხდით, მაგრამ არის შემთხვევები, როცა დასამატებელია თანხა და მოსახლეობაზე ნაწილდება. კარგი იქნება, თუ ინდივიდუალურ მრიცხველებს დაგვიმონტაჟებენ. და, რაც მთავარია, ენერგოკომპანიამ სათანადო ყურადღება უნდა მიაქციოს მოსახლეობას,  _ ამბობს ფამფალეთელი ქალბატონი.
როგორც ყველა სოფელში, აქაც, უამინდობის გამო, ხშირად შუქი გამორთულია. ხშირად კი ისეთი მაღალი ძაბვაა, რომ 8 ოჯახს ტელევიზორი გადაეწვა.