აღმოჩნდა, რომ უზენაესი სასამართლოს მოსამართლე ბესარიონ ალავიძის გარდა, სამოსამართლო საქმიანობას ეწევა თსუ-ს ხელოვნებისა და ჰუმანიტარულ პროფესიათა ფაკულტეტის კიდევ ერთი კურსდამთავრებული. ალავიძისგან განსხვავებით, რომელმაც ფსიქოლოგიის ფაკულტეტი დაამთავრა და შესაბამისად, უმაღლესი განათლება აქვს, მაია გიგაურს მსგავსი განათლება საერთოდ არ გააჩნია.
მაია გიგაური დაიბადა 1980 წლის 31 მარტს ქ. მცხეთაში; 1997 წელს დაამთავრა მცხეთის #1 საშუალო სკოლა; 2002 წელს დაამთავრა თსუ ხელოვნებისა და ჰუმანიტარულ პროფესიათა ფაკულტეტი სამართალმცოდნეობის სპეციალიზაციით; 2004-2005 წლებში მუშაობდა თბილისის საოლქო სასამართლოს სისხლის სამართლის კოლეგიის სხდომის მდივნის და მოსამართლის თანაშემწის თანამდებობებზე; 2005-2009 წლებში მუშაობდა თბილისის სააპელაციო სასამართლოში, მოსამართლის თანაშემწის თანამდებობაზე; 2009-2010 წლებში იყო იუსტიციის უმაღლესი სკოლის მსმენელი; 2010 წლის 6 აგვისტოს დაინიშნა სოხუმისა და გაგრა-გუდაუთის რაიონული სასამართლოს მოსამართლედ; ამავე პერიოდიდან მოსამართლის უფლებამოსილებას ახორციელებს რუსთავის საქა¬ლაქო სასამართლოში.
იმის გასარკვევად, აღნიშნული დიპლომის მიღების შემდეგ ითვლება თუ არა პირი უმაღლესი განათლების მქონედ, “გურია ნიუსი” ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის სასწავლო დეპარტამენტის უფროსის მოადგილე რუსუდან სანადირაძეს დაუკავშირდა: “2005 წელს, მინისტრის ბრძანებით, დიპლომი და დიპლომის დანართი გახდა მკაცრი აღრიცხვის დოკუმენტები. მანამდე კი ნებისმიერი სასწავლო კურსის დამთავრების ბოლოს აძლევდნენ დიპლომებს. იმის გამო, რომ ასეთ ადამიანებს პრეტენზია არ ჰქონოდათ უმაღლეს განათლებაზე, ამ ტიპის დიპლომებს დაერქვა სერთიფიკატები. სამწლიანი პროფესიული განათლება არც ერთ შემთხვევაში არ არის უმაღლესი განათლება, უბრალოდ იმ მოწმობას სახელად დაარქვეს დიპლომი. თუ კი დიპლომში წერია სიტყვა _ “სპეციალობით” და არ წერია _ “მიენიჭოს ბაკალავრის ხარისხი”, ეს ნიშნავს იმას, რომ აქ საუბარი არ არის უმაღლეს განათლებაზე. 2002 წელს იურიდიული ფაკულტეტი გასცემდა დიპლომს, სადაც ეწერა “მიენიჭოს იურისტის კვალიფიკაცია” და ეს ნამდვილად არის უმაღლესი განათლების დამადასტურებელი დოკუმენტი. უფრო დეტალური ინფორმაციისთვის შეგიძლიათ წერილობით მოგვმართოთ და ნამდვილობის დასადგენად მაია გიგაურის დიპლომს შევისწავლით,” _ გვითხრა რუსუდან სანადირაძემ.
როგორ გახდა მაია გიგაური მოსამართლე, ამასთან დაკავშირებით “გურია ნიუსის” წყაროს საკუთარი ვერსია აქვს: “მაია გიგაური საპარლამენტო მდივნის, გია ხუროშვილის ნათესავია და წლების განმავლობაში მუშაობდა თბილისის სააპელაციო სასამართლოს მოსამართლე მაია ივანიძის მდივნისა და თანაშემწის თანამდებობებზე. მოსამართლე მაია ივანიძე გია ხუროშვილის მეუღლეა. ჩემი ინფორმაციით, ივანიძე და ხუროშვილი ლექციებს კითხულობდნენ იმ ფაკულტეტზე, რომელიც გიგაურმა დაამთავრა მათივე რეკომენდაციით და დახმარებით. დიპლომ-სერთიფიკატის აღების შემდეგ კი ნათესავი სამსახურში მოაწყვეს და მოსამართლის მანტიაც მოასხეს”
“გურია ნიუსი” ყოფილ საპარლამენტო მდივან გია ხუროშვილს დაუკავშირდა, რომელმაც მაია გიგაურთან ახლო ნათესაობა უარყო: “იცით რა არის, მე არც კი ვიცი მაია სად მოღვაწეობს. რაც შეეხება ნათესაობას, ის არის მოგვარის შვილი (მაია გიგაურის დედა ხუროშვილია). სხვაგვარი ნათესაური ურთიერთობა არ გამაჩნია, აქედან გამომდინარე, ის, რომ მაია თითქოს ჩემი რეკომენდაციით დაინიშნა მოსამართლედ, აბსურდია. ამ ტიპის ინფორმაციებზე კუდის მობმა არის ძალიან დიდი უნამუსობა, რაც შეეხება მასთან ნაცნობობის ფაქტს, არ უარვყოფ, მაგრამ ნათესაობა და რეკომენდაციის გაწევა ცოტა სხვაგვარი რამეა,” _ განაცხადა გია ხუროშვილმა “გურია ნიუსთან”.
საქართველოს კონსტიტუციის 86-ე მუხლის თანახმად, მოსამართლე შეიძლება იყოს საქართველოს მოქა¬ლაქე 30 წლის ასაკიდან, თუ მას აქვს შესაბამისი უმაღლესი იურიდიული განათლება და სპეციალობით მუშაობის, სულ ცოტა, 5 წლის გამოცდილება.
მოსამართლე ბესარიონ ალავიძის შემთხვევის მსგავსად , თუ დადგინდა, რომ მაია გიგაური მართლმსაჯულებას უკანონოდ ახორციელებდა, მის მიერ გამოტანილი ყველა დანარჩენი და გადაწყვეტილება ბათილია.
სამოქა¬ლაქო საპროცესო კოდექსის თანახმად, კანონიერ ძალაში შესული გადაწყვეტილებები დაინტერესებული პირის განცხადებით შეიძლება ბათილად იქნას ცნობილი თუ გადაწყვეტილების მიღებაში მონაწილეობდა მოსამართლე, რომელსაც კანონის თანახმად, უფლება არ ჰქონდა მონაწილეობა მიეღო ამ გადაწყვეტილების მიღებაში.
