საქალაქო სასამართლოს გადაწყვეტილებით უკმაყოფილო მელიამ განაცხადა, რომ სასამართლოს განჩინებას სააპელაციო სასამართლოში გაასაჩივრებს. ის აღკვეთის ღონისძიების გაუქმებას ან გირაოს თანხის შემცირებას მოითხოვს.
არადა, წესით, 25 000 ლარიანი გირაოს გადახდა მელიას არ უნდა გაჭირვებოდა, რადგან ეს მისი სულ რაღაც სამი თვის ხელფასი იყო მაშინ, როცა ის სააღმსრულებლო ბიუროს ხელმძღვანელობდა. ქონებრივი დეკლარაციის მიხედვით ირკვევა, რომ მელიას წლიური ანაზღაურება 97 700 ლარი იყო, ანუ 8 000 ლარზე ცოტა მეტი თვეში. ასევე, მას “ლიბერთი ბანკიდან” გამოტანილი აქვს იპოთეკური სესხი 80 000 დოლარის ოდენობით ბინის შესაძენად და ამავე ბანკიდან 20 000 დოლარი სარემონტო სამუშაოებისთვის.
მაგრამ ყველაზე საინტერესო დეტალი, რაც ნიკოლოზ (საპასპორტო მონაცემების მიხედვით ნიკანორ) მელიას უკავშირდება, ის გახმაურებული მკვლელობის საქმეა, რომელშიც ის მოწმედ ფიგურირებს და შეიძლება ითქვას, მთავარ მოწმედაც.
2011 წლის 20 ოქტომბრით დათარიღებულ ამოცნობის ოქმში ვკითხულობთ:
“ამოცნობის დაწყების მიზნით ნიკანორ მელიამ აღნიშნა, რომ 2011 წლის 17 ოქტომბერს , რუსთვალის გამზირზე თავისი სამსახურეობრივი ავტომანქანით მოძრაობის დროს შეესწრო მკვლელობის ფაქტს, რა დროსაც დაინახა როგორ ესროდნენ ცეცხლსასროლი იარაღებიდან ტროტუარის ნაპირზე დაგდებულ პირს. ამასთან განაცხადა, რომ შემთხვევის ადგილიდან გამოქცეულმა ერთმა ახალგაზრდა ბიჭმა, რომელიც მირბოდა იმ ადგილიდან, სადაც ეგდო ბიჭი, გადაურბინა მათ მანქანას წინ. შეჩერდა ცოტა ხნით, ამ დროს შეხედა სახეზე. მისი სახე, იერი, აღნაგობა დაინახა კარგად და მისი ამოცნობა, ნახვის შემთხვევაში, თავისუფლად შეუძლია.”
ნიკა მელიამ ამოცნობის დროს განაცხადა, რომ პიროვნება, რომელმაც მის მანქანას წინ გადაურბინა, 19 წლის დავით რუსიშვილი იყო…
საუბარია 2011 წლის 17 ოქტომბერს, რუსთაველის პროსპექტზე, დღისით, მზისით, მომხდარ საზარელ მკვლელობაზე. 23 წლის ზურაბ ტარყაშვილი უამრავი მოწმის თვალწინ მოკლეს. დანაშაულის ჩადენის მოტივი მაშინვე გაჟღერდა საინფორმაციო საშუალებებით:
განაჩენის მიხედვით, ზურაბ ტარყაშვილის მკვლელობის მიზეზი გახდა 2010 წლის მარტში მომხდარი 21 წლის სანდრო გოგბერაშვილის მკვლელობა გრიბოედოვის ქუჩაზე. ინციდენტში, რომელსაც ეს მკვლელობა მოჰყვა, სხვებთან ერთად მონაწილეობდა ზურაბ ტარყაშვილი, რომელიც ამ ინციდენტში მონაწილეობის გამო დააპატიმრეს და ხულიგნობის და იარაღის უკანონო ტარების მუხლით საპროცესო შეთანხმებით 2 წლით თავისუფლების აღკვეთა მიუსაჯეს. 1 წლის და 7 თვის შემდეგ, 2011 წლის ოქტომბრის დასაწყისში ტარყაშვილი ვადამდე გათავისუფლდა პატიმრობიდან და ათიოდე დღეში, 17 ოქტომბერს იგი რუსთაველზე სადისტურად იქნა მოკლული – 10 ტყვიიდან მას 5 ფეხებში აქვს მოხვედრილი, 2 – ტანზე და 3 – თავში.
მკვლელობაში ბრალდებულები იყვნენ 2 წლის წინ მოკლული სანდრო გოგბერაშვილის მამა ივერი გოგბერაშვილი, ვინმე ირაკლი აგლაძე (მაშინ ორივე მათგანი მიიმალა, ამჟამად სანდრო გოგბერაშვილი დაკავებულია) და 19 წლის დავით რუსიშვილი, რომელიც მკვლელობის მეორე დღეს საკუთარ სახლში დააპატიმრეს. აგრეთვე, როგორც გამოძიება ამბობს, ძიების მიერ დაუდგენელი სხვა პირები, რომელთაგან ყველა მიმალულია. ბრალდების ვერსიით, ივერი გოგბერაშვილმა, რომელსაც რამდენიმე წლით ადრე კიდევ ერთი შვილი მოუკლეს, დაიფიცა შვილის საფლავზე, რომ ყველას დახოცავდა, ვინც მისი შვილის მკვლელობაში იღებდა მონაწილეობას, განურჩევლად იმისა, მისი შვილის მიმართ ხულიგნობის ბრალდება დაუმტკიცდათ თუ მკვლელობის. დავით რუსიშვილი გოგბერაშვილის მეზობლად ცხოვრობდა გრიბოედოვის ქუჩაზე, ხოლო მოკლული ტარყაშვილი იქვე, 100 მეტრში მდებარე ლაღიძის ქუჩაზე.
ეს არის იმ საქმის ფაბულა, რომელშიც ძველი თბილისის გამგებელი მოწმედ ფიგურირებს. როგორც დავით რუსიშვილის ადვოკატი გელა ნიკოლაიშვილი ამბობს:
“ნიკანორ მელიამ წინასწარი გამოძიების დროს ჩატარებული ამოცნობისას პირდაპირ დაადო ხელი დ. რუსიშვილს, რომ თითქოს სწორედ ის ამოიცნო იმ პირში, რომელიც გადარბოდა რუსთაველის გამზირზე და თვალს მიეფარა სასტუმრო “თბილისი მერიოტთან”.
მაგრამ, ამოცნობის წესის დარღვევის გამო, წინასასამართლო სხდომაზე აღნიშნული მტკიცებულება მოსამართლე ეკა არეშიძემ მტკიცებულებათა ნუსხიდან ამოიღო.”
მიუხედავად ამისა და კიდევ უამრავი სხვა დარღვევისა, რომელიც ამ საქმეში იყრის თავს, ჩამოუყალიბებელი ჩვენებების ან ამოცნობის წესის დარღვევის გამო, არც პასუხისმგებლობა დაუკისრებიათ ვინმესთვის და არც საქმის გარემოება შეცვლილა.
ნიკანორ მელია კი ერთ-ერთია მათ შორის, რომლის წინააღმდეგაც მის მიერ ამოცნობილი დავით რუსიშვილის ოჯახმა პროკურატურაში საჩივარი შეიტანა. რუსიშვილები აცხადებენ, რომ ამოცნობის პროცედურა თავიდან ბოლომდე გაყალბებული იყო.
“იძულებით და ზეწოლით მიაცემინეს დათოს აღიარებითი ჩვენება, დიდი ფსიქოლოგიური სტრესის ქვეშ, ძმის მკვლელობთ ემუქრებოდნენ თუ აღიარებით ჩვენებას არ მისცემდა. შემდეგ, მთელი ღამე აზეპირებინეს თავიანთი ტექსტი, უთენია გამოიძახეს ადვოკატთა ასოციაციის წევრი – ადვოკატი ხათუნა ვაჭრიძე, რომელიც არც გასაუბრებია ჩემს შვილს, არ გაცნობია მასალებს და მისი საშუალებით დააკანონეს დ. რუსიშვილის აღიარება. და, აი ამ ყველაფრის შემდეგ, როცა ყველა საინფორმაციო საშუალებით აჩვენეს, ჩაატარეს ამოცნობა. ანუ ჯერ გააპიარეს და შემდეგ საღამოს ჩაატარეს ამოცნობა, სადაც ამომცნობები იყვნენ როგორც ოჯახის სიძე გ.გაზდელიანი, პოლიციელი გ.ბარათელი და აღსრულების ეროვნული ბიუროს უფროსი ნიკანორ მელია, რომლებმაც პირდაპირ იცრუეს და შეასრულეს პროკურატურის დავალება.
მელია ჩვენებაში ამბობს, მანქანის წინ ჩამირბინა და იმიტომაც მახსოვს სახეო, არადა პროკურატურის მიერ გადმოცემულ მასალებში ნათლად ჩანს, რომ მანქანის წინ არავის ჩაურბენია დ არც მანქანა გაუჩერებია. ექსპერტის მტკიცებით, მას არანაირად არ შეეძლო დაენახა და მითუმეტეს დაემახსოვრებინა სახე, რადგან ის მესამე ზოლში მოძრაობდა და თანაც მისთვის არავის არ ჩაურბენია” _ აცხადებს თინა რუსიშვილი.
დავით რუსიშვილის მიმართ 2012 წლის 15 ივნისს, თბილისის საქალაქო სასამართლოს სისხლის სამართლის საქმეთა კოლეგიის მოსამართლის ვაჟა ფუხაშვილის მიერ დადგენილი გამამტყუნებელი განაჩენით იგი ცნობილ იქნა დამნაშავედ ზურაბ ტარყაშვილის მკვლელობაში.
რუსიშვილების ოჯახმა საქმის სამართლიანი, ხელახალი განხილვის მოთხოვნით, პროკურატურას უკვე მიმართეს.
საქმის სათანადოდ შესწავლის შემთხვევაში, არ არის გამორიცხული, ნიკანორ მელიას კიდევ ერთხელ და უკვე სხვა საქმეზე მოუხდეს სამართალდამცავ ორგანოებში სიარული…
ამ საქმის დეტალების გასარკვევად მელიასთან დაკავშირება ვერ მოვახერხეთ. ჩვენს ხელთ არსებული ნომერი გამორთული იყო. იმ შემთხვევაში, თუ ნიკოლოზ მელიას კომენტარის გაკეთების სურვილი გაუჩნდება, ჩვენ დაუყოვნებლივ გამოვაქვეყნებთ მის მოსაზრებასაც.
